skip to Main Content
صفحه ویژه هفتمین وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات
محتوای اختصاصی کاربران ویژهورود به سایت

فراموشی رمز عبور

با شبکه های اجتماعی وارد شوید

عضو نیستید؟ عضو شوید

ثبت نام سایت

با شبکه های اجتماعی وارد شوید

عضو نیستید؟ وارد شوید

فراموشی رمز عبور

وارد شوید یا عضو شوید

جشنواره نوروزی آنر

سیاست و فناوری: از آزادی بیان تا حقوق مدنی

حرف می‌زنم، پس هستم

۷ اسفند ۱۳۹۹

زمان مطالعه : 2 دقیقه

شماره ۸۸

برای بوکمارک این نوشته

«در آغاز کلمه بود. » و از همان آغاز، حرف باد هوا نبود. حرف‌ها رد خود را به جای می‌گذارند. اسامی، حرف‌ها و کلمه‌ها وجود هر چیزی را عینی می‌کنند؛ انگار به‌نام می‌خوانیم که عینیت ببخشیم، اشاره کنیم و بتوانیم توضیح دهیم. هر کس توی خورجینش چند کلمه‌ای حرف داشته و دارد که گاه و بی‌گاه، وسط بازاری، گذرگاهی یا قهوه‌خانه‌ای بیرون‌شان می‌آورده تا با دیگران درباره وضعیت موجود حرف بزند؛ حرف‌های مرتبط سیاسی‌اقتصادی‌اجتماعی‌فرهنگی و گاه حرف‌های نامرتبط. مربوط و نامربوطی‌اش به قضاوت شنونده بسته است. شاید پرسشِ تا کجا می‌توان حرف زد سوالی نباشد که بتوان به ‌این راحتی‌ها جوابش را داد. شاید بشر بتواند تا ابدالدهر حرف بزند، ککش هم نگزد. حتی اگر کنتور ببندند به حرف‌هایش و به ازای هر جمله پول بگیرند، باز هم ادامه می‌دهد. اما سوال اصلی این است که کدام حرف‌ها را می‌تواند بگوید و کدام‌ها را نه؟ چه کسی مرزها را تعیین می‌کند؟ خود فرد، عرف، سنت‌ها یا قانون یا هر مرجع ذی‌صلاح دیگری؟ اگر مرز بکشیم، آزادی عقیده و بیان معنایش را از دست می‌دهد؟ و اگر بله، پس چطور می‌شود سر بالا گرفت و گفت ما این همه سال تمدن را پشت ‌سر گذاشتیم که همچنان اندر خم کوچه بایدها و نبایدها در صحبت‌هایمان بمانیم، حتی بیشتر از قبل؟ چون شبکه‌های اجتماعی، کافه، مغازه، بازار و میدان شهر نیستند که محدود باشند؛ این شبکه‌ها میلیون‌ها آدم را با یکدیگر در ارتباط قرار می‌دهند، میلیون‌ها آدمی که در بین‌شان رهبران سیاسی هم حضور دارند. آیا حالا که فناوری جریان اندیشه‌های سیاسی را در میان عموم مردم تسهیل کرده باید مرزها مشخص‌تر، سفت‌وسخت‌تر و دقیق‌تر باشند؟ یا خود مردم می‌توانند به قضاوت بنشینند و مو را از ماست سیاسیون بیرون بکشند؟‌ آیا پلتفرم‌ها باید مداخله کنند یا دولت‌ها هستند که باید نظارت منسجم‌تری اعمال کنند تا از کاربران و جامعه مدنی محافظت...

شما وارد سایت نشده‌اید. برای خواندن ادامه مطلب و ۵ مطلب دیگر از ماهنامه پیوست به صورت رایگان باید عضو سایت شوید.

وارد شوید

عضو نیستید؟ عضو شوید

این مطلب در شماره ۸۸ پیوست منتشر شده است.

ماهنامه ۸۸ پیوست

برای بوکمارک این نوشته

دانلود نسخه PDF
http://pvst.ir/9mq
مینا پاکدلعضو تحریریه

    با کارشناسی ادبیات انگلیسی و کارشناسی ارشد فلسفه غرب، حتی اگر جفتشان را از دانشگاه علامه گرفته باشی، آن‌قدرها مجال نداری که در مشاغل مربوطه جای بگیری. من از سال ۱۳۹۰، به عنوان مترجم وارد حوزه مطبوعات شدم، کم‌کم نوشتم و بعدتر، با "پیوست" یاد گرفتم که آدم می‌تواند از قالب‌ها بگریزد و همچنان بنویسد و ترجمه کند. برای من، دنیای فناوری گره خورد به دنیای علوم انسانی.

    تمام مقالات

    0 نظر

    ارسال دیدگاه

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

    *

    Back To Top
    ×Close search
    جستجو