طعم شیرین CT یا IT

عیسی زارع‌پور در همان روزهای اولی که پا به ساختمان کلاه‌فرنگی وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات گذاشت، از طعم شیرین فناوری اطلاعات سخن گفت و بارها اعلام کرد در طول دوره وزارتش می‌خواهد مردم طعم شیرین فناوری اطلاعات را بچشند. اما به ‌نظر می‌رسد معنای «طعم شیرین فناوری اطلاعات» در ذهن مدیران وزارتخانه با مفهومی که در ذهن کاربران عادی و فعالان اقتصادی این حوزه نقش بسته متفاوت است.

طعم شیرین فناوری اطلاعات برای کاربران عادی یعنی دسترسی آسان و باکیفیت به شبکه جهانی اینترنت اما طعم شیرین فناوری اطلاعات برای دولتمردان یعنی گسترش زیرساخت‌ در قالب توسعه فیبر نوری به منظور افزایش و توسعه پهنای باند داخلی نه پهنای باند خارجی، این در حالی است که عموم کابران نهایی به دنبال دسترسی باکیفیت به اینترنت بدون اختلال با کمترین فیلترینگ هستند.

طعم شیرین فناوری اطلاعات برای فعال و بازیگران اقتصادی در حوزه فناوری اطلاعات یعنی هموار شدن مسیر توسعه کسب‌وکار فناورمحورش، اما برای دولت گاه این طعم شیرین به شکل تنظیم‌گری کسب‌وکارهای فناورانه با نگاه سلبی و کنترلی معنا پیدا کرده است. از همین رو می‌توان گفت ما با دو برداشت مفهومی از معنای طعم شیرین فناوری مواجه هستیم.

چنانچه اکنون از فعالان حوزه سی‌تی بپرسید که عملکرد وزارت ارتباطات در خصوص توسعه فیبرنوری چگونه بوده است، معتقدند وزارت ارتباطات تمام تلاش خود را برای پیاده‌سازی زیرساختی نه کاربری توسعه فیبر نوری به کار بسته است چراکه شخص وزیر یا معاون پارلمانی آن توانسته‌اند با کمترین تغییر مصوبات قانونی لازم را چه در بودجه سالانه و چه در برنامه توسعه به دست آورند و در نهایت فعالیت عملیانی پروژه ملی توسعه فیبر روی غلتک افتاد. حال اگر هنوز برنامه‌های وعده داده‌شده تحقق نیافته، بخش عمده‌ای از آن به دلیل کَسر ۳۶۵ روز از عمر دولت سیزدهم است.

دلیل دیگری که معنای طعم شیرین را در ذهن فعالان بخش فناوری اطلاعات از نگاه وزارت ارتباطات متمایز کرده است به میزان مسئولیت‌پذیری این وزارتخانه و توجه آن به IT برمی‌گردد زیرا عده‌ای معتقدند وزیر نتوانسته در مقابل وزارتخانه‌های دیگر مانند وزارت صمت و وزارت اقتصاد به‌خوبی از آنها دفاع کند و اگر خروجی‌ای نیز به دست آمده، طی چند ماه اخیر در نتیجه فعالیت کمیسیون اقتصاد دیجیتال بوده است. از سویی کاربران نیز از آنجا که همچنان با فیلتر و اختلالی مواجه بودند که طبق گفته وزیر رفع این اختلال‌ها یا رفع فیلتر شبکه‌های اجتماعی در زمره اختیارات و وظایفش نیست، چندان دل‌ خوشی از وزارت ارتباطات ندارند چراکه برنامه توسعه فیبر نوری نیز هنوز نتوانسته امکان دسترسی فراگیر شهروندان را برای چشیدن طعم شیرین سرعت و کیفیت بهتر اینترنت فراهم کند. از همین رو باید بپرسیم میزان قدرت وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات و در رأس آن وزیر ارتباطات چقدر است؟

شاید با توجه به عملکرد این وزارتخانه می‌توان گفت هیات دولت و مجلس تمامی خواسته‌ها و برنامه‌های این وزارتخانه برای توسعه CT را پذیرفته‌ اما در مقابل این وزارتخانه نتوانسته چندان در بخش IT موفق شود و اگر قرار است وظایف این بخش نیز به وزارتخانه مزبور محول شود، باید جایگاه وزیر این وزارتخانه و همچنین وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات ارتقا یابد در غیر این صورت این وزارتخانه کماکان در لایه توسعه زیرساخت شبکه‌های ارتباطی و به شکل یک وزارتخانه زیربنایی باقی می‌ماند.