دنیا از زاویه دید مهاجران

در دنیایی که هر روز جنگ و آشوب در گوشه‌ای از آن زبانه می‌کشد و شهروندان این کره خاکی برای زندگی در فضایی امن نیازمند کوچ یا ترک وطن حتی بدون مدرک هویتی هستند، وظیفه کشورهاست که علاوه بر فراهم کردن امکان ورود مهاجران در شرایط بحرانی، بتوانند روندی را پیش گیرند تا احراز هویت و ثبت هویت آنان را تسهیل کنند، چراکه در این صورت نه تنها بخشی از مسئولیت حقوق بشری خود را پاسخ گفته‌اند که توانسته‌اند تا آنجا که می‌توانند از تبعات ورود ناگهانی مهاجران به کشور نیز بکاهند.

ارائه هر گونه سرویس به مهاجرانی که ناگهانی و به دلایل مختلف از جمله بلایای طبیعی و جنگ موطن خود را ترک کرده‌اند مستلزم احراز هویت آنان است و هر چقدر فرایند احراز هویت این افراد سخت‌تر شود ارائه خدمات به آنها نیز سخت‌تر می‌شود.

یکی از پایه‌ای‌ترین سرویس‌هایی که تقریباً تمامی اشخاص حقیقی خارجی پس از ورود به ایران نیاز دارند سرویس بانکی است. در وضعیت فعلی تا زمانی‌ که اشخاص حقیقی خارجی احراز هویت نشده باشند گشایش حساب بانکی برای آنان امکان‌پذیر نیست.

در حال حاضر برآورد می‌شود آمار مهاجران قانونی که در کشور زندگی می‌کنند تقریباً یک‌سوم تعداد کل مهاجرانی است که در ایران زندگی می‌کنند، با این اوصاف آنان برای کار و زندگی روزمره معمولاً از کارت‌های اتباع ایرانی استفاده می‌کنند و دولت و سیاست‌گذار نیز نمی‌تواند به سادگی او را شناسایی و در نهایت او را از یک مهاجر غیرقانونی به یک مهاجر قانونی تبدیل کند.

این در حالی است که اگر شرایطی مهیا می‌شد تا با حداقل مدارک لازم حتی در عالی‌ترین حالت به صورت خوداظهاری بانک‌ها اجازه می‌یافتند برای مهاجران حساب بانکی باز کنند، نه تنها از تخلف در سطح عمده جلوگیری می‌شد بلکه احراز هویت آنانی که به دلایل مختلف احراز هویت نشده‌اند نیز میسر می‌شد. در چنین شرایطی بدون اینکه نیروی انتظامی و وزارت کشور خود را درگیر شناسایی افراد کنند، مهاجران به صورت خودخواسته اطلاعات کامل خودشان را در اختیار نهادی وابسته به حاکمیت می‌گذارند که در این صورت احراز هویت و شناسایی آن افراد مسیر بسیار ساده‌تری را طی می‌کند.بسیاری از مواقع فقط کافی است زاویه نگاه را تغییر دهیم.