skip to Main Content
دیجی‌ پی
کانال بله پیوست
محتوای اختصاصی کاربران ویژهورود به سایت

فراموشی رمز عبور

با شبکه های اجتماعی وارد شوید

عضو نیستید؟ عضو شوید

ثبت نام سایت

با شبکه های اجتماعی وارد شوید

عضو نیستید؟ وارد شوید

فراموشی رمز عبور

وارد شوید یا عضو شوید

محمد گرکانی‌نژاد، کارشناس پرداخت الکترونیکی و فناوری‌های نوین پرداخت:

نوآوری در ایران در اقیانوس قرمز گیر کرده است

۶ اردیبهشت ۱۴۰۰

زمان مطالعه : ۱۰ دقیقه

شماره ۸۹

بعد از درخشش خیره‌کننده نسل اول استارت‌آپ‌های ایرانی که حالا دیگر بیشترشان ۱۰ سالگی را رد کرده‌اند، نسل دوم آنها هنوز به رکوردهای نسل اول نرسیده‌اند. این وضعیت کلی در استارت‌آپ‌های حوزه پولی و بانکی که اصطلاحا به آنها فین‌تک گفته می‌شود نیز، تکرار شده است با این تفاوت که در حوزه مالی، وجود رگولاتوری به نام بانک مرکزی، وضعیت را متفاوت کرده است. در حالی که بسیاری از فین‌تک‌ها و جوان‌ترهای این حوزه می‌گویند بانک مرکزی فضا را برای فعالیت آنها تنگ کرده است، محمد گرکانی‌نژاد، کارشناس پرداخت الکترونیکی و فناوری‌های نوین پرداخت، نظر دیگری دارد. او که تا همین چند سال پیش در سمت‌های دولتی حضور داشت و اکنون به بخش خصوصی رفته است، هر دو فضا را به خوبی می‌شناسد. گرکانی‌نژاد گرچه نقش رگولاتوری را در توقف نوآوری در حوزه پولی و بانکی انکار نمی‌کند اما دو تبصره مهم به آن می‌زند. اول اینکه رگولاتوری این حوزه را به بانک مرکزی محدود نمی‌بیند و دوم، نقش رگولاتور را حداکثر ۳۰ درصد می‌داند و مولفه‌های دیگری را به میان می‌آورد. متن گفت‌وگوی پیوست با محمد گرکانی‌نژاد در ادامه می‌آید.   وقتی به نسل اول استارت‌آپ‌های فعال در حوزه مالی و بانکی نگاه می‌کنیم متوجه می‌شویم که تقریباً تمامی آنها از حوزه پرداخت شروع کردند، چرا آن حوزه در شروع کار برای فعالان این حوزه جذاب بود؟ وقتی به سوابق آنها نگاه می‌کنیم، بیشترشان که موفق بوده‌اند و بزرگ شده‌اند با سرویس‌های کارت‌محور و پرداخت‌محور شروع کرده‌اند. این یک اتفاق طبیعی بوده است. حوزه B2C جذاب و در دسترس بوده. کارت و خرید و غیره موضوعاتی بوده‌اند که وقتی سرویسی در این زمینه‌ها داده می‌شده مورد استقبال قرار می‌گرفته و خیلی در دسترس هم بوده‌اند. تا چند سال پیش وقتی می‌خواستید پرداخت داشته باشید تصور راهی غیر از کارت دور از ذهن بود. فین‌تک‌ها چه مشکلاتی در آن زمان...

شما وارد سایت نشده‌اید. برای خواندن ادامه مطلب و ۵ مطلب دیگر از ماهنامه پیوست به صورت رایگان باید عضو سایت شوید.

وارد شوید

عضو نیستید؟ عضو شوید

این مطلب در شماره ۸۹ پیوست منتشر شده است.

ماهنامه ۸۹ پیوست
دانلود نسخه PDF
https://pvst.ir/9wt

روزنامه‌نگاری را از سینما شروع کردم؛ با این تصور که یک روزنامه‌نگار باید از هر حوزه‌ای سر دربیاورد. خیلی زود اما یک اتفاق ساده مسیرم را به سمت روزنامه‌نگاری اقتصادی برد و پایم به تحریریه روزنامه‌های صدای عدالت، آزاد، ابرار اقتصادی، فرهنگ آشتی و همشهری اقتصادی باز شد. زندگی حرفه‌ای من کلاً با همین اتفاق‌های ساده جلو رفته است. یکی دیگر از آنها باعث شد همکاری نیمه‌وقتی با هفته‌نامه عصر ارتباط را در حوزه تجارت و بانکداری الکترونیکی شروع کنم. آن کار نیمه‌وقت خیلی زود تمام‌وقت شد و ۹ سال ادامه پیدا کرد؛ تا اینکه باز هم یک اتفاق، مسیر را عوض کرد. این بار مقصد پیوست بود؛ رسانه‌ای که همراه با همکارانم پایه گذاشتیم و سال‌هاست خانه حرفه‌ای من است. به‌عنوان یکی از بنیان‌گذاران پیوست، از سال ۱۴۰۱ سردبیری آن را بر عهده گرفتم؛ هرچند سردبیر شدن باعث نشد از خبرنگاری فاصله بگیرم. هنوز مصاحبه می‌کنم، گزارش می‌نویسم، سؤال می‌پرسم و دنبال سوژه‌ای می‌گردم که ارزش روایت کردن داشته باشد. تجارت، بانکداری و دولت الکترونیکی علاقه‌های قدیمی من هستند، اما در این سال‌ها تنظیم‌گری، اینترنت، اقتصاد دیجیتال و حالا هوش مصنوعی هم به آنها اضافه شده‌اند. بیشتر از خود فناوری، برایم این مهم است که فناوری و تصمیم‌هایی که درباره آن گرفته می‌شود چه تغییری در زندگی مردم و کسب‌وکارها ایجاد می‌کند. و احتمالاً اتفاق ساده بعدی، باز هم چیزی به این فهرست اضافه خواهد کرد.

تمام مقالات

0 نظر

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

برای بوکمارک این نوشته
Back To Top
جستجو