زندگی پشت پرده شک

مهرک محمودی سردبیر

۱۴ مهر ۱۳۹۴

زمان مطالعه : ۲ دقیقه

شماره ۸

نزدیک به یک دهه در نشریه‌ای کار می‌کردم که سرانجام پس از سال‌های متمادی به دلایل مختلف مجبور به ترک آنجا شدم. بعد از گذشت مدت بسیار کوتاهی وقتی آن نشریه را ورق می‌زدم دیگر هیچ ردی از خودم در آنجا نمی‌دیدم، دیگر نه صفحه‌بندی‌ شبیه سابق بود و نه نگارش متن‌ها، انگار باید هر چه از ما در آنجا مانده بود پاک می‌شد، چه خوب، چه بد! همه با یک پاک‌کن پاک شدند. دیگر در شرایط فعلی در آن نشریه هیچ چیز آشنایی نمی‌بینم. در این یک سال گذشته با خودم فکر می‌کردم چرا باید هر آنچه بود نیز از بین برود. چه خوب و چه بد! اما وقتی وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات در مراسم افتتاح تلکام اعلام کرد:«وضعیت ICT کشور را به هشت سال قبل بازمی‌گردانیم.» به پاسخ سوالم رسیدم.
هر چند منظور وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات گذر از وقفه‌ای هشت‌ساله و سرعت بخشیدن به فناوری اطلاعات بود اما به نظر می‌رسید واژگانش را به درستی انتخاب نکرده چراکه محمود احمدی‌نژاد هم وقتی بر مسند قدرت نشست، در همان سال اول در بسیاری از مراسم رسمی اعلام می‌کرد:«وضعیت را به قبل از اصلاحات بازمی‌گردانم.»
وزیر صنعت، معدن و تجارت نیز تقریبا همین مسیر را رفت. او در نیمه مهرماه در یک مصاحبه اختصاصی اعلام کرد طرح شبنم و ایران‌کد متوقف می‌شود بدون اینکه طرحی جایگزین آن پیاده شود؛ درست همین اتفاق هشت سال پیش نیز رخ داد. در وزارت بازرگانی آن زمان پروژه‌های امکان‌سنجی تجارت الکترونیکی (متا)، سامانه اطلاع‌رسانی جامع بازرگانی کشور و سامانه کدینگ کالا و خدمات و فعالیت‌ها و مرکز پیشگام تجارت الکترونیکی متوقف شدند و فقط مرکز صدور گواهی الکترونیکی با وقفه‌ای یک‌ساله به کار خود ادامه داد.
مدیرانی که پس از دوره اصلاحات بر مسند قدرت نشستند، این‌گونه تصور می‌کردند که هر چه مدیران پیشین انجام داده‌اند اشتباه است و باید طرحی نو دراندازند، تفکری که هم‌اکنون نیز غالب شده‌ است. اگر این تفکر ادامه داشته باشد پس از پایان این دولت نیز تمامی پروژه‌های اجراشده توسط دولت حاضر، توسط دولت آینده کنار گذاشته می‌شود و این دور ادامه پیدا می‌کند. در این صورت ما زنجیری خواهیم داشت که حلقه‌های آن شکسته‌است و هیچ کدام قادر به حفظ دیگری نیستند و توسعه ما متوقف می‌شود.
هر دولتی می‌تواند دیدگاه‌های خاص خود را داشته باشد و طبق آن دیدگاه‌ها عمل کند، هر گونه که خود می‌داند هدایت کشتی را بر عهده گیرد اما نباید به همه امور با دیده شک نگریست

این مطلب در شماره ۸ پیوست منتشر شده است.

ماهنامه ۸ پیوست

دانلود نسخه PDF

http://pvst.ir/1kp

مهرک محمودیسردبیر

روزنامه‌نگاری را از سینما شروع کردم؛ با این تصور که یک روزنامه‌نگار باید از هر حوزه‌ای سر دربیاورد. خیلی زود اما یک اتفاق ساده مسیرم را به سمت روزنامه‌نگاری اقتصادی برد و پایم به تحریریه روزنامه‌های صدای عدالت، آزاد، ابرار اقتصادی، فرهنگ آشتی و همشهری اقتصادی باز شد. زندگی حرفه‌ای من کلاً با همین اتفاق‌های ساده جلو رفته است. یکی دیگر از آنها باعث شد همکاری نیمه‌وقتی با هفته‌نامه عصر ارتباط را در حوزه تجارت و بانکداری الکترونیکی شروع کنم. آن کار نیمه‌وقت خیلی زود تمام‌وقت شد و ۹ سال ادامه پیدا کرد؛ تا اینکه باز هم یک اتفاق، مسیر را عوض کرد. این بار مقصد پیوست بود؛ رسانه‌ای که همراه با همکارانم پایه گذاشتیم و سال‌هاست خانه حرفه‌ای من است. به‌عنوان یکی از بنیان‌گذاران پیوست، از سال ۱۴۰۱ سردبیری آن را بر عهده گرفتم؛ هرچند سردبیر شدن باعث نشد از خبرنگاری فاصله بگیرم. هنوز مصاحبه می‌کنم، گزارش می‌نویسم، سؤال می‌پرسم و دنبال سوژه‌ای می‌گردم که ارزش روایت کردن داشته باشد. تجارت، بانکداری و دولت الکترونیکی علاقه‌های قدیمی من هستند، اما در این سال‌ها تنظیم‌گری، اینترنت، اقتصاد دیجیتال و حالا هوش مصنوعی هم به آنها اضافه شده‌اند. بیشتر از خود فناوری، برایم این مهم است که فناوری و تصمیم‌هایی که درباره آن گرفته می‌شود چه تغییری در زندگی مردم و کسب‌وکارها ایجاد می‌کند. و احتمالاً اتفاق ساده بعدی، باز هم چیزی به این فهرست اضافه خواهد کرد.

تمام مقالات

0 نظر

ارسال دیدگاه لغو پاسخ