آیا فرسودگی شغلی خالقان محتوا نمایشی مظلومانه است؛ ماراتن بی‌پایان

زندگی یک خالق محتوا در شبکه‌های اجتماعی می‌تواند از لحاظ زرق‌وبرق و جایگاه اجتماعی بسیار جذاب به نظر برسد. قراردادهای تبلیغاتی پردرآمد، دنبال‌کنندگان یا فالوورهای آنلاین و نزدیکی به افراد مشهور یا سلبریتی‌ها همگی از مزایای این صنعت به شمار می‌روند. اما یک هزینه پنهان وجود دارد که هر کسی با اقتصاد قرن بیست‌و‌یکم دست‌و‌پنجه نرم می‌کند با آن آشناست: فرسودگی شغلی. در این گزارش، گاردین با خالقان محتوایی گفت‌وگو کرده که مخاطبان‌شان در مجموع میلیون‌ها نفر هستند و همگی درجاتی از استرس یا خستگی در کار را تجربه کرده‌اند صحبت کرده است. ملانی مورفی (Melanie Murphy)، ۳۵ساله، که از سال ۲۰۱۳ خالق محتوا در شبکه‌های اجتماعی است، می‌گوید: «در این شغل دکمه‌ خاموش کردن وجود ندارد. الگوریتم‌ها هرگز متوقف نمی‌شوند. شما نمی‌توانید به خاطر مریض‌شدن اینترنت را متوقف کنید. اگر دو سه ماه کاملاً ناپدید شوید، می‌دانید که الگوریتم‌ها دنبال‌کنندگان شما را به حساب‌های کاربری جدیدی که فعال هستند هدایت می‌کنند.» مورفی، ساکن دوبلین، می‌گوید علائم فرسودگی شغلی او «خستگی مطلق» و «حس سوزن‌سوزن شدن مه مغزی» بود. او می‌افزاید که در آن زمان، ابتلا به کووید آخرین مورد از سری اتفاقات بدی بود که او را از پا درآورد. همچنین نوعی نگاه و قضاوت دیگران درباره افرادی که در این صنعت نوظهور فعالیت می‌کنند رواج دارد. در واقع خود این افراد می‌دانند ممکن است سایرین مشکلات این شغل را جدی نگیرند. یا با توجه به ظاهر پرزرق‌و‌برق و ماهیت شهرت در شبکه‌های اجتماعی، نتوانند آن را کاری سخت تصور کنند. مورفی اعتراف می‌کند: «واقعاً سخت است که درباره تاثیر شغلم بر احساس بدی که دارم صحبت کنم، بدون اینکه مردم بگویند «خفه شو، تو با این شغلت خیلی امتیاز داری».» او تنها نیست. بر اساس نظرسنجی‌‌ای که از هزار خالق محتوا در ایالات متحده و بریتانیا انجام شده، از هر ۱۰ تولیدکننده محتوا، پنج نفر می‌گویند به‌دلیل شغل‌شان...