درهای بسته یک اتاق شیشه‌ای

روزها و هفته‌های گذشته سرتیتر بسیاری از خبرها و گزارش‌ها اجرایی شدن برجام و رفع موانع ارتباط با دنیای بین‌الملل بود. بسیاری از گزارش‌ها نشان‌ از آغاز مذاکرات تجاری، ماه‌ها پیش از اجرایی شدن این موافقت بین‌المللی داشت. فعالان بازار برداشته شدن سد تحریم را جشن گرفته‌اند و امیدوارند بتوانند در دوره کوتاهی محدویت‌های اعمال‌شده طی دوره تحریم را پشت سر بگذارند. در چنین شرایطی به نظر می‌رسد بازارهای بین‌المللی برای پذیرش تجار ایرانی آماده است اما آیا ما نیز زیرساخت‌های خود را برای پیوستن به آن بازار آماده کرده‌ایم؟ طی سال‌هایی که ما در جزیره خود زندگی می‌کردیم فرآیندهای تجاری تغییر کرده ‌است، مدل کسب و کار و مدل ارتباط بازرگانان و ارتباط دولت‌ها با یکدیگر تغییر کرده است. فرآیندها از حالت کاغذی به تدریج به حالت الکترونیکی درآمده‌اند. حتی لزوم استفاده از اسناد الکترونیکی و ایجاد پنجره واحد الکترونیکی به عنوان یکی از الزامات پیوستن به سازمان تجارت جهانی مطرح می‌شود. در چنین شرایطی ما هنوز نتوانسته‌ایم اختلافات برای تولی‌گری پنجره واحد تجارت را به نتیجه برسانیم و با گذشت زمان و پیشرفت کار این اختلافات هر روز پیچیده‌تر می‌شود. مرکز توسعه تجارت الکترونیکی اعلام کرده است:«در پنجاه و یکمین نشست شورای معاونان وزارت صنعت، معدن و تجارت وضعیت پیشرفت پنجره واحد تجارت فرامرزی مورد بحث قرار گرفت. در حال حاضر خوشه‌های عملیات پایه (شامل ورود بازرگان به سامانه و انتخاب نقش و تعیین نمایندگان و تعیین سطح دسترسی) عملیات تجاری (شامل ثبت پیش‌فاکتور و دریافت مجوزهای لازم برای واردات) و عملیات مالی (شامل فرآیندهای درخواست گواهی ثبت آماری و درخواست ارز و ارسال درخواست به بانک عامل) پیاده‌سازی شده و آماده استقرار است. با راه‌اندازی این خوشه‌ها بازرگانان بدون نیاز به مراجعه حضوری به سازمان‌های مجوزدهنده و بانک‌های عامل می‌توانند از طریق پنجره واحد کلیه فرآیندهای دریافت مجوز و دریافت ارز را با یک بار ورود اطلاعات...