درباره قطعی اینترنت که از هزار ساعت گذشته و کوچ اجباری کاربران به شبکه ملی اطلاعات؛ ترافیک دیتا نشانه زندگی

تصویر خط صافی که نشان می‌دهد ایرانی‌ها برای سومین بار در کمتر از ۹ ماه امکان اتصال به اینترنت را از دست داده‌اند دیگر برای عموم ما عادی شده است. خط صافی که انگار می‌خواهد هشدار دهد اینجا کسانی دیگر زنده نیستند. مردمی که تا همین چند وقت پیش، کسب‌وکار و معاشرت و تفریح‌شان در اینترنت بود، گویی در لحظه‌ای همگی محو شده‌اند. اما واقعیت این است که ما محو نشده‌ایم، زنده‌ایم؛ هرچند دیگر کسب‌وکاری نیست، تفریحی نیست و معاشرت‌ها به گرفتن خبر سلامت از دوستان و آشنایان، محدود شده است. صبح روز ۹ اسفند ۱۴۰۴، زمانی که حمله نظامی به ایران دوباره از سر گرفته شد، کاملاً انتظار می‌رفت که اینترنت به‌زودی قطع خواهد شد. این انتظار را می‌توان بخشی از «تجربه زیسته» نام گذاشت. تجربه‌ای که از روند قطعی اینترنت از آبان ۹۸ تا دی ۱۴۰۴ به دست آمده بود و در اثر همین تجربه بود که سردرگمی کمتری به‌سراغ کاربران آمد. کوچ اجباری پس از قطعی اینترنت در شامگاه ۱۸ دی ۱۴۰۴ و ادامه‌دارشدن آن تا بهمن‌ماه، شنیده می‌شد که برخی از افراد و نهادهای امنیتی خواستار امتداد این وضعیت تا اردیبهشت ۱۴۰۵ هستند؛ اما اصرار دولت و نهادهای مدنی بر بازگشایی اینترنت، در نهایت باعث شد از ۷ بهمن‌ماه ارتباطات جهانی- هرچند با اختلال فراوان و بسیار کمتر از ظرفیت پیشین- برقرار شود. این اتصال حدود یک ماه دوام آورد و از صبح روز ۹ اسفند دوباره همه‌چیز در تاریکی فرو رفت؛ اما این بار تفاوت‌هایی با دفعات قبلی داشت. اگر در نوبت‌های قبلی کاربران ناگهان با قطعی اینترنت مواجه می‌شدند، این بار کاملاً انتظارش را داشتند. همچنین برعکس دفعات قبلی که چند روز طول می‌کشید تا یک مقام رسمی قطعی اینترنت به‌دلیل امنیتی را اعلام کند، این بار خیلی زود سخنگوی دولت این موضوع را تایید کرد و آب پاکی را روی دست همگان ریخت...