skip to Main Content
محتوای اختصاصی کاربران ویژهورود به سایت

فراموشی رمز عبور

با شبکه های اجتماعی وارد شوید

عضو نیستید؟ عضو شوید

ثبت نام سایت

با شبکه های اجتماعی وارد شوید

عضو هستید؟ وارد شوید

فراموشی رمز عبور

وارد شوید یا عضو شوید

ناداستانیک روز یک مدیر

یک روز با کریم نیکونظر، پادکستر رادیو تراژدی؛ صدایی علیه فراموشی

۱۰ دی ۱۴۰۱

آرش برهمند

شماره ۱۰۸

زمان مطالعه : 15 دقیقه

جشنواره نوروزی آنر

یک روز با کریم نیکونظر، پادکستر رادیو تراژدی؛ صدایی علیه فراموشی

آرش برهمند تحریریه

۱۰ دی ۱۴۰۱

زمان مطالعه : 15 دقیقه

شماره ۱۰۸

برای بوکمارک این نوشته

درست در میانه تاریک‌ترین روزهای اینترنت ایران وقتی تقریباً همه پادکسترها لب فرو بسته بودند یا تبدیل به یوتیوبر شده‌اند رادیو تراژدی با قدرت تمام یک سه‌گانه درباره تراژدی سه نسل از زنان خانواده استرآبادی منتشر کرد تا بار دیگر نشان دهد رسانه شب و روز ندارد. تیم سازنده رادیو تراژدی موفق شده است از شهریور ۹۹ تاکنون کم‌وبیش ۳۰ اپیزود را در میانه پرماجراترین ماه‌های اینترنت ایران روانه پلتفرم‌های شنیداری سراسر جهان کند و شش شماره از کتاب تراژدی را هم منتشر و توزیع کرده‌اند. سرگذشت تلخ تاجران و بازرگانان پهلوی اول و دوم، داستان‌های غم‌انگیز اولین هنرمندان و بازیگران ایرانی یا اپیزودهای عجیبی مانند متروپل آبادان بسیار برای شنوندگان ایرانی جذاب بوده‌اند و به تدریج راه خود را به بالا باز می‌کنند. این نمونه مدرن با پیرنگی از روزنامه‌نگاری صوتی نشان می‌دهد در بطن این پادکست ارتباطی عمیق میان تراژدی شخصی راوی آنها و درونمایه خود رادیو تراژدی برقرار است. زندگی و سرنوشت کریم نیکونظر خودش یک تراژدی حرفه‌ای است که در نهایت او را وا داشته تا با استفاده از ابزارهای فناورانه رو به ساخت و نشر رسانه‌ای بیاورد که می‌تواند فعلاً در هوای تیره محتوای فارسی همچنان تنفس کند و حتی به رشد فکر کند. آشنایی و گفت‌وگو با کریم شاید از معدود موقعیت‌های این روزها باشد که دوباره همه ما را به نوشتن، خواندن و گفتن تشویق کند. به قول خودش، این صدا تلاشی است علیه فراموشی.   به گذشته شما که نگاه می‌کنیم می‌شود گفت شما روزنامه‌نگار، پادکستر، تولیدکننده محتوا و نویسنده کتاب هستید. کدام وزن سنگین‌تری دارد؟ به نظر خودم وجه و وزنه روزنامه‌نگاری‌ام سنگین‌تر است چون هر آنچه بلدم و انجام داده‌ام شاخه‌ای از همین روزنامه‌نگاری بوده. اگر روزنامه‌نگار نبودم فکر نمی‌کنم می‌توانستم هیچ‌کدام از این کارها را انجام بدهم. از حدود ۱۸ یا ۱۹ سالگی کارم را شروع کرده‌ام بنابراین در...

شما وارد سایت نشده‌اید. برای خواندن ادامه مطلب و ۵ مطلب دیگر از ماهنامه پیوست به صورت رایگان باید عضو سایت شوید.

وارد شوید

عضو نیستید؟ عضو شوید

این مطلب در شماره ۱۰۸ پیوست منتشر شده است.

ماهنامه ۱۰۸ پیوست

برای بوکمارک این نوشته

دانلود نسخه PDF
https://pvst.ir/dss
آرش برهمندتحریریه

    روزنامه‌نگاری را از ابراراقتصادی شروع کردم و مدت کوتاهی در شرق، همشهری نوشتم و در برنامه‌های تلویزیونی فناوری اطلاعات کار کردم. در مورد فناوری و تاثیرش بر زندگی و کسب و کار می‌نویسم و تاریخ شفاهی و استارت‌آپ‌ها از حوزه‌های مورد علاقه من هستند. معتقدم رسانه پل مهمی است میان انسان‌ها، تصمیم‌سازها و کسب و کارهای جهان امروز.

    تمام مقالات
    Back To Top
    جستجو