صف‌کشی کسب‌وکارهای کوچک در مقابل دریافت نماد اعتماد الکترونیکی؛ جنگی به اسم اینماد

فضای تجارت الکترونیکی کشور در این دوره تفاوتی با میدان جنگ ندارد، یک طرف میدان استارت‌آپ‌هایی سنگرگرفته‌اند که تصور می‌کنند در حال از دست دادن میدان بازی خود هستند و طرف دیگر رگولاتور. اما در این میان بازیگران سنتی بخش تجارت ‌الکترونیکی نیز سعی می‌کنند میان‌داری کنند و با پرچم سفیدی که در دست دارند می‌خواهند فضای این جنگ را تبدیل به صلحی پایدار کنند تا هم خود بتوانند فعالیت کنند و هم کسب‌وکارهای دیگر؛ از سوی دیگر دغدغه‌های رگولاتوری نیز برطرف شود چراکه متضرر اصلی در چنین فضای پرتنشی کسب‌وکارها خواهند بود. جدال میان رگولاتور و پرداخت‌یارها، به عنوان پیش‌قراولان این میدان، از سوم آذر بالا گرفت. روزی که دریافت نماد اعتماد الکترونیکی برای گرفتن درگاه پرداخت از سوی پذیرندگان پرداخت‌یارها اجباری شد. هرچند سروصدای شروع این جدال تقریباً از اوایل تابستان به گوش می‌رسید، ۲۱ تیرماه ۱۴۰۰ شاپرک طی نامه‌ای به شرکت‌های پرداخت‌یاری اعلام کرد از اول مرداد پذیرندگان جدیدشان برای دریافت درگاه پرداخت باید ابتدا نماد اعتماد الکترونیکی دریافت کنند و ثبت و دریافت درگاه پرداخت منوط به دریافت نماد اعتماد الکترونیکی شد. همان زمان انجمن فین‌تک و فعالان حوزه پرداخت‌یاری به این نامه شاپرک معترض شدند و از این اقدام به عنوان یک مانع برای توسعه کسب‌وکارهای نوآور و خلاقیت نام بردند. مبنای الزامی شدن نماد اعتماد الکترونیکی مبنای نامه ۲۴ تیرماه شاپرک به پرداخت‌یارها، ماده ۱۰۳ آیین‌نامه اجرایی قانون مبارزه با پولشویی بود، ماده‌ای که طبق آن ارائه‌دهندگان خدمات پردات مکلف‌اند پیش از ارائه هرگونه ابزار پذیرش مجازی اطلاعات مجوز نماد اعتماد الکترونیکی پذیرنده یا پروانه کسب را چک کنند، حال آنکه پرداخت‌یاران معتقدند شرکت ارائه‌دهنده خدمات پرداخت نیستند و مشمول این قانون نمی‌شوند. انجمن فین‌تک بارها طی نامه‌های مختلف اعلام کرده تعریف شرکت‌های ارائه‌دهنده خدمات پرداخت با تعریف پرداخت‌یار که در آیین‌نامه اجرایی قانون مبارزه با پولشویی آمده متفاوت است. شرکت ارائه‌دهنده خدمات پرداخت...