به کدام سمت کوچ می‌کنیم؟

از وقتی خبر فیلتر شدن تلگرام پخش شده است همه ما به این تکاپو افتاده‌ایم که با کانال ماهنامه چه کنیم؟ آیا روی پیام‌رسان‌های داخلی منتقلش کنیم؟ روی کدام پیام‌رسان. خوانندگان مجله ما بیشتر روی کدام پیام‌رسان هستند و آیا درست است که کانال مجله را روی چندین پیام‌رسان ایجاد کنیم و از خوانندگان خود بخواهیم به آنها سر بزنند؟ آیا باید چندین کانال در پیام‌رسان‌های مختلف ایجاد کنیم یا ایجاد یک کانال در یک پیام‌رسان کافی ‌است؟! از سویی از کجا بدانیم که رویکرد مردم بیشتر بر کدام پیام‌رسان است؟

روزی نیست که در تحریریه در این خصوص صحبت نکنیم. این تازه وضعیت ماست با کانالی که هیچ درآمد اقتصادی‌ای ندارد و صرف اطلاع‌رسانی است؛ حال باید وضعیت افرادی را در نظر گرفت که کانال فروش کالا یا معرفی کالاهایشان را در تلگرام ایجاد کرده‌اند و می‌خواهند از این طریق کسب درآمد کنند.

درست است که وزیر اسبق ارتباطات و فناوری اطلاعات در جلسه‌ای در مورد تلگرام گفته است: «عده‌ای می‌گویند کسب‌وکار تلگرامی؛ من اعصابم خرد می‌شود. ما اصلاً کسب‌وکار تلگرامی نداریم و حاضرم مناظره کنم که اتفاقاً تلگرام بدترین بستر برای کار اقتصادی است.» اما برخلاف آنچه آقای تقی‌پور معتقد است، عده‌ای از این بستر برای فروش کالاها و عرضه محصولات خود و حتی خدمات‌شان بهره می‌گیرند. حال شاید از این بستر به‌ صورت مستقیم برای کسب درآمد بهره ‌نبرند، اما مطمئناً به آنها در این مسیر کمک می‌کند.

در چنین شرایطی این افراد باید چگونه عمل کنند؟ آیا آنان نیز باید از این بستری که مطمئن هستند مشتریان‌شان آنها را روی آن پیدا کرده‌اند چشم بپوشند و دنبال بستری دیگر باشند تا مشتریان‌شان را روی آن بیابند یا اینکه باید چشم‌بسته روی پیام‌رسان‌های داخلی حرکت کنند و برای آن هزینه کنند تا بتوانند مشتریان‌شان را روی آن بیابند و آنها را به استفاده از پیام‌رسان‌های داخلی هدایت کنند؟

اصلاً مشخص است مشتریان‌شان به کدام‌ پیام‌رسان مهاجرت می‌کنند؟ آیا حتماً آن پیام‌رسان ایرانی است یا ممکن است یکی از پیام‌رسان‌های خارجی باشد که این روزها میان مردم عادی دست‌به‌دست می‌شود؟

آیا تاکنون مردم از روی اجبار از سرویسی استفاده کرده‌اند؟ در اصل نمی‌توان مردم را به استفاده از سرویس یا عدم استفاده از سرویسی مجبور کرد مگر اینکه مزیتی برای آنها داشته باشد.

درست پیش از اینکه تلگرام شکل بگیرد ما کانال ماهنامه پیوست را روی «بیسفون» راه‌اندازی کرده‌ بودیم؛ اما مشکل اینجا بود که مردم و مخاطبان ما از آن کانال استفاده نکردند و در نهایت با فراگیر شدن تلگرام ما به این نتیجه رسیدیم که کانال ماهنامه پیوست را روی تلگرام ایجاد کنیم، چرا که خیل عظیمی از مخاطبان ما روی این بستر بودند و از آن استفاده می‌کردند. در واقع این مخاطبان ما بودند که ما را به این سمت آورند. حال این سوال باقی است که مخاطبان این بار روی همین پیام‌رسان می‌مانند یا ما را به سمت دیگری مهاجرت می‌دهند.