skip to Main Content
محتوای اختصاصی کاربران ویژهورود به سایت

فراموشی رمز عبور

با شبکه های اجتماعی وارد شوید

عضو نیستید؟ عضو شوید

ثبت نام سایت

با شبکه های اجتماعی وارد شوید

عضو نیستید؟ وارد شوید

فراموشی رمز عبور

وارد شوید یا عضو شوید

طرح صیانت به زبان ساده (قسمت چهارم): پلتفرم‌های خارجی باید نماینده قانونی در ایران معرفی کنند

۱۲ آبان ۱۴۰۰

زمان مطالعه : 5 دقیقه

©عکس: خانه ملت

برای بوکمارک این نوشته

طرح صیانت، سرویس‌دهی پلتفرم‌های خارجی اثرگذار در ایران را منوط به معرفی نماینده قانونی و پذیرش تعهدات ابلاغی کمیسیون عالی تنظیم مقررات می‌کند.

به گزارش پیوست، طرح صیانت از حقوق کاربران در فضای مجازی که در کمیسیون مشترکی در مجلس بررسی می‌شود، فصل‌ها و بندهایی متعددی را به اصطلاح «خدمات پایه کاربردی» اختصاص داده است. در این طرح، خدمات پایه به دو بخش خارجی و داخلی تقسیم شده‌اند و خدمات خارجی ملزم شده‌اند در ایران نماینده قانونی داشته باشند.

از فصل سوم به بعد طرح صیانت به موضوع خدمات پایه کاربردی اختصاص یافته است؛ اما در فصل اول، این اصطلاح توضیح داده شده است.

خدمات پایه کاربردی چیست؟

براساس آنچه در بند الف از ماده یک طرح صیانت آمده، خدمات پایه کاربردی «به خدماتی اطلاق می‌شود که به بخش غیرقابل اجتناب از فضای مجازی و شبکه ملی اطلاعات تبدیل شده و دارای جنبه راهبردی یا مخاطب داخلی بالایی هستند.» در ادامه این خدمات به سه بخش داخلی، خارجی و اثرگذار تقسیم شده‌اند و در توضیح خدمات پایه کاربردی داخلی آمده است: «خدمات پایه کاربردی که بیش از پنجاه درصد مالکیت آن متعلق به اشخاص ایرانی بوده و میزبانی کاربران داخلی در آن صرفا در داخل کشور انجام شود و فعالیت آن در چهارچوب قوانین و مقررات جمهوری اسلامی ایران باشد.» خدمات پایه کاربردی خارجی نیز به خدماتی اطلاق شده که داخلی نیستند.

اما تعریف خدمات پایه کاربردی اثرگذار، آنقدر گسترده است که تقریبا بیشتر پلتفرم‌های مختلف داخلی و خارجی را شامل می‌شود. خدمات پایه کاربردی خارجی که متوسط داده مصرفی یا پهنای باند یک‌ماهه آن بیش از ۵ درصد حداقل حجم پهنای باند مصرفی بین‌المللی باشد یا خدمات پایه کاربردی داخلی که متوسط داده مصرفی یا پهنای باند یک‌ماهه آن بیش از ۵ درصد از حداقل حجم پهنای باند مصرفی داخلی باشد یا خدمات پایه کاربردی با کاربری بیش از ۱ درصد از جمعیت کاربران داخل کشور همگی به عنوان خدمات پایه کاربردی اثرگذار شناخته شده‌اند. در همین حال طراحان طرح طیانت در ادامه تاکید کرده‌اند «سایر موارد تعیین شده از سوی کمیسیون مصرح در بند ۳ ماده ۴ این قانون» نیز شامل همین تعریف می‌شود. منظور از «کمیسیون» نیز کمیسیون عالی تنظیم مقررات است.

با وجود آنچه آمده، اما نویسندگان طرح صیانت در تبصره همین ماده «اهم مصادیق» خدمات پایه کاربردی را نام برده‌اند که شامل خدمات پایه، خدمات نام و نشانگذاری، مدیریت هویت معتبر، زیست‌بوم جویشگر، پیام‌رسان و شبکه اجتماعی، خدمات میزبانی داده، مکانی و نقشه می‌شود.

در تبصره دو نیز تعریف شورای عالی فضای مجازی در خصوص هر یک از مصادیق خدمات پایه کاربردی مبنای این قانون عنوان شده است.

