بیمه تکمیلی در بنبست آفلاین؛ بازنشستگان میان صف و کاغذبازی
هنوز میان اغلب مراکز درمانی و شرکتهای بیمه تکمیلی، اتصال مستقیم و برخط (Online) وجود…
۳ اردیبهشت ۱۴۰۵
۲۴ اسفند ۱۴۰۴
زمان مطالعه : ۵ دقیقه

آموزش یکی از نخستین خدماتی است که در زمان جنگ دچار اختلال میشود. جنگ دوازدهروزه تقریبا مصادف با تعطیلی مدارس بود اما در جنگ تحمیلی دوم دانشآموزان سر کلاسهای خود نشسته و اتفاقا ساعتهای شروع درس را میگذراندند. با توجه به تجربه جنگ دوازدهروزه انتظار تدوین پروتکل مرخصی دانش آموزان از مدارس در صورت آغاز دوباره جنگ مطرح بود؛ از سوی دیگر تقویت سامانه شاد به عنوان بستر آموزش مجازی برای ادامه روند آموزش همواره پیگیری میشد. اما به نظر میرسد نه پروتکلی برای مرخصی دانشآموزان طراحی شد و نه پیامرسان شاد حضوری بینقص داشت.
به گزارش پیوست، با شروع دوباره بمباران در جنگ تحمیلی دوم خیابانها پر بود از والدینی که در میانه وحشت خودشان را به مدارس فرزندانشان رسانده بودند و آنها را به خانه میبردند. یا در راه مدرسه بودند تا فرزند خود را تحویل بگیرند. والدینی که در برخی موارد خودشان هم لباس فرم اداره را برتن داشتند و سراسیمه میدویدند.
میلاد فراهانی، مدیر پروژه پنجره واحد خدمات آموزشوپرورش، میگوید برای مرخصی دانشآموزان از مدارس مدیران باید با اداره و والدین هماهنگی انجام دهند. اما مسئله اینجاست که در زمان بحرانی مانند جنگ هماهنگی با اداره آموزش و پرورش منطقه میتواند زمان حیاتی نجات جان دانشآموزان را به خطر اندازد.

با توجه به روایت دو معلم از دو مدرسه دولتی و غیر دولتی ظاهرا انتقال دانشآموزان در مدارس مختلف با روندهای متفاوتی انجام شده و پروتکل واحدی وجود نداشته است.
ح. ت معلم پایه چهارم ابتدایی در یک مدرسه غیردولتی به پیوست میگوید در اولین مشاهده نشانههای آغاز جنگ، مدرسه با استفاده از سامانه ارتباط با والدین پیامکی مبنی بر اجازه مرخصی دانشآموزان ارسال کرد که البته این کار بدون کسب اجازه از اداره منطقه انجام شد. به گفته او بعد از تحویل دادن آخرین دانشآموز به والدین معلمها نیز مدرسه را ترک کردند.
این درحالی است که س.الف، معلم دیگری که پایه نهم را در یک مدرسه دولتی در تبریز تدریس میکند میگوید سامانه اطلاعرسانی به والدین در مدارس دولتی روی شاد کار میکند اما کسب اجازه مرخصی دانشآموزان از اداره در روندی طولانی و با تماسهای مکرر انجام شد، در صورتی که یک موشک به نزدیکیهای مدرسه اصابت کرده بود. او توضیح میدهد که تاخیر در تصمیمگیری اداره، که بخشی از آن به دلیل اختلال در خطوط تلفنی بود، مدرسه را با بینظمی قابل توجهی روبهرو کرد و والدین نگران و مضطرب را به داخل مدرسه کشاند چرا که تا زمان کسب اجازه از اداره قدرت مرخصی و تحویل دانش آموازن به والدین در ید اختیار مدرسه نبوده است.
س. الف در ادامه میگوید با توجه به تجربه جنگ دوازدهروزه کمترین انتظار از آموزش و پروش این بود که اختیار ارسال پیام مرخصی دانشآموزان با مدیر یا جایگزین مدیر در مدرسه باشد تا در شرایط جنگی بر استرس والدین و دانشآموزان افزوده نشود.
