skip to Main Content
محتوای اختصاصی کاربران ویژهورود به سایت

فراموشی رمز عبور

با شبکه های اجتماعی وارد شوید

عضو نیستید؟ عضو شوید

ثبت نام سایت

با شبکه های اجتماعی وارد شوید

عضو نیستید؟ وارد شوید

فراموشی رمز عبور

وارد شوید یا عضو شوید

جشنواره نوروزی آنر

گام معلق لک‌لک*؛‌ روایتی از روزهای تعلیق در کارخانه نوآوری آزادی

سمانه سمیع تحریریه

۶ آذر ۱۴۰۲

زمان مطالعه : ۹ دقیقه

شماره ۱۱۸

«می‌پرسن خروجی اینجا چیه؟ خروجی اینجا منم، ماییم، همه مایی که داریم یه کاری می‌کنیم.» هنوز مانده که این حرف‌ها را بشنوم. هنوز مانده که تعلیق و تشویش جوان‌های سرگردان میان اخبار ضد و نقیض را از نزدیک ببینم. اینجا کارخانه نوآوری آزادی است و من درست در روزی که نیمی از شهر در ترافیک مراسم ۱۳ آبان فرو رفته، تازه باید از خان اول که حراست کارخانه باشد، رد شوم. همان حراستی که آوازه‌اش یک سالی هست به همه اکوسیستم استارت‌آپی رسیده است. اول صبح، فضا آرام است. بارش باران در پاییز خشک تهران، همه را به سوله‌ها فرستاده و خیابان اصلی کارخانه را خلوت‌تر کرده است. با هماهنگی قبلی، مستقیم وارد سوله «زاویه» شدم و پای صحبت‌های دختران و پسران جوانی نشستم که دوگانه‌ی ماندن و رفتن، کلافه و غمگین‌شان کرده بود. گاه در میان حرف‌هایشان بغض می‌کردند و گاه با عصبانیت و استیصال از من که دستم به جایی بند نبود می‌خواستند برایشان کاری بکنم. آدم‌های کارخانه برای من به دو دسته عبوس و غمزده یا کلافه و روی دنده‌ی لج‌ افتاده تقسیم شده بودند. هنوز چند روزی مانده که خبر توافق هم‌آوا و آما منتشر شود و تمام این تعلیق و غم به اردیبهشت سال آینده موکول شود. زمانی که موضوع پرونده شماره ۱۱۸ پیوست را «کارخانه نوآوری آزادی» انتخاب می‌کردیم، هنوز بیانیه هم‌آوا منتشر نشده بود و وقتی برای تهیه گزارش وارد کارخانه می‌شدیم، هنوز فرزین فردیس خبر تمدید مهلت کارخانه را اعلام نکرده بود. پس اگر بین حس‌ها و حرف‌های آدم‌های این گزارش با آتش‌بسی که حالا در کارخانه برقرار شده تفاوت احساس می‌کنید، از نوسانات اخبار اخیر در کارخانه آزادی نشأت می‌گیرد. خروجی اینجا ما آدم‌ها هستیم گفت‌وگوهایم را در زاویه با پسری ۲۲ ساله به نام رضا آغاز کردم، رضا برنامه‌نویس است و یک سالی می‌شود که از کرمانشاه به تهران آمده:...

شما وارد سایت نشده‌اید. برای خواندن ادامه مطلب و ۵ مطلب دیگر از ماهنامه پیوست به صورت رایگان باید عضو سایت شوید.

وارد شوید

عضو نیستید؟ عضو شوید

این مطلب در شماره ۱۱۸ پیوست منتشر شده است.

ماهنامه ۱۱۸ پیوست
دانلود نسخه PDF
https://pvst.ir/gic
سمانه سمیعتحریریه

    همه‌چیز از یک مطلب به اسم «اسپایدرزن» که در دوره ارشدم نوشته بودم شروع شد. درحالی که ۱۰ سال کارمند آژانس هواپیمایی بودم در یک لحظه احساس کردم چقدر نوشتن را دوست دارم. از دی ۹۸ با کار در آژانس روابط عمومی پرسش و تولید محتوا شروع کردم. بعد از مدتی نوشتن بخش شرکت‌گردی پیوست را به عهده گرفتم و حالا خبرنگار ثابت پیوستم و دقیقا اینجا و در همین نقطه احساس می‌کنم چقدر از اینکه به پیوست، پیوستم خوشحالم.

    تمام مقالات

    0 نظر

    ارسال دیدگاه

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

    *

    برای بوکمارک این نوشته
    Back To Top
    جستجو