skip to Main Content
دیجی‌ پی
کانال بله پیوست
محتوای اختصاصی کاربران ویژهورود به سایت

فراموشی رمز عبور

با شبکه های اجتماعی وارد شوید

عضو نیستید؟ عضو شوید

ثبت نام سایت

با شبکه های اجتماعی وارد شوید

عضو نیستید؟ وارد شوید

فراموشی رمز عبور

وارد شوید یا عضو شوید

بازی تاج و تخت

وزیران به صفحه شطرنج سیاستگذاری تجارت‌الکترونیکی باز می‌گردند

۲۶ خرداد ۱۳۹۸

زمان مطالعه : ۵ دقیقه

شماره ۶۸

اگر بازار سنتی ایران این روزها دلیل بی‌رونقی خود را بی‌ثباتی نرخ ارز می‌داند و نگاهش به ساختمان شیشه‌ای بانک مرکزی دوخته شده تا شاید با تصمیمی بتواند رونق را به آن بازگرداند، بازار تجارت الکترونیکی تمام مشکلات خود اعم از فیلترینگ کسب‌وکارها یا امنیت کاربران این حوزه یا تعدد مجوزهای متفاوتی را، که از عمر آنها در فضای کنونی سال‌ها گذشته است، نبود یک متولی واحد در زمینه تجارت الکترونیکی می‌دانند. معاونت علمی ریاست جمهوری، وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات، مرکز توسعه تجارت الکترونیکی، وزارت امور اقتصادی و دارایی، بانک مرکزی، مرکز ملی فضای مجازی و اتحادیه کسب‌وکارهای فضای مجازی هر کدام به نوعی خود را متولی بخشی از فضای تجارت الکترونیکی کشور می‌دانند. پرسشی که به نظر می‌رسد هنوز جوابی ندارد، سال‌هاست در قانون تجارت الکترونیکی و اساسنامه مرکز توسعه تجارت الکترونیکی پاسخ داده شده‌ است، با این وجود به نظر می‌رسد کسی علاقه‌ای به شنیدن آن ندارد؛ اما این موضوع با توجه به آغاز فصل سرمای اقتصادی دوباره نزد دولتمردان داغ شده است. تمام مردان رئیس‌جمهور اساسنامه مرکز توسعه تجارت الکترونیکی در ماده ۴ خود این مرکز را موظف کرده است با تشکیل کمیته یا کارگروهی سیاست‌های کلی تجارت الکترونیکی کشور را تعیین کند. کارگروهی که از عمر آخرین جلسه‌اش بیش از دو سال می‌گذرد اما زمزمه‌های تشکیل مجدد آن به گوش می‌رسد. پس از تصویب قانون تجارت الکترونیکی در سال ۸۲ و در نهایت تصویب اساسنامه مرکز توسعه تجارت الکترونیکی در سال ۸۸، مسئولیت توسعه تجارت الکترونیکی و سیاست‌گذاری برای این بخش اقتصادی رو به توسعه کشور به مرکز توسعه تجارت الکترونیکی واگذار شد. فرابخشی بودن تجارت الکترونیکی موجب شده بود همان زمان تصمیم گرفته شود تا ضمن تشکیل کارگروهی با حضور تقریباً پنج وزیر اقتصادی کشور و رئیس کل بانک مرکزی و دو معاون رئیس‌جمهور، این جلسات برگزار شود، جلساتی که عمر زیادی نداشت و...

شما وارد سایت نشده‌اید. برای خواندن ادامه مطلب و ۵ مطلب دیگر از ماهنامه پیوست به صورت رایگان باید عضو سایت شوید.

وارد شوید

عضو نیستید؟ عضو شوید

این مطلب در شماره ۶۸ پیوست منتشر شده است.

ماهنامه ۶۸ پیوست
دانلود نسخه PDF
http://pvst.ir/9g

روزنامه‌نگاری را از سینما شروع کردم؛ با این تصور که یک روزنامه‌نگار باید از هر حوزه‌ای سر دربیاورد. خیلی زود اما یک اتفاق ساده مسیرم را به سمت روزنامه‌نگاری اقتصادی برد و پایم به تحریریه روزنامه‌های صدای عدالت، آزاد، ابرار اقتصادی، فرهنگ آشتی و همشهری اقتصادی باز شد. زندگی حرفه‌ای من کلاً با همین اتفاق‌های ساده جلو رفته است. یکی دیگر از آنها باعث شد همکاری نیمه‌وقتی با هفته‌نامه عصر ارتباط را در حوزه تجارت و بانکداری الکترونیکی شروع کنم. آن کار نیمه‌وقت خیلی زود تمام‌وقت شد و ۹ سال ادامه پیدا کرد؛ تا اینکه باز هم یک اتفاق، مسیر را عوض کرد. این بار مقصد پیوست بود؛ رسانه‌ای که همراه با همکارانم پایه گذاشتیم و سال‌هاست خانه حرفه‌ای من است. به‌عنوان یکی از بنیان‌گذاران پیوست، از سال ۱۴۰۱ سردبیری آن را بر عهده گرفتم؛ هرچند سردبیر شدن باعث نشد از خبرنگاری فاصله بگیرم. هنوز مصاحبه می‌کنم، گزارش می‌نویسم، سؤال می‌پرسم و دنبال سوژه‌ای می‌گردم که ارزش روایت کردن داشته باشد. تجارت، بانکداری و دولت الکترونیکی علاقه‌های قدیمی من هستند، اما در این سال‌ها تنظیم‌گری، اینترنت، اقتصاد دیجیتال و حالا هوش مصنوعی هم به آنها اضافه شده‌اند. بیشتر از خود فناوری، برایم این مهم است که فناوری و تصمیم‌هایی که درباره آن گرفته می‌شود چه تغییری در زندگی مردم و کسب‌وکارها ایجاد می‌کند. و احتمالاً اتفاق ساده بعدی، باز هم چیزی به این فهرست اضافه خواهد کرد.

تمام مقالات

0 نظر

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

برای بوکمارک این نوشته
Back To Top
جستجو