ابلاغ دیرهنگام

ماه پیش آیین‌نامه‌ای با عنوان آیین‌نامه اجرایی استقرار چارچوب تعامل پذیری دولت‌ الکترونیکی ابلاغ شد که زیر آن امضای محود واعظی به عنوان وزیر ارتباطات جلب توجه می‌کرد. در آن زمان این سوال برای همه پیش آمد که چرا مصوبه‌ای که تاریخش مربوط به پایان فروردین‌ماه ۹۷ است باید به امضای محمود واعظی به عنوان وزیر ارتباطات برسد اما اگر بیشتر دقت می‌کردیم، متوجه می‌شدیم این آیین‌نامه‌ای است که در یازدهمین جلسه شورای اجرایی فناوری اطلاعات به تاریخ ۲۸ فروردین ماه ۹۶ به تصویب رسیده است؛ یعنی درست یک سال پیش.
فروردین‌ماه سال گذشته شورای اجرایی فناوری اطلاعات آیین‌نامه‌ای به تصویب رساند که نحوه تبادل اطلاعات بین سازمانی را مشخص می‌کرد و تقریباً به تمامی سوالات دستگاه‌های دولتی مبنی بر تبادل اطلاعات پاسخ می‌داد، اما ابلاغ آن یک سال به طول انجامید: از فروردین‌ماه ۹۶ تا فروردین‌ماه ۹۷.
درست زمانی که به نظر می‌رسد بدنه دولت بر اجرای هر چه سریع‌تر دولت ‌الکترونیکی هم‌نظر هستند و سعی می‌کنند تمامی ساختارها را برای آن با یکدیگر هماهنگ کنند ابلاغ یکی از پایه‌ای‌ترین آیین‌نامه‌های اجرایی یک سال طول می‌کشد. بارها به صورت پراکنده این انتقاد مطرح شده بود که چرا یک آیین‌نامه پس از امضا شدن و نهایی شدن ابلاغش باید طولانی شود. آیین‌نامه‌ای که تصویب و ابلاغش تقریباً در یک حوزه مجتمع است و در بخش‌های مختلف پراکنده نیست. وقتی در یک ساختار یکپارچه ابلاغ یک مصوبه مسیر چنان طولانی‌ای را پشت سر می‌گذارد چگونه می‌توان انتظار داشت مصوبه‌ای که تصویب و ابلاغش دست بخش‌های مختلف است در یک دوره زمانی کوتاه به سرانجام برسد؟
زمانی می‌توان امیدوار بود پروژه‌ها به نتیجه برسد که بخش قانون‌گذاری نیز همزمان با آن حرکت کند و اگر طرحی نهایی می‌شود، زمینه‌های اجرای قانونی آن نیز فراهم شود. در غیر این صورت سرعت تغییر تکنولوژی آن‌قدر زیاد است که در چشم بر هم زدنی تکنولوژی تغییر می‌کند و ما زمانی به صرافت اجرای آن می‌افتیم که دیگر زمان را از دست داده‌ایم.
اما تاکنون ساختار بوروکراتیک بخش‌های مختلف دولت به ‌گونه‌ای عمل کرده‌اند که هرچند به نظر می‌رسید علاقه‌مند به اجرای پروژه هستند و می‌خواهند با تمام قوا موضوعی را پیش برند، اما حرکت آهسته‌شان به سمت آن موجب شده زمان را از دست بدهیم و دیگر اجرای آن پروژه تاثیر اصلی خود را از دست بدهد.