skip to Main Content

محتوای اختصاصی کاربران ویژهورود به سایت

فراموشی رمز عبور

با شبکه های اجتماعی وارد شوید

عضو نیستید؟ عضو شوید

ثبت نام سایت

با شبکه های اجتماعی وارد شوید

عضو نیستید؟ وارد شوید

فراموشی رمز عبور

وارد شوید یا عضو شوید

جشنواره نوروزی آنر

قسمت هشتاد و هفتم

این سم گوارا

اعتیاد پیدا کردن به کار

برای بوکمارک این نوشته

همین چند وقت پیش یکی از دوستان جوانم که در یکی از شرکت‌های اکوسیستم استارت‌آپی کار می‌کند با من درد دل می‌کرد. می‌گفت از سبک زندگی‌اش خسته شده. همه زندگی‌اش کارش است. ورزش نمی‌کند. با دوستانش به کافه (با رعایت پروتکل‌ها!) نمی‌رود. به طبیعت‌گردی و سفر (حتی قبل از منع خروج از شهرها!) نمی‌رود. بخش عاطفی زندگی‌اش مدت‌هاست که تعطیل است و خیلی چیزهای دیگر که به آنها نمی‌پردازد. من نظرم را راجع به دورکاری مطرح کردم و اینکه شاید این شکل کار کردن از منزل گاهی وقت بیشتری از آدم می‌گیرد چون به نظر می‌آید همیشه باید در دسترس بود؛ اما او می‌گفت که از قبل از کرونا هم وضع بر همین منوال بوده است. همیشه کارش در اولویت بوده. تمرکزش کاملاً روی کارش بوده و نسبت به انجام صحیح و درست آن بسیار حساس و نگران بوده است. حتی کارهایی را که جزو وظایفش نبوده است به گردن می‌گرفته و به بهترین شکل ممکن انجام می‌داده و تشویق هم می‌شده. این دوستم مرا یاد تعداد دیگری از دوستان و همکارانم و حتی خودم در دوره کاری‌ام انداخت. همه ماهایی که به اعتیاد کاری دچار می‌شویم. حالتی که از آن لذت هم می‌بریم و با افتخار در پروفایل‌های حساب‌های توییترمان به عنوان صفت بارزمان (workaholic) ذکر می‌کنیم. صفتی که البته پس از مدتی شاید از پا درمان بیاورد. او از من مشورت می‌خواست و کمک. اما پیشنهاد من مراجعه به یک مشاور بود چون به نظرم ریشه آن در روح و روان است؛ یعنی حیطه‌‌ای که از تخصص من خارج است. هرچند سال‌ها پیش من در این زمینه خیلی خواندم و مشاوره گرفتم و به نتایجی هم رسیدم که تا حدودی کمکم کردند اما آنها را به این دوست عزیز نگفتم تا خودش مشورت بگیرد چون یک نسخه برای همه کار نمی‌کند. از یافته‌های خودم در سال‌ها چیزهایی به...

شما وارد سایت نشده‌اید. برای خواندن ادامه مطلب و ۵ مطلب دیگر از ماهنامه پیوست به صورت رایگان باید عضو سایت شوید.

وارد شوید

عضو نیستید؟ عضو شوید

این مطلب در شماره ۸۷ پیوست منتشر شده است.

ماهنامه ۸۷ پیوست

برای بوکمارک این نوشته

دانلود نسخه PDF
http://pvst.ir/9di
حمیدرضا نیکدلدبیر بخش جهان ماهنامه پیوست

    درس خوانده فنی و در ادامه هوش مصنوعی، از آغاز پیوست تا اکنون‌ برای ماهنامه توضیح می‌دهد که متاسفانه خود را سزاوار کارت خبرنگاری نمی‌داند. حتی خیلی روزنامه‌نویسی هم بلد نیست. اما ظاهرا می‌داند چگونه روندهای فناوری روز دنیا را تبدیل به پرونده‌های پیوست جهان کند.

    تمام مقالات

    0 نظر

    ارسال دیدگاه

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

    *

    Back To Top
    ×Close search
    جستجو