یک ماده با ۴ تبصره

فصل ۳ طرح صیانت به تشریح شرایط و ضوابط عرضه و فعالیت خدمات پایه کاربردی اختصاص دارد. جالب اینکه این فصل تنها یک ماده دارد؛ اما ۴ تبصره برای آن زده شده است.

در متن ماده ۱۲ آمده است که عرضه و فعالیت خدمات پایه کاربردی در فضای مجازی منوط به رعایت قوانین کشور و شرایط ذیل است:

  •  ثبت در درگاه خدمات پایه کاربردی.
  •  اخذ مجوز فعالیت خدمات اثرگذار پایه کاربردی داخلی و خارجی.

در تبصره یک همین ماده تاکیده شده است: «عرضه و فعالیت خدمات پایه کاربردی خارجی اثرگذار مستلزم معرفی نماینده قانونی و پذیرش تعهدات ابلاغی کمیسیون» است.

در تبصره دو سازمان فناوری اطلاعات به عنوان مسئول «راه‌اندازی، مدیریت و به‌روزرسانی درگاه خدمات پایه کاربردی و اعطاء، تمدید، تعلیق یا لغو مجوز به خدمات پایه کاربردی اثرگذار از طریق آن، در چارچوب مصوبات کمیسیون» عنوان شده است. درگاه خدمات پایه کاربردی نیز آنگونه که در ماده یک تعریف شده، سامانه‌ای است که «به منظور ثبت و تائید هویت و فعالیت خدمات پایه کاربردی راه‌اندازی می‌شود.»

طرح صیانت به زبان ساده (قسمت اول)

طرح صیانت، کمیسیون عالی تنظیم مقررات را مهم‌ترین نهاد ICT‌ ایران می‌کند

طرح صیانت به زبان ساده (قسمت دوم)

طرح صیانت، وزارت ارتباطات و سازمان تنظیم مقررات را بی‌‌اختیار می‌کند

طرح صیانت به زبان ساده (قسمت سوم)

طرح صیانت مدیریت ورود اینترنت را از وزارت ارتباطات به ستاد کل نیروهای مسلح می‌دهد

در تبصره سه این ماده به دستگاه‌های اجرایی اجازه داده شده است با مجوز کمیسیون عالی تنظیم مقررات، خدمات پایه کاربردی اختصاصی خود را راه‌اندازی کنند که شرایط بهره‌برداری از این خدمات «حداکثر ظرف مدت ۶ ماه» از سوی کمیسیون مذکور مشخص می‌شود. نهادهای دفاعی، امنیتی و نظامی از شمول این تبصره خارج شده‌اند.

در تبصره چهار نیز عنوان شده است که مرکز ملی فضای مجازی به صورت ماهانه خدمات پایه کاربردی اثرگذار را شناسایی و به کمیسیون عالی تنظیم مقررات و سازمان فناوری اطلاعات اعلام می‌کند و «سازمان فناوری اطلاعات موظف است از طریق درگاه، اطلاع‌رسانی لازم را انجام دهد و نسبت به اعطای مجوزها، به درخواست خدمات پایه کاربردی و بر اساس ضوابط تعیین شده از سوی کمیسیون اقدام کند.»

بنا بر آنچه در ماده ۱۲ طرح صیانت آمده است، پلتفرم‌های خارجی که هم‌اکنون در ایران استفاده می‌شوند باید برای ادامه فعالیت خود نماینده قانونی معرفی کنند و همچنین پلتفرم‌های داخلی نیز باید در درگاهی که ایجاد خواهد شد، ثبت نام کنند.

برای بوکمارک این نوشته

https://pvst.ir/b61
میثم قاسمیدبیر تحریریه

    سال ۸۱ رشته مهندسی را رها کردم به شوق روزنامه‌نگاری. از همان سال تاکنون، در حوزه‌های مختلفی مانند سیاسی، اجتماعی، اقتصادی، گردشگری، ورزشی و... در رسانه‌هایی مانند همشهری، حیات‌نو، توسعه، عصر ارتباط و... کار کرده‌ام. از میانه سال ۹۲ و پس از حدود ۳ سال دوری از حوزه ارتباطات و فناوری اطلاعات، به پیوست آمدم و دوباره روزنامه‌نگار این رشته شدم.

    تمام مقالات

    0 نظر

    ارسال دیدگاه

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

    *

    Back To Top
    ×Close search
    جستجو