مدیرعامل دات‌وان تریپ: مسافران می‌توانند با حمل مرسوله تخفیف بگیرند

به‌گزارش پیوست، مسافری که برای رسیدن به مقصد عجله ندارد، می‌تواند با پذیرش حمل یک مرسوله در مسیر خود تخفیف بگیرد؛ مدلی پیشنهادی که به گفته مدیرعامل دات‌وان تریپ، ممکن است حدود ۱۰ دقیقه به زمان سفر اضافه کند، اما می‌تواند از ظرفیت تاکسی‌های اینترنتی برای کاهش هزینه لجستیک استفاده کند. اقتصاد اشتراکی، ارسال تجمیعی و افزایش شفافیت در زمان تحویل نیز از دیگر راهکارهایی بودند که در یک پنل تخصصی الکامپ برای کاهش هزینه «آخرین مایل» مطرح شدند.

به گزارش پیوست، در پنل «آینده Last Mile و لجستیک هوشمند» در روز نخست نمایشگاه الکامپ ۱۴۰۵، فرهاد خادم‌الحسینی، مدیرعامل دات‌وان تریپ، گفت به‌جای ایجاد یک اکوسیستم کاملاً جدا برای ارسال بسته، می‌توان از ظرفیت تاکسی‌های اینترنتی که در سطح شهر و مسیرهای مختلف تردد می‌کنند، برای حمل مرسوله نیز استفاده کرد.

خادم‌الحسینی توضیح داد مسافری که عجله ندارد، می‌تواند حمل یک بسته در مسیر خود را بپذیرد. در این مدل، زمان سفر ممکن است حدود ۱۰ دقیقه افزایش یابد و در مقابل، تخفیفی برای مسافر در نظر گرفته شود. او این مدل را راهی برای استفاده از ظرفیت موجود حمل‌ونقل شهری و کاهش بخشی از هزینه‌های لجستیک دانست.

مدیرعامل دات‌وان تریپ همچنین به تفاوت سطح شفافیت در حمل مسافر و مرسوله اشاره کرد. به گفته او، در تاکسی‌های اینترنتی کاربر می‌تواند موقعیت راننده و زمان تقریبی رسیدن به مقصد را مشاهده کند، اما در ارسال مرسوله هنوز این سطح از شفافیت به‌طور کامل وجود ندارد. او گفت شرکت‌های لجستیکی باید با استفاده از سیستم‌های اطلاعاتی، وضعیت مرسوله و زمان تقریبی تحویل را برای مشتری قابل مشاهده کنند.

فرشاد جعفرپور، رئیس هیئت‌مدیره روناد، نیز آخرین مرحله تحویل کالا را نقطه شکل‌گیری تجربه واقعی مشتری دانست. به گفته او، مشتری تا زمانی که کالا را تحویل نگرفته است، قضاوت نهایی خود را درباره تجربه خرید انجام نمی‌دهد و به همین دلیل، تکمیل زنجیره لجستیک بر رضایت مشتری اثر مستقیم دارد.

جعفرپور درباره مدل فعالیت روناد گفت این مجموعه از سال ۱۳۹۸ تلاش کرده دریافت محصول، ارزیابی، نگهداری، بسته‌بندی و ارسال را در یک زنجیره یکپارچه قرار دهد. به گفته او، فروشندگان آنلاین می‌توانند بدون درگیر شدن با همه مراحل لجستیکی از این خدمات استفاده کنند و حتی ناوگان موردنظر خود را برای ارسال کالا انتخاب کنند.

رئیس هیئت‌مدیره روناد اقتصاد اشتراکی را یکی از راهکارهای کاهش هزینه لجستیک دانست و گفت کسب‌وکارها برای نگهداری کالا الزاماً به فضای مستقل نیاز ندارند و می‌توانند متناسب با اندازه فعالیت خود از ظرفیت‌های اشتراکی استفاده کنند. او همچنین گفت روناد با حمایت و سرمایه‌گذاری مؤسسه دانش‌بنیان برکت از سال ۱۳۹۹ روی توسعه راهکارهای بسته‌بندی کار کرده است تا هزینه این بخش نیز کاهش یابد.

