skip to Main Content
محتوای اختصاصی کاربران ویژهورود به سایت

فراموشی رمز عبور

با شبکه های اجتماعی وارد شوید

عضو نیستید؟ عضو شوید

ثبت نام سایت

با شبکه های اجتماعی وارد شوید

عضو نیستید؟ وارد شوید

فراموشی رمز عبور

وارد شوید یا عضو شوید

جشنواره نوروزی آنر

هویت مجازی افراد چگونه تعریف می‌شود

وقتی چهره‌ای ندارم

۷ شهریور ۱۳۹۵

زمان مطالعه : ۶ دقیقه

شماره ۳۷

تاریخ به‌روزرسانی: ۲۱ بهمن ۱۳۹۸

وقتی جلو بانک کیفم را زدند و شناسنامه‌ام را همراه خودشان بردند وحشتم برای گم کردن آن به حقیقت تبدیل شد، مخصوصاً اینکه کمتر از سه ماه به برگزاری کنکور باقی مانده بود. تازه ۱۸ سالم تمام شده بود و شناسنامه‌ام را عکس‌دار کرده بودم. عاشق این بودم که حساب بانکی باز کنم و برخی از فعالیت‌هایم را با هویت خودم انجام دهم. از همین رو همیشه شناسنامه‌ام همراهم بود. هنوز گواهینامه نگرفته بودم و کارت شناسایی‌ام همان شناسنامه بود. هر چند کارت دانش‌آموزی هم داشتم اما هیچ‌ کس آن را به رسمیت نمی‌شناخت و باید همیشه شناسنامه‌ام همراهم می‌بود. در آن زمان هنوز کارت ملی فراگیر نشده بود. شناسنامه و گواهینامه حرف اول و آخر را در شناسایی افراد و تشخیص هویت می‌زد. برای اینکه وارد مکانی شوید یا باید شناسنامه خود را ارائه می‌دادید یا گواهینامه. البته کارت پایان خدمت آقایان نیز قابل پذیرش بود. صدور شناسنامه المثنی تقریباً سه ماه زمان برد و در این مدت گواهینامه خود را گرفتم و به ‌جای بردن شناسنامه گواهینامه همراهم بود. البته ترس گم کردن آن نیز با توجه به تجربه گذشته بزرگ‌تر شده بود و همین امر موجب شد عکس گواهینامه‌ام به ‌جای اصل آن همراهم باشد که در بسیاری از مواقع کارساز بود.طی این سال‌ها چالش شناسایی هویت همواره پابرجا بود. حتی با آمدن کارت ملی نیز این چالش برطرف نشد. درست است که کارت ملی به تدریج جایگزین شناسنامه شد اما هنوز هم در بسیاری مواقع همراه داشتن شناسنامه علاوه بر کارت ملی الزامی است. در اصل یک مدرک شناسایی دیگر به مدارک اضافه شد. در چنین شرایطی شناسایی افراد در محیط مجازی برای ارائه سرویس‌های الکترونیکی نیز مطرح شد. دیگر فقط کارت ملی یا حتی شناسنامه و گواهینامه کفاف شناسایی افراد را نمی‌داد. باید فرایندی پیش‌بینی شود تا افراد در فضای مجازی قابل شناسایی شوند. با گسترش خدمات الکترونیکی دولت شناسایی اشخاص در محیط مجازی از اهمیت قابل توجهی برخوردار شد. طی سال‌های گذشته هر چند تمامی دستگاه‌های دولتی به سمت الکترونیکی کردن خدمات‌شان پیش رفتند اما همیشه با مشکل احراز هویت اشخاص مواجه بودند از همین رو بیشتر خدمات تاکنون به صورت نیمه‌حضوری یا نیمه‌الکترونیکی باقی مانده‌اند. هم‌اکنون بسیاری از بانک‌ها سرویس‌های الکترونیکی ارائه می‌دهند اما برای شناسایی افراد حداقل باید یک بار به بانک مراجعه کنند.

