skip to Main Content
محتوای اختصاصی کاربران ویژهورود به سایت

فراموشی رمز عبور

با شبکه های اجتماعی وارد شوید

عضو نیستید؟ عضو شوید

ثبت نام سایت

با شبکه های اجتماعی وارد شوید

عضو هستید؟ وارد شوید

فراموشی رمز عبور

وارد شوید یا عضو شوید

جشنواره نوروزی آنر

ورودی

دبیر تحریریه

کدام هدف با کدام عمل؟

میثم قاسمی دبیر تحریریه

۹ مرداد ۱۴۰۱

زمان مطالعه : 3 دقیقه

شماره ۱۰۳

برای بوکمارک این نوشته

یکی از علاقه‌مندی‌های ما نوشتن برنامه و ترسیم چشم‌اندازهای زیبا برای آینده است؛ اما معمولاً خود را ملزم به رعایت پیش‌شرط‌های تحقق این برنامه نمی‌دانیم. درست مثل کسی که ساعت‌ها و روزها برای سفر به جنوب برنامه‌ریزی می‌کند، اما روز سفر به عادت همیشگی راهی جاده‌های شمال می‌شود؛ البته شمال هم جای بدی نیست اما وقتی مسافر تاکید می‌کند در راه رسیدن به جنوب است، زبان از توصیف وضعیتْ درمانده می‌شود.

نسخه صوتی این یادداشت را بشنوید

 

سال ۸۲ که سند چشم‌انداز ۲۰ ساله کشور برای افق ۱۴۰۴ ابلاغ شد، بسیاری از کارشناسان اهداف آن را تحقق‌ناپذیر ارزیابی کردند؛ اما شاید بدبین‌ترین آنها هم تصور نمی‌کرد کشور در اکثر سال‌های پس از ابلاغ این سند، در جهت عکس اهداف آن حرکت کند. در بخشی از سند ۲۰ ساله جایگاه ایران در سال پایانی چنین تصویر شده: «دست‌یافته به جایگاه اول اقتصادی، علمی و فناوری در سطح منطقه آسیای جنوب غربی (شامل آسیای میانه، قفقاز، خاورمیانه و کشورهای همسایه) با تاکید بر جنبش نرم‌افزاری و تولید علم، رشد پرشتاب و مستمر اقتصادی، ارتقای نسبی سطح درآمد سرانه و رسیدن به اشتغال کامل.» به نظر شما اکنون که در سال‌های پایانی برنامه هستیم، چنین اهدافی به تحقق نزدیک شده‌اند؟ جایگاه اقتصادی ایران در منطقه، رشد پیدا کرده یا تنزل؟ وضعیت فناوری چطور؟ یعنی ما امروز کشور اول یا دوم منطقه از نظر فناوری هستیم؟ با همین وضعیت اینترنت و فیلترینگ و اختلال و محدودیت و ممنوعیت و لغو مجوز و…؟

هر روز یک خبر یا تجربه کاربری از وضعیت اینترنت کشور منتشر می‌شود که نشان می‌دهد آنچه امروز در اختیار داریم، نه «پهنای باند»، که «تنگی باند» است و آنچه از خلال این تنگنا به دست مشترکان می‌رسد هر روز شباهتش با «اینترنت» کمتر می‌شود. البته در همین حال به صورت مرتب، رتبه ایران در سایت Speed Test با ماه‌های قبلی سنجیده می‌شود که نشان می‌دهد روند روبه‌رشد ما بدون توقف ادامه دارد. نقطه‌ضعف این روایت رسمی، وجود متخصصان کاربلد در کشور است که دستکاری‌ها و اختلال‌ها را با جزئیات نشان می‌دهند و متاسفانه همواره پیش‌بینی‌های دقیقی از اقدامات محدودکننده در آینده دارند.

در همین حال محدودیت‌های متعددی بر سر راه «خودی‌ترین» کسب‌وکارها و پلتفرم‌ها گذاشته می‌شود که مشخص نیست معیار آنها چیست و کجا متوقف می‌شوند. پایان این داستان کجاست؟ کسی نمی‌داند. در بعد نظری، محدودیت می‌تواند تا نقطه صفر پیش برود و حتی صفر را هم پشت سر بگذارد؛ اما در بعد عملی، فناوری محدودیت‌گریز است.

محدود کردن اینترنت و دسترسی کاربران به سایت‌های جهانی حتماً برای اعمال‌کنندگان آن دستاوردهایی دارد یا بر سیاست‌هایی منطبق است که برای سیاست‌گذاران از اهمیت بالایی برخوردارند؛ اما این اقدامات حتماً با اهداف سند چشم‌انداز توسعه یا هر سند توسعه‌ای دیگری که در ادامه تصویب و ابلاغ خواهد شد منطبق نیست و ما را به جایگاه اول در هیچ منطقه جغرافیایی‌ای نمی‌رساند؛ مگر رتبه اول در مهاجرت نخبگان.

این مطلب در شماره ۱۰۳ پیوست منتشر شده است.

ماهنامه ۱۰۳ پیوست

برای بوکمارک این نوشته

دانلود نسخه PDF
https://pvst.ir/cu9
میثم قاسمیدبیر تحریریه

    سال ۸۱ رشته مهندسی را رها کردم به شوق روزنامه‌نگاری. از همان سال تاکنون، در حوزه‌های مختلفی مانند سیاسی، اجتماعی، اقتصادی، گردشگری، ورزشی و... در رسانه‌هایی مانند همشهری، حیات‌نو، توسعه، عصر ارتباط و... کار کرده‌ام. از میانه سال ۹۲ و پس از حدود ۳ سال دوری از حوزه ارتباطات و فناوری اطلاعات، به پیوست آمدم و دوباره روزنامه‌نگار این رشته شدم.

    تمام مقالات

    0 نظر

    ارسال دیدگاه

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

    *

    Back To Top
    جستجو