به گفته جعفرپور، کسب‌وکارها باید بتوانند متناسب با نیاز خود انتخاب کنند که از کدام بخش عملیات لجستیکی، از دریافت و نگهداری کالا تا بسته‌بندی و ارسال، استفاده کنند. او رقابت میان شرکت‌ها را نیز یکی از عوامل توسعه مستمر صنعت پست و لجستیک در سال‌های اخیر دانست.

وحید اسماعیلی، رئیس هیئت‌مدیره آن‌باکس، با اشاره به تغییر نام این مجموعه از «تعارف» به «آن‌باکس» گفت گسترش فعالیت‌های شرکت باعث شده نام قبلی دیگر همه خدمات آن را پوشش ندهد. او تأکید کرد سرعت تحویل تنها معیار تجربه مشتری نیست و ارزش و نوع کالای خریداری‌شده نیز بر انتظار مشتری از نحوه تحویل اثر می‌گذارد.

به گفته اسماعیلی، مشتری ممکن است برای کالایی با ارزش بالاتر تحویل سریع را ترجیح دهد، اما برای کالاهای ارزان‌تر، هزینه منطقی ارسال و اطلاع از بازه زمانی تحویل اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. او ارسال تجمیعی را یکی از راهکارهای کاهش هزینه دانست و گفت کاهش هزینه نباید به قیمت ابهام در وضعیت و زمان تحویل کالا تمام شود.

اسماعیلی همچنین با اشاره به فشار تورم بر درآمد رانندگان گفت درآمد آنها متناسب با رشد هزینه‌ها افزایش پیدا نکرده است، در حالی که شرکت‌های لجستیکی نیز به دلیل رقابت ناچار به کنترل هزینه‌های خود هستند. او با اشاره به گسترش استفاده از پهپاد در لجستیک جهانی گفت برنامه دیجی‌کالا برای انجام نخستین ارسال پهپادی پیش از آغاز جنگ در دستور کار بود، اما با شروع جنگ و لغو مجوزهای پرواز، اجرای آن فعلاً متوقف شده است.

عباس عینعلی، سردبیر رسانه «نقل‌حمل»، مدیریت بحران را بخش جدانشدنی عملیات لجستیک دانست و گفت بحران معمولاً به‌صورت ناگهانی شکل نمی‌گیرد، بلکه محصول انباشت مشکلات و مطالبات پاسخ‌داده‌نشده است. او تأکید کرد اگر شرکت‌های حمل‌ونقل نسبت به مشکلات مشتریان بی‌تفاوت باشند یا درباره آنها سکوت کنند، این مسائل می‌توانند به موجی از اعتراض و نارضایتی تبدیل شوند.

عینعلی گفت حتی شرکت‌های بزرگ با استانداردهای جهانی نیز با درصدی از خطا مواجه‌اند، اما همین میزان خطا در مقیاس میلیون‌ها تراکنش می‌تواند به تعداد قابل‌توجهی مشتری ناراضی منجر شود. او برای توضیح اثر یک خطا در آخرین مرحله تحویل، به نمونه فدکس در سال ۲۰۱۱ اشاره کرد؛ زمانی که انتشار ویدئوی پرتاب یک مانیتور از سوی مأمور تحویل این شرکت از روی نرده، واکنش گسترده‌ای علیه این برند در شبکه‌های اجتماعی ایجاد کرد.

به گفته عینعلی، تجربه مشتری بخشی جدا از عملیات لجستیکی نیست و باید جزئی از خود فرایند تحویل در نظر گرفته شود. او افزود حتی در زنجیره‌ای که از فناوری و شبکه‌های هوشمند استفاده می‌کند، لحظه تحویل همچنان یک تعامل فیزیکی است و تجربه نامناسب در همان نقطه می‌تواند اعتماد و تصویری را که یک برند طی سال‌ها ساخته است، تحت تأثیر قرار دهد.