هوشمندسازی معادن در صدر طرح‌های نهمین جشنواره اندیشمندان جوان بود

به گزارش پیوست، در این دوره از جشنواره ۱۱۵ طرح در حوزه هوشمندسازی معادن و صنایع معدنی به دبیرخانه ارسال شد و بیش از ۶۰۰ داور فرآیند ارزیابی ایده‌ها را برعهده داشتند. بر اساس اعلام برگزارکنندگان، برگزیدگان این جشنواره امکان دریافت حمایت مالی تا سقف ۲۰۰ میلیون تومان از بنیاد علم و فناوری جمیلی و بهره‌مندی از گرنت یک‌میلیاردتومانی معاونت علمی، فناوری و دانش‌بنیان ریاست‌جمهوری را خواهند داشت.

طلایه اخوان، دانشجوی فوق‌لیسانس شیمی معدنی درباره طرح خود که در حوزه هوشمندسازی معادن ارائه شده بود، توضیح داد: در حال حاضر روی بحث نانوآلومینه‌ها کار می‌کنیم. طرح ما که با رویکرد هوشمندسازی صنایع معدنی بود، در واقع تولید نانوآلومینه از باطله‌های معدنی است. باطله‌های معدنی در حال حاضر دورریز هستند، اما در طرحی که با اساتید دانشگاه اجرایی کردیم، این باطله‌های معدنی کارخانه‌های مس ماده ارزشمند آلومینا را تولید می‌کنیم.

به گفته او، طرح اخیر می‌تواند نیاز ما را به ارزآوری در حوزه معدن کم کند. به عبارتی این طرح باعث کاهش واردات خواهد شد و تولید این ماده حیاتی در کشور بومی‌سازی می‌شود.

سوران قادری، دکتری مهندسی اکتشاف معدن از دانشگاه صنعتی امیرکبیر، برگزیده دیگری در حوزه هوشمندسازی معادن توضیح داد: از چهار طرحی که به جشنواره اندیشمندان جوان ارسال کردم، دو طرح به مرحله داوری نهایی رسید. طرحی که برگزیده شد در حوزه استفاده از هوش‌مصنوعی و روش‌های مدل‌سازی برای کاهش نبود قطعیت در کاوش مواد معدنی است. این طرح در هزینه‌های مراحل بعدی صرفه‌جویی می‌کند و در مراحل بعدی اکتشاف با اطمینان بیشتری پیش می‌رود.

از دیگر طرح‌های جشنواره اندیشمندان جوان در حوزه هوش مصنوعی، طرحی در حوزه پزشکی بود. این وسیله کمک‌پزشکی می‌تواند به تشخیص وسایل جراحی که در بدن بیمار باقی می‌مانند، کمک کند.

پریماه سلیمی، صاحب ایده این طرح در توضیحات خود گفت: طرح اخیر درباره دستگاهی است برای تشخیص، شناسایی و مکان‌یابی اشیای فلزی جامانده درون بدن بعد از عمل جراحی. در دنیا سالانه بیش از صد مورد جاماندن وسایل پزشکی در بدن بیمار بعد از عمل جراحی اتفاق می‌افتد و این موضوع باعث هزینه‌های گزاف و عمل‌های جراحی بعدی می‌شود.

او توضیح داد: همچنین پرستاران مجبور هستند در چندین مرحله وسایل جراحی را بشمرند که این عمل وقت زیادی را از کادر درمان، به‌خصوص در عمل‌های سنگین، می‌گیرد. در نتیجه این طرح می‌تواند در زمان و هزینه پزشک و بیمار صرفه‌جویی کند. این طرح می‌تواند روی تصاویر اشعه‌ای و سایر مدالیته‌های تصویربرداری، وسایل جامانده در بدن بیمار را تشخیص دهد.