مسیر خوش‌آب و هوا یا صعب‌العبور

بیکاری از جمله معضلاتی است که تمامی بخش‌های کشور با آن مواجه هستند و با وجود اینکه وزارت کار متولی اصلی ایجاد فرصت‌های شغلی به شمار می‌آید اما تمامی وزارتخانه‌های کشور سعی می‌کنند به نوعی نقشی در این بخش داشته باشند. اما چه موضوعی موجب می‌شود با وجود اینکه همه از ایجاد فرصت‌های شغلی و تعریف شغل صحبت می‌کنیم، تصمیم‌هایی بگیریم یا پیشنهادهایی را مطرح کنیم که در عمل موجب می‌شود طرح‌های توسعه‌ای متوقف شود یا موانعی در راه خلق کسب و کارهای جدید ایجاد کنیم.
باید مشخص کنیم که تصمیم به ایجاد شغل جدید و فرصت شغلی داریم یا فقط می‌خواهیم شعار آن را بدهیم؟ شاید هم تصمیم داریم در شرایط سخت دولت و بخش‌های مختلف اقتصادی را مقصر بدانیم که آنها در اجرا به تعهدات خود و در اجرای برنامه‌های تعیین‌شده برایشان کوتاهی کرده‌اند؟
به نظر می‌رسد تمامی بخش‌های کشور تصمیم به رفع مشکل بیکاری گرفته‌اند، اما با این وجود برخی از صحبت‌ها موجب می‌شود در دوره‌ای از زمان فعالان در حوزه کسب و کارهای نوپا در هدفی که در پیش گرفته‌اند دلسرد شوند. رویکردی که می‌تواند به سادگی با کمی تغییر نه تنها در جهت ایجاد اشتغال حرکت کند بلکه به فعالان این حوزه نیز انگیزه فعالیت بیشتری دهد.
یکی از مشغله‌های تصمیم‌گیران در کشور رفع معضل احراز هویت اشخاص حقیقی و حقوقی در فضای مجازی است؛ احراز هویت افراد شاغل در حوزه‌هایی که شما برخوردی با صاحبان مشاغل آنان ندارید اما ردپای شغل و فعالیت آن را در فضای مجازی و دنیای اینترنت می‌بینید. طبیعی است که تصمیم‌گیران برنامه‌ای برای شناسایی این افراد داشته باشند، اما اینکه چه روشی برای شناسایی آنان انتخاب می‌شود موجب می‌شود مسیر ایجاد شغل تسهیل شود یا برعکس این مسیر تبدیل به مسیری صعب‌العبور شود که گذشتن از آن کار هر کسی نباشد.
شاید از منظر اولیه دریافت جواز کسب از سوی کسب و کارهای جدید نیز طبق قانون به نظر بیاید اما آیا گذاشتن این الزام سبب می‌شود فعالیت این کسب و کارها رونق یابد یا الزام آنها نقش مانع را بازی خواهد کرد؟
اجرای این الزام که در ابتدا برای کسب و کارهای سنتی شکل گرفت و در عمل ناتوانی‌اش در آن بخش نیز به اثبات رسیده است – چرا که تعداد واحدهای صنفی فعال بدون پروانه کسب به عدد 700 هزار می‌رسد- شاید راهکاری منطقی برای احراز هویت و شناسایی به نظر برسد، اما در عمل مانعی خواهد شد که اشتیاق برای فعالیت در این بخش را کم خواهد کرد. اما اگر مسئولان این را یک راهکار تشویقی برای حمایت از کسب وکارهای نوپا قرار دهند و هیچ الزامی برای دریافت آن نباشد بلکه دریافت آن یک امتیاز قلمداد شود، شاید بدون اینکه این مسیر تبدیل به یک مسیر صعب‌العبور شود مسیری میان‌بر برای رسیدن به رونق اقتصادی و ایجاد کسب و کارهای جدید به شمار آید.