انزوا بانکداری ایران را دچار اعتمادبه‌نفس کاذب کرده است؛ معلق میان خودباوری و خودشیفتگی

افزایش حملات سایبری به شبکه بانکی ایران حاصل سال‌ها فاصله‌گرفتن از چرخه مستمر یادگیری و انتقال تجربه است. خودباوری و اتکا به توان متخصصان داخلی ضروری است، اما این خودباوری زمانی به نقطه قوت تبدیل می‌شود که همراه با دانش، تجربیات جهانی و استفاده از رهنمودهای مشاوران خبره باشد. صنعت بانکداری در انزوا به‌روز نمی‌ماند و اعتماد‌به‌نفس کاذب در برابر تهدیدهایی که هر روز پیچیده‌تر می‌شوند، می‌تواند هزینه‌هایی به‌مراتب سنگین‌تر بر بانک‌ها، اقتصاد کشور و اعتماد عمومی تحمیل کند. فاصله حملات سایبری به زیرساخت‌های بانکی ایران در سال‌های اخیر به‌شدت کاهش یافته و تقریباً دیگر هر چند ماه و گاه چند هفته خبرهایی دراین‌باره منتشر می‌شود. اگر زمانی اخبار حمله به یک بانک یا اختلال در سامانه‌های پرداخت اتفاقی نادر بود، امروز انتشار خبرهایی از نشت اطلاعات تا ازکارافتادن سامانه‌های بانکی، اختلال در خدمات پرداخت و حمله به زیرساخت‌های حساس، همگی گواه این مدعاست که امنیت شبکه بانکی دیگر صرفاً موضوعی فنی نیست بلکه مستقیماً بر زندگی روزمره مردم، فعالیت کسب‌وکارها و حتی اعتماد عمومی اثرگذار است. در همین ابتدا می‌پذیریم حمله سایبری بخش جدایی‌ناپذیر واقعیت نظام‌های مالی جهان است و دغدغه ما هم این نیست که حملات چرا رخ می‌دهند. مساله این است که چرا شبکه بانکی ایران با وجود تکرار حوادث، همچنان با همان اشتباهات دست‌و‌پنجه نرم می‌کند. برخی از متخصصان معتقدند ریشه این آسیب‌پذیری‌ها را باید در کاهش تعاملات بین‌المللی و محدودشدن انتقال دانش فنی جست‌وجو کرد. در سال‌هایی نه‌چندان دور، متخصصان و شرکت‌های خارجی در پروژه‌های بانکی ایران حضور داشتند و کارشناسان ایرانی نیز با حضور در بانک‌ها، شرکت‌ها و مراکز مالی خارج از کشور، از نزدیک با فناوری‌ها، استانداردها و تجربه‌های روز آشنا می‌شدند. اما به‌مرور، با تشدید محدودیت‌ها و نگاه‌های امنیتی، این ارتباطات کمرنگ شد و این روند بر انتقال تجربه و به‌روزرسانی دانش کارشناسان بانکی در ایران نیز اثر گذاشت. بررسی دیدگاه‌های کارشناسان...