انتشار انیمیشنهای لگویی درباره جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران در شبکههای اجتماعی، بخشی از تلاش برای برتری در «نبرد روایتها»ست؛ اما نه برای مخاطب داخلی، بلکه برای افکار عمومی بیرون از ایران. چرا؟ چون در داخل، بیش از دو ماه است دسترسی عمومی به اینترنت عملاً مختل شده و امکان اثرگذاری گسترده وجود ندارد.
انتخاب قالبی مثل انیمیشن لگویی، که برای مخاطب جهانی آشنا، سادهفهم و قابل اشتراکگذاری است، نشان میدهد نسل تازهای وارد میدان روایت شدهاند؛ نسلی که زبان رسانهای جهان را میشناسد و به ذائقه مخاطب توجه میکند. با این حال، این تلاشها اساساً معطوف به بیرون از مرزهاست، نه داخل.
ارسال دیدگاه