اما بعد از یک هفته تعطیلی کامل مدارس قرار شد آموزش از طریق پیامرسانهای بله و شاد از سرگرفته شود؛ تجربهای که برای معلمان و دانشآموزان از زمان کرونا آغاز شد اما با تفاوتهای عمده تا به امروز تکرار شده است.
نخستین تفاوت سامانه شاد امروزی با سامانهای که در زمان کرونا آغاز به کار کرد، فعالیت این سامانه بر بستر آزاد اینترنت بود، درحالی که این سامانه امروز باید روی اینترنت ملی کار کند. اما در دوران کرونا به دلیل در دسترس بودن شبکههای اجتماعی خارجی کمی از بار کاربران شاد کم میشد برای مثال در آن دوران برخی از کاربران معلم و دانش آموز از تلگرام برای ارسال فایل استفاده میکردند.
فراهانی میگوید امروز بیشترین چالش استفاده از شبکه شاد به دلیل اختلال در دسترسی کاربران به شبکه ملی اطلاعات است: «خود شاد مشکل خاصی ندارد. در جنگ دوازدهروزه مشکلات بیشتر بود اما در جنگ دوم ارتباط دیتایی بین شاد و مایمدیو تقویت شد. هچنین سعی کردیم تا با تعیین زمانبندی کیفیت کلاسهای مجازی را بهبود دهیم. اکنون پیامرسان شاد تنها با نیم ساعت اختلال در روز مواجه است. در ادامه نیز سعی شد تا با اعمال محدودیت ارسال پیام در ساعات اوج درسی حجم پیامهای ورودی کم شود تا سرعت و کیفیت کلاسهای مجازی حفظ شود. محدودیت معمولا تا ساعت دو بعد از ظهر است و بعد از آن رفع میشود.»
اما معلمان نظر متفاوتی دارند و از کیفیت کلاسهای مجازی چندان راضی نیستند. س. الف معلم پایه نهم میگوید در روز اول آغاز تدریس بعد از ارسال دو پیام دیگر نتوانسته پیامی ارسال کند. به گفته او اکنون اختلال کمتر شده اما بازده و کیفیت کلاسهای مجازی مطلوب نیست.
ح.ت معلم پایه چهارم ابتدای میگوید: «ارسال فایل امروز تبدیل به یک چالش اساسی شده است چرا که هر فایل برای آپلود شدن در بستر شاد به زمان بسیار زیادی نیاز دارد.
س. الف نیز میگوید با وجود حذف دروسی مانند هنر، کارو فناوری و ورزش به منظور بازده بیشتر شبکه انجام شده است هنوز کلاسها بازده و کیفیت خوبی ندارند.»
روش دیگری که معلمان برای آموزش در بستر مجازی مجبور به انتخاب آن هستند، ارسال فایلهای آفلاین آموزش است. اما به گفته آنان این روش نیز نمیتواند شکل مطلوبی از آموزش باشد. چرا که از سویی شبکه شاد با محدودیت ارسال فایل در ساعات درسی روبرو است و از سوی دیگر ارتباط بین معلم و دانشآموزان عملا از بین خواهد رفت.
همچنین از دیماه سال جاری شاد دیگر به عنوان یک پیامرسان در اختیار همه افراد قرار نمیگیرد و با ارسال کد ملی و انتخاب نقش معلم، دانش آموز و مدیر و تایید وزارت آموزش و پرورش افراد اجازه حضور در این شبکه را دارند.
در آخر باید به این موضوع توجه کرد که دانشآموزان روستایی دسترسی کاملی به اینترنت ندارند و اگر قرار باشد آموزش از طریق پیامرسانها ادامه پیدا کند باید انتظار ریزش تحصیلی بسیاری از دانشآموزان روستایی و مناطق محروم را داشته باشیم.