skip to Main Content
دیجی‌ پی
کانال بله پیوست
محتوای اختصاصی کاربران ویژهورود به سایت

فراموشی رمز عبور

با شبکه های اجتماعی وارد شوید

عضو نیستید؟ عضو شوید

ثبت نام سایت

با شبکه های اجتماعی وارد شوید

عضو نیستید؟ وارد شوید

فراموشی رمز عبور

وارد شوید یا عضو شوید

چرا بانک‌های ایرانی نمی‌توانند سامانه یکپارچه بانکی مناسب خود را انتخاب کنند

سیب‌های کال

۱۲ شهریور ۱۳۹۶

زمان مطالعه : ۶ دقیقه

شماره ۴۹

ملی، صادرات، سپه و تجارت. این چهار نام همیشه جزو نام بانک‌هایی قرار می‌گیرند که تاکنون نتوانسته‌اند سامانه یکپارچه بانکی را در زیرمجموعه خود پیاده کنند. بیش از یک دهه است که بانک‌های کشور به دنبال پیاده‌سازی سامانه یکپارچه بانکی در زیرمجموعه خود هستند و چندین شرکت داخلی نیز خود را متخصص پیاده‌سازی این سامانه در بانک‌ها می‌دانند، اما هنوز بانک‌ها نتوانسته‌اند به سامانه یکپارچه مورد نیازشان دست ‌يابند. از میان بانک‌های بزرگ فقط کشاورزی و ملت تاکنون موفق شده‌اند سامانه یکپارچه بانکی را طبق آنچه خود می‌گویند در زیرمجموعه‌شان پیاده کنند. بانک کشاورزی از یک سامانه یکپارچه خارجی بهره برده است، هر چند دوره پیاده‌سازی آن سامانه نیز بسیار طولانی بود، اما ثبات مدیریتی در یک دوره مشخص در آن موجب شد پیاده‌سازی سامانه در بانک کشاورزی به نتیجه برسد. هر چند هستند منتقدانی که سامانه به‌کار گرفته‌شده در بانک کشاورزی را یک سامانه متمرکز بانکی نمی‌دانند، اما طبق آنچه مدیران خود بانک می‌گویند این سامانه در این بانک اجرا شده است. بانک ملت مسیری دیگر پیش گرفت و تصمیم گرفت به ‌جای خرید یک سامانه خارجی از توان ایرانی بهره ببرد و سامانه مورد نیازش را خودش بنویسد. البته مدیران این بانک موفقیت در پیاده‌سازی سامانه یکپارچه بانکی را مرهون دوره ثابت در مدیریت کلان این مجموعه می‌دانند. بانک‌های ملی، صادرات، سپه و تجارت تاکنون بارها به سمت پیاده‌سازی و اجرای سامانه یکپارچه بانکی در زیرمجموعه خود رفته‌اند، اما آنچه آنها را از اجرای این طرح بازداشته ریسک‌های مدیریتی اجرای آن است. پیاده‌سازی سامانه یکپارچه بانکی حداقل نیازمند یک دوره زمانی پنج‌ساله است. این دوره زمانی ممکن است با ریسک‌های اجرایی همراه باشد، از همین رو به دلیل تعدد تغییر مدیران عامل در بانک‌های بزرگ هیچ کدام از مدیران حاضر نشده‌اند ریسک مدیریت این پروژه را بپذیرند و ترجیح داده‌اند از خود کارنامه آرامی به ‌جا بگذارند. داده‌های...

شما وارد سایت نشده‌اید. برای خواندن ادامه مطلب و ۵ مطلب دیگر از ماهنامه پیوست به صورت رایگان باید عضو سایت شوید.

وارد شوید

عضو نیستید؟ عضو شوید

این مطلب در شماره ۴۹ پیوست منتشر شده است.

ماهنامه ۴۹ پیوست
دانلود نسخه PDF
http://pvst.ir/r7

روزنامه‌نگاری را از سینما شروع کردم؛ با این تصور که یک روزنامه‌نگار باید از هر حوزه‌ای سر دربیاورد. خیلی زود اما یک اتفاق ساده مسیرم را به سمت روزنامه‌نگاری اقتصادی برد و پایم به تحریریه روزنامه‌های صدای عدالت، آزاد، ابرار اقتصادی، فرهنگ آشتی و همشهری اقتصادی باز شد. زندگی حرفه‌ای من کلاً با همین اتفاق‌های ساده جلو رفته است. یکی دیگر از آنها باعث شد همکاری نیمه‌وقتی با هفته‌نامه عصر ارتباط را در حوزه تجارت و بانکداری الکترونیکی شروع کنم. آن کار نیمه‌وقت خیلی زود تمام‌وقت شد و ۹ سال ادامه پیدا کرد؛ تا اینکه باز هم یک اتفاق، مسیر را عوض کرد. این بار مقصد پیوست بود؛ رسانه‌ای که همراه با همکارانم پایه گذاشتیم و سال‌هاست خانه حرفه‌ای من است. به‌عنوان یکی از بنیان‌گذاران پیوست، از سال ۱۴۰۱ سردبیری آن را بر عهده گرفتم؛ هرچند سردبیر شدن باعث نشد از خبرنگاری فاصله بگیرم. هنوز مصاحبه می‌کنم، گزارش می‌نویسم، سؤال می‌پرسم و دنبال سوژه‌ای می‌گردم که ارزش روایت کردن داشته باشد. تجارت، بانکداری و دولت الکترونیکی علاقه‌های قدیمی من هستند، اما در این سال‌ها تنظیم‌گری، اینترنت، اقتصاد دیجیتال و حالا هوش مصنوعی هم به آنها اضافه شده‌اند. بیشتر از خود فناوری، برایم این مهم است که فناوری و تصمیم‌هایی که درباره آن گرفته می‌شود چه تغییری در زندگی مردم و کسب‌وکارها ایجاد می‌کند. و احتمالاً اتفاق ساده بعدی، باز هم چیزی به این فهرست اضافه خواهد کرد.

تمام مقالات

0 نظر

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

برای بوکمارک این نوشته
Back To Top
جستجو