وقتی اعداد معنا پیدا می‌کنند

چندی پیش گفت‌وگوی یکی از وزیران ایران را با همتایش در کره جنوبی مقایسه می‌کردم و طریق استفاده کردن‌شان از آمار را. وزیر ایرانی به صورت مرتب از کلمه حدود استفاده می‌کرد و اگر آماری ارائه می‌کرد، فاصله‌شان بسیار زیاد بود. مثلا از او در مورد اعتبار در نظر گرفته‌شده برای طرح سوال کردند و او پاسخ داد:«حدود 10 تا 12 میلیارد تومان برای این طرح در نظر گرفته شده است.» حال آنکه همتای کره‌ای‌اش به صورت دقیق رقم مورد نظر پروژه را اعلام کرد، حتی به رقم اعشارش نیز اشاره کرد. در جایی دیگر از گفت‌وگو وقتی در مقابل سوالی در مورد تعداد افراد شاغل در این پروژه از او سوال شد، با همان روش پاسخ داد و گفت تقریبا 20 تا 30 هزار نفر درگیر این کار هستند. بار اول تفاوت رقم اول تا دوم دو میلیارد تومان بود و بار دوم تفاوت به 10 هزار نفر رسید. این یک مثال ساده بود؛ اگر کمی دقت کنید بارها با این‌گونه مثال‌ها مواجه می‌شوید. معمولا مسئولان ما دید درستی نسبت به ارقام ندارند، ارقام و آمار برای آنها از اهمیت چندانی برخوردار نیست. در اصل 10 میلیارد و 12 میلیارد چندان تفاوتی برای آنها ندارد. شاید از همین روست که همیشه بخش‌های آماری کشور با مشکل مواجه بوده‌اند و برای انجام پروژه‌هایشان با کمبود اعتبار روبه‌رو می‌شدند. طی سال‌های گذشته یکی از مشکلاتی که بخش‌های اقتصادی کشور به ‌خصوص بخش فناوری اطلاعات و ارتباطات با آن مواجه بودند، آمار بود. با وجود توسعه‌یافتگی این بخش هنوز آمار و ارقام درستی از فعالیت‌های صورت‌گرفته در این بخش وجود ندارد و برنامه‌های مدون برای بخش‌های مختلف معمولا به‌ صورت شهودی تدوین و بررسی می‌شود. این مشکل در فعالیت‌های میان‌بخشی و مواردی که به ‌صورت مستقیم با مردم در ارتباط است، بیشتر خود را نشان می‌دهد. میزان توسعه‌یافتگی دولت ‌الکترونیکی با وجود...