skip to Main Content
دیجی‌ پی
کانال بله پیوست
محتوای اختصاصی کاربران ویژهورود به سایت

فراموشی رمز عبور

با شبکه های اجتماعی وارد شوید

عضو نیستید؟ عضو شوید

ثبت نام سایت

با شبکه های اجتماعی وارد شوید

عضو نیستید؟ وارد شوید

فراموشی رمز عبور

وارد شوید یا عضو شوید

دسترسی شما محدود است

۱۰ مهر ۱۴۰۱

زمان مطالعه : ۲ دقیقه

شماره ۱۰۵

قطع اینترنت یا احتمال آن، اولین گزینه‌ای است که با بروز هر اتفاقی در کشور به ذهن خطور می‌کند. در افکار عمومی هرگاه می‌خواهند از اهمیت موضوعی بگویند به قطع اینترنت اشاره می‌کنند. اگر اینترنت با اختلالی مواجه نشده باشد از اهمیت موضوع کاسته می‌شود و اگر اینترنت مختل شده باشد حتماً موضوع بااهمیتی است؛ اما واقعیت این است که این روزها باید به اینترنت به عنوان یک زیرساخت اصلی مانند آب و برق نگاه کرد.

نسخه صوتی این یادداشت را بشنوید

 

وقتی صحبت از تصمیم‌گیری‌های کلان می‌شود، تمامی سیاست‌گذاران از دولت ‌الکترونیکی و تجارت الکترونیکی صحبت می‌کنند و ضرورت توسعه زیرساخت‌هایی که می‌تواند به سادگی اقتصاد دیجیتالی کشور را توسعه دهد. زیرساختی که به زودی نظام سلامت کشور بر آن سوار می‌شود و زیرساخت اصلی خدمت‌رسانی به مردم می‌شود.

زیرساختی که به نظر می‌رسد به زودی از آب و برق نیز اهمیتش بیشتر خواهد شد؛ این در حالی است که در هیچ زمانی به دلیل بروز مشکلی آب یا برق قطع نشده است. با وجود این به نظر می‌رسد هنوز به اینترنت به چشم ابزاری لوکس نگاه می‌شود که فقط کارکرد رسانه‌ای دارد. اگر روزی در مواجهه با بحران‌های مختلف روزنامه‌ها تعطیل می‌شدند یا میزان پارازیت شبکه‌های خارجی ماهواره‌ای افزایش می‌یافت به گونه‌ای که دسترسی به آن شبکه‌ها عملاً غیرممکن می‌شد، امروز زیرساخت اینترنت کشور هدف قرار می‌گیرد و اینترنت دچار اختلال می‌شود. دلیل اصلی آن نیز رویکرد رسانه‌ای به اینترنت است. اما واقعیت این است که رویکرد رسانه‌ای و افزایش سرعت انتقال اخبار فقط یکی از کارکردهای اینترنت است که با وجود هرگونه اختلالی نیز به طور قطع نمی‌توان جلوی آن را به صورت کامل گرفت.

در اصل اینترنت همان‌طور که سرعت خدمت‌رسانی یا انتقال پول را افزایش می‌دهد سرعت ارسال اخبار را نیز افزایش می‌دهد از همین رو نمی‌توان مشکل را گردن اینترنت یا فضای مجازی انداخت. مشکل جای دیگری است و با هرگونه اختلال یا قطع ‌آن برطرف نمی‌شود، اختلال در اینترنت فقط می‌تواند شرایط را بحرانی‌تر از آنچه هست نشان دهد.

این مطلب در شماره ۱۰۵ پیوست منتشر شده است.

ماهنامه ۱۰۵ پیوست
دانلود نسخه PDF
https://pvst.ir/d8t

روزنامه‌نگاری را از سینما شروع کردم؛ با این تصور که یک روزنامه‌نگار باید از هر حوزه‌ای سر دربیاورد. خیلی زود اما یک اتفاق ساده مسیرم را به سمت روزنامه‌نگاری اقتصادی برد و پایم به تحریریه روزنامه‌های صدای عدالت، آزاد، ابرار اقتصادی، فرهنگ آشتی و همشهری اقتصادی باز شد. زندگی حرفه‌ای من کلاً با همین اتفاق‌های ساده جلو رفته است. یکی دیگر از آنها باعث شد همکاری نیمه‌وقتی با هفته‌نامه عصر ارتباط را در حوزه تجارت و بانکداری الکترونیکی شروع کنم. آن کار نیمه‌وقت خیلی زود تمام‌وقت شد و ۹ سال ادامه پیدا کرد؛ تا اینکه باز هم یک اتفاق، مسیر را عوض کرد. این بار مقصد پیوست بود؛ رسانه‌ای که همراه با همکارانم پایه گذاشتیم و سال‌هاست خانه حرفه‌ای من است. به‌عنوان یکی از بنیان‌گذاران پیوست، از سال ۱۴۰۱ سردبیری آن را بر عهده گرفتم؛ هرچند سردبیر شدن باعث نشد از خبرنگاری فاصله بگیرم. هنوز مصاحبه می‌کنم، گزارش می‌نویسم، سؤال می‌پرسم و دنبال سوژه‌ای می‌گردم که ارزش روایت کردن داشته باشد. تجارت، بانکداری و دولت الکترونیکی علاقه‌های قدیمی من هستند، اما در این سال‌ها تنظیم‌گری، اینترنت، اقتصاد دیجیتال و حالا هوش مصنوعی هم به آنها اضافه شده‌اند. بیشتر از خود فناوری، برایم این مهم است که فناوری و تصمیم‌هایی که درباره آن گرفته می‌شود چه تغییری در زندگی مردم و کسب‌وکارها ایجاد می‌کند. و احتمالاً اتفاق ساده بعدی، باز هم چیزی به این فهرست اضافه خواهد کرد.

تمام مقالات

0 نظر

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

برای بوکمارک این نوشته
Back To Top
جستجو