مدیرعامل کارنامه: شیوه برخوردحاکمیت تغییر نکند هیچ کاری نمی‌توان کرد

گفت‌وگو با نیما نامداری، مدیرعامل کارنامه، به چند روز بعد از آتش‌بس برمی‌گردد، در آن زمان هنوز مشخص نبود که آتش‌بس پایدار است یا خیر (البته هنوز هم مشخص نیست). نگرانی از آغاز دوباره درگیری در میانه تمامی صحبت‌ها حس می‌شد و پیش‌بینی‌ناپذیر بودن شرایط کار را دشوارتر می‌کرد. در این وضعیت، کار درست کدام است؟ آیا می‌توان برای همه شرکت‌ها نسخه واحد پیچید و دولت در این شرایط باید چه مسیری را پیش بگیرد؟ نیما نامداری در این گفت‌وگو تصویری واضح از شرایط پیش رو ترسیم کرد. شرایطی که شاید چندان خوشایند نباشد اما مسیری است که ناگزیر از طی کردن آن هستیم.   تقریباً یک سال و نیم از آخرین گفت‌وگوی ما که در دوره‌ای از ثبات و رونق بود می‌گذرد. امروز اما جنگی ۱۲روزه‌ را پشت ‌سر گذاشته‌ایم. در حال حاضر وضعیت شرکت‌هایی که در حوزه اقتصاد دیجیتال فعالیت می‌کنند چگونه است؟ باید این موضوع را در دوره‌های کوتاه‌مدت و بلندمدت به شکلی متفاوت بررسی کرد. برای دوره کوتاه‌مدتِ دو تا سه هفته جنگ و بعد از جنگ باید ببینیم کسب‌وکارها از چه نقطه‌ای آسیب دیده‌اند. با نگاهی اقتصادی، به نظر من در این دوره هر دو طرف عرضه و تقاضا درگیر اختلال شدند. در طرف عرضه و جایی که کسب‌وکارهای دیجیتال ارائه سرویس می‌کنند اینترنت مهم‌ترین علت اختلال بود. مسدودیت اینترنت و نبود دسترسی کسب‌وکارها به اینترنت امن و قابل اتکا موجب شده بود بسیاری از شرکت‌ها توانایی سرویس‌دهی نداشته باشند؛ به عنوان مثال شرکت‌های فنی دسترسی کافی نداشتند تا سرویس‌شان را‌ متناسب با شرایط تغییر دهند. فقدان دسترسی به گیت‌هاب، سرویس‌ها و VPNها و سایر سرویس‌ها موجب شده بود توانایی شرکت‌ها در توسعه محصول و پشتیبانی از بین برود. یکی دیگر از دلایل اختلال در طرف عرضه، بروز اختلال در زنجیره تامین بود؛ به عنوان مثال کسب‌وکاری که از نیروی پیک برای تحویل کالا استفاده...