آینده اینترنت در ایران احتمالا نه با قطع کامل، بلکه با مدلهای تازه ای از سطح دسترسی تعریف میشود. از اینترنت طبقاتی و دسترسی تفکیکشده گرفته تا بازگشایی محدود همراه با نظارت، تنظیم چرخهای اتصال در دورههای بحرانی و حتی بازگشت نسبی اینترنت جهانی با تنظیمگری سختگیرانهتر.
در هر مدل سیاستگذار تلاش میکند تا از منظر خود تعادلی میان دغدغههای امنیتی، فشارهای اقتصادی و مدیریت اجتماعی ایجاد کند. و در نهایت به نظر میرسد آینده اینترنت در ایران نه به سمت آزادی کامل و نه به سمت محدودیت کامل حرکت خواهد کرد بلکه در هر دوره بسته به شرایط برای آن تصمیمگیری خواهد شد. موضوعی که کار را برای همه سختتر خواهد کرد.