چشمان کاملاً بسته

در تمامی دوره‌های ریاست‌جمهوری رسانه‌های عمومی معمولاً به دو دسته تقسیم می‌شوند: منتقدان و طرفداران. هر کدام از این رسانه‌ها نیز به فراخور موضوع مورد بحث سعی در اثبات نظر خود دارند. برخی موافق نظر دولت و برخی دیگر مخالف نظر دولت. هرچند تا پیش از این تضاد آرای طرفداران و منتقدان بیشتر در مسائل سیاسی نمایان بود اما این بار موضوعی اقتصادی تبدیل به موضوعی سیاسی شد و تمام مخالفت‌‌ها در آن موضوع بازنمایی. این بار سوئیفت مرغ عزا و عروسی شد. موضوعی تخصصی که درک اثبات اتصال یا عدم اتصال آن برای مردم چندان ساده نیست. البته موضوع اصلی سوئیفت نبود اما «هرچه فریاد بود بر سر سوئیفت کشیده شد». موضوع اصلی برجام بود. برای برخی از رسانه‌ها موفقیت دولت در مذاکرات هسته‌ای و اجرایی شدن برنامه برجام خوشایند نبود و سعی کردند به‌ گونه‌ای آن را بی‌اثر نشان دهند؛ چه چیزی در این میان در دسترس‌تر از سوئیفت؟ همین امر موجب شد موضوعی تخصصی تبدیل به موضوعی شود که تمامی مردم از آن سخن می‌گویند و در مورد آن موضع‌گیری می‌کنند. خبری که هرچند ابتدا خوشایند بود و تمام فعالان اقتصادی و تجاری از انتشار آن اظهار خوشحالی کردند اما پس از انتشار اخبار ضد و نقیض در مورد اتصال یا عدم اتصال آن، ابر بدبینی بر تمامی بخش‌ها حاکم شد؛ چنین موضع‌گیری‌هایی موجب شد سخنگوی دولت در یک موضع‌گیری رسمی اعلام کند:«فقط مانده در برخی مسائل مثل ماجرای باز شدن سوئیفت، قسم حضرت عباس بخوریم!» برجام تصویب شد وقتی خبر نتیجه دادن مذاکرات هسته‌ای و اجرایی شدن برجام منتشر شد، دو خبر در بخش بانکی سر و صدای زیادی برپا کرد؛ یکی اتصال به سوئیفت بود و دیگری برنامه ورود و استفاده از کارت‌های اعتباری بین‌المللی مثل ویزا و مستر. اخبار اتصال شبکه بانکی ایران به ویزا و مستر چند ماهی سر و صدا کرد و...