ارائه سرویس از سوی دستگاه‌ها و قوای مختلف نیز به همین صورت است. با وجود اینکه بعضی از دستگاه‌ها برخی سرویس‌های خود را الکترونیکی ارائه می‌دهند اما برای اینکه ارباب رجوع بتواند از این سرویس‌های الکترونیکی به‌ صورت کامل استفاده کند نیازمند حداقل مراجعه یک بار به سازمان مربوطه است. به عنوان مثال قوه قضاییه بخشی از فعالیت‌هایش را الکترونیکی کرده است و حتی برای آسودگی مراجعه‌کنندگان سرویس‌های خود را از طریق دفاتر الکترونیکی قوه قضاییه ارائه می‌دهد اما برای اینکه افراد بتوانند از این سرویس‌ها استفاده کنند حداقل باید یک بار به این دفاتر مراجعه کنند تا شناسایی شوند و رمز ورود دریافت کنند. بسیاری معتقد بودند برای شناسایی هویت مجازی افراد کارت ملی هوشمند می‌تواند کارامد باشد. کی؟ سه فاکتور تعیین‌کننده در شناسایی هویت مجازی افراد وجود دارد. هویت شخص، مکان و چگونگی دسترسی هویت مجازی افراد را تشکیل می‌دهد. در اصل از طریق هویت شخص و هویت مکانی وی می‌توان بسیاری از سرویس‌های دولت‌ الکترونیکی را ارائه داد، یا اینکه از آن سرویس‌ها بهره برد. برای ارائه خدمات در دولت ‌الکترونیکی، لایه‌سازی خدمات و تعیین سطح دسترسی برای هر یک از شهروندان به خدمات خاص نیاز است که این امر از طریق کارت ملی هوشمند امکان‌پذیر می‌شود. از سویی شناسایی مقدمه مبادله اطلاعات است، تمامی سامانه‌ها و سرویس‌ها و سرویس‌دهندگان برای تولید و مبادله اطلاعات و خدمات نیازمند شناسایی ایرانیان در فضای مجازی هستند. کارت ملی هوشمند می‌تواند هویت شخص را شناسایی کند. در اصل گسترش کارت ملی هوشمند که توسعه آن چند سالی است در دستور کار قرار گرفته، می‌تواند بخشی از این مشکلات را برطرف کند. طبق گزارش‌های اعلامی از سوی سازمان ثبت احوال تا پایان سال ۹۴ حدود هفت میلیون کارت ملی هوشمند صادر شده است و این تعداد باید به ۶۰ میلیون برسد. تعداد افرادی که باید از کارت ملی هوشمند استفاده کنند...

شما وارد سایت نشده‌اید. برای خواندن ادامه مطلب و ۵ مطلب دیگر از ماهنامه پیوست به صورت رایگان باید عضو سایت شوید.

وارد شوید

عضو نیستید؟ عضو شوید

این مطلب در شماره ۳۷ پیوست منتشر شده است.

ماهنامه ۳۷ پیوست
دانلود نسخه PDF
http://pvst.ir/11k
مهرک محمودی؛ قائم‌مقام سردبیر ماهنامه پیوست؛ ۳۵۰ خدمت الکترونیکی

مهرک محمودی روزنامه‌نگاری را از حوزه سینما شروع کرد و در مدت کوتاهی پس از آن، با این سودا که روزنامه‌نگار باید در تمامی بخش‌ها فعالیت کند براساس یک اتفاق خیلی ساده وارد حوزه اقتصادی شد و در روزنامه‌های صدای عدالت، آزاد، ابرار اقتصادی، فرهنگ آشتی، همشهری اقتصادی و غیره به عنوان خبرنگار فعالیت کرد. همانطور که زندگی همیشه براساس اتفاق‌های ساده جلو می‌رود، فعالیت خود را به صورت نیمه وقت در در هفته‌نامه عصرارتباط در حوزه تجارت و بانکداری الکترونیکی آغاز کرد و پس از مدتی این فعالیت نیمه وقت به یک فعالیت تمام وقت تبدیل و ۹ سال به طول انجامید اما باز هم براساس یک اتفاق آنجا را ترک کرد. حال سال‌هاست که پیوست خانه مهرک محمودی است؛ اما تجارت و بانکداری و دولت الکترونیکی تبدیل به حوزه‌های مورد علاقه او شده‌اند.

تمام مقالات

0 نظر

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

برای بوکمارک این نوشته
Back To Top
جستجو