skip to Main Content
محتوای اختصاصی کاربران ویژهورود به سایت

فراموشی رمز عبور

با شبکه های اجتماعی وارد شوید

عضو نیستید؟ عضو شوید

ثبت نام سایت

با شبکه های اجتماعی وارد شوید

عضو نیستید؟ وارد شوید

فراموشی رمز عبور

وارد شوید یا عضو شوید

جشنواره نوروزی آنر

پرونده‌ای درباره ظهور و سقوط اولین مجموعه نوآوری در ایران؛‌ کارخانه‌ای روی آب

علی مومنی علی مومنی تحریریه

۶ آذر ۱۴۰۲

زمان مطالعه : ۷ دقیقه

شماره ۱۱۸

کارخانه نوآوری
بازی در ظاهر خیلی پیچید‌ه نیست. یک طرف مالک خصوصی ایستاده و می‌خواهد ملکی را که چند سال پیش اجاره داده پس بگیرد و در سوی دیگر، چند استارت‌آپ، کارکنان‌شان و فریلنسرهایی که در کارخانه سکونت دارند، از ترک خانه چندساله‌شان نگران‌اند. در این میان مدیرانی از بخش خصوصی و حاکمیت ایستاده‌اند و از گشتن به دنبال راه‌حل می‌گویند. حتی اگر بخواهیم از دیدگاه‌های رمانتیک در مورد کارخانه نوآوری آزادی فاصله بگیریم، باز هم نمی‌توان چشم بر این واقعیت بست که تعطیلی کارخانه، فراتر از توقف فعالیت محل کار چند استارت‌آپ است. اهمیت نمادین کارخانه نوآوری انکارناپذیر است؛ این کارخانه بازتابی از حال کلی اکوسیستم است. داستان به جایی بازمی‌گردد که سال ۱۳۳۸، در دوره‌ای که اقتصادْ در حال آموختن و تجربه کردن تولید صنعتی بود، کارخانه الکترودسازی آما تاسیس شد و از سال ۴۰ با ظرفیت تولید سالانه ۴۴۰ تن فعالیتش را آغاز کرد. ۵۸ سال بعد اما ملک این کارخانه تبدیل به مأمن کسب‌وکارهایی شد که لقب نوآور را یدک می‌کشند و گویا قرار بود انتقال نسل کارآفرینان قدیمی به جدید را رقم بزنند. به نظر می‌رسد اما این آرزو چندان نتوانسته است رنگی از واقعیت به خود بگیرد. نمایش روحانی از همان روزهایی که حسن روحانی کارزارش برای انتخابات دولت یازدهم را شروع کرد و کلید و رنگ بنفش را به عنوان دو نماد این کارزار انتخاب کرد، مشخص بود هرچه را بلد نباشد با بازی رسانه‌ای و تبلیغاتی خوب آشناست. در میانه آبان‌ماه ۹۸ بود که روحانی به همراه سورنا ستاری، معاون علمی و فناوری‌اش و محمود واعظی، یار غار و رئیس دفترش در آن زمان، پا به کارخانه گذاشت و به‌نوعی آن را افتتاح کرد. هرچند کارخانه از اسفندماه ۹۶ شروع به کار کرده بود. بعد از آن هم سایت ریاست‌جمهوری تیتر زد: گفت‌وگوی صمیمی رئیس‌جمهور با جوانان فعال استارت‌آپی. عکس خبر هم تصویری بود...

شما وارد سایت نشده‌اید. برای خواندن ادامه مطلب و ۵ مطلب دیگر از ماهنامه پیوست به صورت رایگان باید عضو سایت شوید.

وارد شوید

عضو نیستید؟ عضو شوید

این مطلب در شماره ۱۱۸ پیوست منتشر شده است.

ماهنامه ۱۱۸ پیوست
دانلود نسخه PDF
https://pvst.ir/gih
علی مومنی
علی مومنیتحریریه

    در دانشگاه علامه اقتصاد خوانده‌ام با اینکه هیچ گاه عاشق آن نبودم. اولین بار در میانه دوره کارشناسی بود که در یک دوره چند ساعته روزنامه‌نگاری اقتصادی شرکت کردم که البته آورده‌ای نداشت اما سودای روزنامه‌نگار شدن را به سرم انداخت. حالا در پیوست می‌نویسم و حوزه‌‌های مورد علاقه‌ام اینترنت، اقتصاد دیجیتال و عرصه‌هایی است که اینها به عالم سیاست گره می‌خورند.

    تمام مقالات

    0 نظر

    ارسال دیدگاه

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

    *

    برای بوکمارک این نوشته
    Back To Top
    جستجو