شعارهایی که شاید محقق شوند

مهرک محمودی سردبیر

۳۰ آذر ۱۳۹۳

زمان مطالعه : ۲ دقیقه

شماره ۲۰

امسال ردیف بودجه‌ای مجزا برای توسعه دولت‌ الکترونیکی در نظر گرفته شده‌؛ ردیف بودجه‌ای که یادآور ردیف بودجه تکفاست. در آن دوره زمانی با وجود تمام انتقاداتی که کارشناسان فناوری اطلاعات و ارتباطات به طرح تکفا وارد می‌کردند، اختصاص ردیف بودجه‌ای خاص برای آن موجب شد فناوری اطلاعات و ارتباطات قدم‌های اولیه خود را بردارد و خشت اولیه‌ بسیاری از پروژه‌هایی که هم‌اکنون به نتیجه رسیده‌اند، آن زمان گذاشته شد. طول عمر ردیف بودجه تکفا تقریبا چهار سال بود و قرار بود طرح‌هایی که در آن زمان آغاز شده بودند، به سرانجام برسند؛ برخی از آن طرح‌ها به نتیجه رسیدند و برخی دیگر نیز به هر دلیلی هنوز نیمه‌کاره باقی مانده‌اند.
حال اختصاص ردیف بودجه‌ای مستقل برای دولت ‌الکترونیکی نیز می‌تواند به درخت نیمه‌جان دولت ‌الکترونیکی در ایران توانی تازه دهد. تکرار این واژه و به نتیجه نرسیدن بسیاری از پروژه‌هایی که بارها وعده اجرایی و نهایی شدن آنها داده شده، موجب شده واژه دولت‌ الکترونیکی به ابزاری برای تبلیغات دولت‌ها تبدیل شود؛ ابزاری که سبب می‌شود برای دوره‌ای از زمان، اهالی فناوری اطلاعات و ارتباطات را با خود همسو سازد و از توان آنان برای رسیدن به اهداف خود بهره‌گیرند.
تخصیص این ردیف بودجه شاید بتواند این اعتماد ازمیان‌رفته را تاحدودی بازگرداند و بخش‌خصوصی را به اجرایی شدن برخی از طرح‌ها امیدوار کند.
البته بسیاری از کارشناسان حوزه فناوری اطلاعات و ارتباطات رقم اختصاص‌یافته برای این بخش را با توجه به هزینه‌های اولیه‌ای که باید برای آن صورت گیرد، بسیار اندک می‌دانند. از سویی نگاهی به مصارف تعیین‌شده برای این اعتبارات نشان می‌دهد هنوز دستگاه‌های دولتی در پیاده‌سازی سامانه‌های ارائه خدمات خود با مشکل مواجه هستند یا هنوز سامانه‌ای برای آن در نظر نگرفته‌اند؛ چرا که در بیشتر موارد این اعتبار باید برای ایجاد سامانه‌های ارائه خدمات صرف شود.
اما به نظر می‌رسد همین اقدام دولت نشان‌دهنده عزم آنان برای توسعه دولت ‌الکترونیکی است؛ شاید شعار 10ساله خدمات الکترونیکی دولت طی سال‌های آتی به نتیجه برسد

این مطلب در شماره ۲۰ پیوست منتشر شده است.

ماهنامه ۲۰ پیوست

دانلود نسخه PDF

http://pvst.ir/22g

مهرک محمودیسردبیر

روزنامه‌نگاری را از سینما شروع کردم؛ با این تصور که یک روزنامه‌نگار باید از هر حوزه‌ای سر دربیاورد. خیلی زود اما یک اتفاق ساده مسیرم را به سمت روزنامه‌نگاری اقتصادی برد و پایم به تحریریه روزنامه‌های صدای عدالت، آزاد، ابرار اقتصادی، فرهنگ آشتی و همشهری اقتصادی باز شد. زندگی حرفه‌ای من کلاً با همین اتفاق‌های ساده جلو رفته است. یکی دیگر از آنها باعث شد همکاری نیمه‌وقتی با هفته‌نامه عصر ارتباط را در حوزه تجارت و بانکداری الکترونیکی شروع کنم. آن کار نیمه‌وقت خیلی زود تمام‌وقت شد و ۹ سال ادامه پیدا کرد؛ تا اینکه باز هم یک اتفاق، مسیر را عوض کرد. این بار مقصد پیوست بود؛ رسانه‌ای که همراه با همکارانم پایه گذاشتیم و سال‌هاست خانه حرفه‌ای من است. به‌عنوان یکی از بنیان‌گذاران پیوست، از سال ۱۴۰۱ سردبیری آن را بر عهده گرفتم؛ هرچند سردبیر شدن باعث نشد از خبرنگاری فاصله بگیرم. هنوز مصاحبه می‌کنم، گزارش می‌نویسم، سؤال می‌پرسم و دنبال سوژه‌ای می‌گردم که ارزش روایت کردن داشته باشد. تجارت، بانکداری و دولت الکترونیکی علاقه‌های قدیمی من هستند، اما در این سال‌ها تنظیم‌گری، اینترنت، اقتصاد دیجیتال و حالا هوش مصنوعی هم به آنها اضافه شده‌اند. بیشتر از خود فناوری، برایم این مهم است که فناوری و تصمیم‌هایی که درباره آن گرفته می‌شود چه تغییری در زندگی مردم و کسب‌وکارها ایجاد می‌کند. و احتمالاً اتفاق ساده بعدی، باز هم چیزی به این فهرست اضافه خواهد کرد.

تمام مقالات

0 نظر

ارسال دیدگاه لغو پاسخ