چرا محافظت از نیروی کار در اقتصاد خلق محتوا، دشوار و پرچالش است؟ پلتفرم‌های مرئی، نیروی کار نامرئی

صنعت اینفلوئنسرها به‌قدری فاقد مقررات کافی است که معمولاً برای توصیف آن از اصطلاح «غرب وحشی» (Wild West) استفاده می‌شود. با وجود اینکه در ایالات متحده و اروپا تمهیداتی برای محافظت از مصرف‌کنندگان در برابر تبلیغات مضر اینفلوئنسرها اندیشیده شده، اما خود خالقان محتوا تقریباً هیچ‌گونه حمایت‌ کاری‌ای ندارند؛ به‌خصوص در مسائل کاری، از سوءاستفاده و کار بیش از حد گرفته تا آزار و اذیت‌ اینترنتی و توهین‌ها که به‌طور معمول همچون «بخشی از کار» پذیرفته شده‌اند. در هفته‌های اخیر شاهد تیترهای بسیاری بوده‌ایم که درباره دادخواست sad beige منتشر شده است (این عبارت اصطلاحی است که در شبکه‌های اجتماعی باب شده و در واقع به ترند دکوراسیون جدید برای اتاق فرزندان اشاره دارد. منظور از آن دیوارهای عاجی‌رنگ، اسباب‌بازی‌های چوبی طبیعی، لباس‌های رنگ خنثی و استفاده‌نکردن از رنگ‌های اصلی و شاد است). این دادخواست در واقع یک شکایت حقوقی مربوط به قانون کپی‌رایت در حوزه اینلوئنسرهاست که می‌تواند زمینه‌ای برای حقوق مالکیت معنوی در اقتصاد خالقان محتوا (creator economy) فراهم کند. این شکایت را اینفلوئنسر آمازون، سیدنی نیکول گیفورد (Sydney Nicole Gifford)، در ماه آوریل مطرح کرده است. او ادعا کرد آلیسا شیل (Alyssa Sheil)، یکی دیگر از اینفلوئنسرها، همه‌چیز را از پست‌ها و توصیه‌های محصول گرفته تا کپشن‌ها و حتی پالت رنگی او کپی کرده است. در روند دادرسی گیفورد علیه شیل، به تقلید از «زیبایی‌شناسی خنثی، بژ و کرم» گیفورد اشاره شد. این دعوای حقوقی در دست بررسی، جدیدترین تلاش در مسیر خالقان محتوا برای به رسمیت شناخته‌شدن حق کاری آنهاست. همان‌طور که در نشریه The Verge آمده است، «آیا سیستم حقوقی می‌تواند از وجهه یک خالق محتوا محافظت کند؟»   [caption id="attachment_253446" align="aligncenter" width="663"] استفانی هیند: خالقان محتوا در محافظت از خود مشکل دارند. بیشتر آنها تا زمانی که واقعاً مساله‌ای پیش نیاید وکیل ندارند .[/caption] در محیط پلتفرمی که الگوریتم‌ها محتوا را به‌سمت یکنواختی سطحی...