ما به قدرت رفاقت‌مان دلخوشیم

این موقع از سال، همیشه یاد اولین شماره ماهنامه پیوست می‌افتم، روزهایی که تعدادمان به اندازه انگشتان دست بود و فقط قدرت رفاقت بود که روی پا نگه‌مان ‌داشت و موجب غلبه بر مشکلات شد. در آن زمان نه دغدغه پول داشتیم و نه نگرانی حقوق. می‌خواستیم کار کنیم. اما دوستان دیگرمان نگران بودند، کسانی که کسب و کار را می‌شناختند و می‌توانستند هوای اقتصادی کشور را پیش‌بینی کنند. در نظر آنان هوا چندان برای شروع یک کسب و کار جدید مساعد نبود، شرایط و نشانه‌های اقتصادی امیدبخش نبود و جبهه‌های هوای رکود به تدریج وارد کشور می‌شدند و شرایط جوی نگران‌کننده بود. می‌گفتند چرا سراغ مجله کاغذی رفتید، چرا الآن شروع به کار کردید؟ دوره رکود است و مشکلات بسیار. اما ما سرمان گرم بود و به قدرت یکدیگر اعتماد داشتیم.
از آن زمان چهار سال گذشته است، هر سال منتظر و امیدوار بودیم تا رکود به پایان رسد و زمان رونق اقتصادی فرا رسد و نسیم آن به نشریات نیز برسد. اما هر سال سخت‌تر از سال قبل آغاز شد و به پایان رسید. منتها امسال چیز دیگری بود. از ابتدای امسال رکود اقتصادی فراگیری تمامی بخش‌های اقتصادی کشور را در بر گرفته بود، بسیاری از شرکت‌های نفتی و پتروشیمی که تاکنون توانسته بودند خود را سرپا نگه دارند دیگر به دست‌ و پا افتاده بودند، بانک‌ها هر روز از وضعیت نامساعد اقتصادی می‌نالیدند و نگرانی از وضعیت بانک‌ها فقط مخصوص مدیران بانک‌ها نبود بلکه مردم و کوچه بازار نیز در مورد وضعیت بانک‌ها به گفت‌وگو می‌نشستند و از یکدیگر می‌پرسیدند کدام یک از بانک‌ها برای حفظ پول‌هایشان مطمئن‌تر است. حال اینکه اگر بازی دومینو شروع شود امکان متوقف کردن آن نیست و فرقی دیگر بین بانک‌ها نمی‌ماند.
مروری بر وضعیت شرکت‌های آی‌تی نیز چنین نتیجه‌ای دارد، شرکت‌هایی که هنوز به امید رونق اقتصادی هستند. این شرکت‌ها هر چند این روزها در مقایسه با شرکت‌های صنایع دیگر از وضعیت بهتری برخوردارند و تقریباً در ساحل آرامش به سر می‌برند، اما امیدشان به روزی است که رکود اقتصادی از بین رود و آنان بتوانند کسب و کار خود را متحول کنند. بسیاری از بودجه‌هایی که باید در بخش فناوری اطلاعات و ارتباطات شرکت‌ها صرف شود به دلیل کمبود نقدینگی و مشکلات اقتصادی در اولین مرحله از آنها چشم‌پوشی می‌شود و بودجه اختصاص‌یافته به این طرح‌ها برای کارهای روزمره از جمله پرداخت حقوق کارکنان هزینه می‌شود.
در این چند سال هر وقت برای انجام گفت‌وگویی سراغ مدیری رفته‌ام، از وضعیت اقتصادی کسب و کار ما سوال کرده است و من نیز در پاسخ به آنها گفته‌ام کسب و کار ما وابسته به کسب و کار شماست. شرایط اقتصادی کشور برای همه یکسان است. در شرایط خوب اقتصادی است که خبر معنا و مفهوم خود را به دست می‌آورد و شرکت‌ها برای بهتر شدن شرایط‌شان به دنبال تحلیل‌های خوب اقتصادی می‌گردند؛ شرایط خوب اقتصادی است که موجب می‌شود پروژه‌های فناورانه به نتیجه برسد و ایده‌های جدید از مرز ایده خارج شود و میوه دهد. در شرایط فعلی فقط اخبار اختلاس و هک و شاید آتش‌سوزی است که همچنان جذابیت دارد، زیرا خبر خوب معنایی ندارد.
اما ما همچنان به قدرت رفاقت‌مان دلخوشیم