skip to Main Content
دیجی‌ پی
کانال بله پیوست
محتوای اختصاصی کاربران ویژهورود به سایت

فراموشی رمز عبور

با شبکه های اجتماعی وارد شوید

عضو نیستید؟ عضو شوید

ثبت نام سایت

با شبکه های اجتماعی وارد شوید

عضو نیستید؟ وارد شوید

فراموشی رمز عبور

وارد شوید یا عضو شوید

سرویس و بخش خصوصی دو عنصر فراموش‌شده

۱۴ مهر ۱۳۹۴

زمان مطالعه : ۲ دقیقه

شماره ۶

دولت دهم شعارش دولت‌ الکترونیکی و توسعه سرویس‌های 24×7 بود اما رویای دریافت خدمات الکترونیکی به صورت کامل به دل مشتاقان استفاده از این خدمات ماند و هنوز کسی نمی‌تواند بگوید خدماتش را به صورت کاملا الکترونیکی می‌تواند دریافت کند. اما همین که این جمله از دهان شما خارج می‌شود بسیاری از دولتی‌ها می‌گویند تعداد خدمات الکترونیکی ارائه‌شده از 300 نیز گذشته است و برای اثبات گفته خود به برخی از خدمات بانکی اشاره می‌کنند و خدماتی که سازمان سنجش به صورت الکترونیکی ارائه می‌دهد. اگر پای صحبت آنها نشسته و گفته‌هایشان را به دقت گوش کرده باشید، حتما شما نیز به یاد دارید که مثال‌های آنها از این موارد فراتر نمی‌رود.
اما واقعیت این است که این مدیران دولتی هیچ‌گاه خودشان نخواسته‌اند خدماتی را الکترونیکی دریافت کنند اگرنه متوجه شده بودند خدمت الکترونیکی وجود ندارد. وقتی برای دریافت خدمت باید به دفاتر پیشخوان دولت یا پلیس +10 مراجعه کنیم، نمی‌توانیم به آن خدمت بگوییم خدمت الکترونیکی. شاید بتوان نام خدمت غیرمتمرکز را روی آن گذاشت؛ در اصل به‌ جای اینکه مردم برای دریافت یک خدمت به یک دستگاه دولتی مراجعه کنند، به دفاتر مختلفی مراجعه و خدمات خود را از آن طریق دریافت می‌کنند. یکی از مشکلاتی که دولت یازدهم با آن مواجه است همین توسعه سرویس‌های الکترونیکی است. با وجود اینکه در دوره گذشته در این زمینه بسیار صحبت شد اما نتیجه‌ای دربر نداشت. بسیاری از وزارتخانه‌ها و دستگاه‌های دولتی بسیاری از پروژه‌های فناورانه خود را به دلیل نبود سرمایه‌گذار و بودجه کافی برای پیگیری آن معلق کردند یا اجرای آن را کند، و عملا ارائه سرویس‌های الکترونیکی به یک یا دو دستگاه دولتی محدود و بخش خصوصی نیز در این میان به فراموشی سپرده شد. بسیاری معتقدند ارائه سرویس نهایی وظیفه بخش خصوصی است و دولت نباید در این بخش وارد شود بلکه فقط باید برای آن برنامه‌ریزی کند. طی سال‌های گذشته با وجود اینکه خصوصی‌سازی در دستور کار بود و دولت ملزم به خصوصی‌سازی؛ اما در این بخش ارائه خدمات الکترونیکی، از بخش خصوصی استفاده چندانی نشد، درست زمانی که بخش خصوصی می‌توانست بسیار قدرتمند عمل کند، کنار گذاشته شد و نتیجه آن ضعیف‌تر شدن این بخش بود. هم‌اکنون بخش خصوصی امیدوار در انتظار برنامه‌های دولت یازدهم است، می‌خواهد وقفه چندساله حضور خود را جبران کند. حال باید دید آیا در این شرایط دولتمردان جایی برای این بخش باز خواهند کرد؟

این مطلب در شماره ۶ پیوست منتشر شده است.

ماهنامه ۶ پیوست
دانلود نسخه PDF
http://pvst.ir/1k3

روزنامه‌نگاری را از سینما شروع کردم؛ با این تصور که یک روزنامه‌نگار باید از هر حوزه‌ای سر دربیاورد. خیلی زود اما یک اتفاق ساده مسیرم را به سمت روزنامه‌نگاری اقتصادی برد و پایم به تحریریه روزنامه‌های صدای عدالت، آزاد، ابرار اقتصادی، فرهنگ آشتی و همشهری اقتصادی باز شد. زندگی حرفه‌ای من کلاً با همین اتفاق‌های ساده جلو رفته است. یکی دیگر از آنها باعث شد همکاری نیمه‌وقتی با هفته‌نامه عصر ارتباط را در حوزه تجارت و بانکداری الکترونیکی شروع کنم. آن کار نیمه‌وقت خیلی زود تمام‌وقت شد و ۹ سال ادامه پیدا کرد؛ تا اینکه باز هم یک اتفاق، مسیر را عوض کرد. این بار مقصد پیوست بود؛ رسانه‌ای که همراه با همکارانم پایه گذاشتیم و سال‌هاست خانه حرفه‌ای من است. به‌عنوان یکی از بنیان‌گذاران پیوست، از سال ۱۴۰۱ سردبیری آن را بر عهده گرفتم؛ هرچند سردبیر شدن باعث نشد از خبرنگاری فاصله بگیرم. هنوز مصاحبه می‌کنم، گزارش می‌نویسم، سؤال می‌پرسم و دنبال سوژه‌ای می‌گردم که ارزش روایت کردن داشته باشد. تجارت، بانکداری و دولت الکترونیکی علاقه‌های قدیمی من هستند، اما در این سال‌ها تنظیم‌گری، اینترنت، اقتصاد دیجیتال و حالا هوش مصنوعی هم به آنها اضافه شده‌اند. بیشتر از خود فناوری، برایم این مهم است که فناوری و تصمیم‌هایی که درباره آن گرفته می‌شود چه تغییری در زندگی مردم و کسب‌وکارها ایجاد می‌کند. و احتمالاً اتفاق ساده بعدی، باز هم چیزی به این فهرست اضافه خواهد کرد.

تمام مقالات

0 نظر

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

برای بوکمارک این نوشته
Back To Top
جستجو