زندگی تغییرکرد اما حکمرانی نه

گوشی هوشمند، خانه هوشمند و شهر هوشمند واژه‌هایی هستند که وارد مکالمات و دغدغه‌های روزمره ما شده‌اند. در پایان قرن ۱۴ زندگی شهروندان به فناوری اطلاعات و ارتباطات گره خورده است و تاثیر آن در زندگی روزمره به سادگی حس می‌شود.

از یک مکالمه ساده تصویری میان اعضای خانواده گرفته تا ارائه سرویس‌های خاص دولتی و خصوصی یا خدمات شهری که از سوی کسب‌وکارهای مختلف بر بستر فناوری اطلاعات و ارتباطات ارائه می‌شود همه و همه درهم‌تنیدگی زندگی انسان امروز با اینترنت و فناوری اطلاعات را نشان می‌دهد، همین امر موجب شده استفاده و توسعه فناوری اطلاعات و ارتباطات به یکی از مطالبات اصلی مردم تبدیل شود.

متن کامل این یادداشت را بشنوید:

اگر روزی بهداشت عمومی یا آموزش سراسری و دسترسی به شبکه برق سراسری و آب سالم از مطالبه‌های اصلی مردم به شمار می‌آمد، امروز دریافت خدمات از طریق بسترها و زیرساخت‌های فناوری اطلاعات نیز به آن مطالبه‌ها افزوده شده است. از همین روست که قطعی اینترنت یا هرگونه اختلالی در این شبکه که زندگی مردم و کسب‌وکارها به آن وابسته است برای دولت هزینه در بر دارد و مجبور به توضیح در مورد چرایی می‌شود. همان‌طور که اگر کشور دچار قطعی برق سراسری شود، بالاترین مقام‌های اجرایی کشور خود را موظف به پاسخگویی و روشن کردن دلایل آن می‌دانند و به دنبال راه چاره‌ای برای رفع آن مشکل برمی‌آیند، اختلالی در شبکه دسترسی به اینترنت نیز همان واکنش را برمی‌انگیزد. فناوری اطلاعات موجب شده تفاوت کسب‌وکارهای خصوصی و دولتی یا عمومی به حداقل برسد، مهم نیست نشتی اطلاعات از سمت یک کسب‌وکار خصوصی بزرگ پلتفرمی است یا یک سایت دولتی؛ حساسیت موضوع به حدی است که می‌تواند تمامی بخش‌های کشور را درگیر کند.

اما با وجود تمام تغییرات ایجادشده توسط فناوری اطلاعات در زندگی روزمره افراد، مدل حکمرانی‌ تغییر نکرده و به همان سیاق سابق است. تغییرات ایجادشده در حکمرانی که حرفش رفت، بیشتر پوسته‌ای است که بدنه سنتی آن را با زرورقی گل‌دار و براق پوشانده است و با کنار رفتن این زرورق پوسته سنتی به سادگی مشخص می‌شود.

سرعت تحولات در این صد سال گذشته بیشتر از آنکه دولتمردان را تغییر دهد زندگی عادی مردم را دستخوش تغییر کرده اما بی‌شک این تغییر در نهایت موجب تغییر در مدل حکمرانی خواهد شد چراکه در غیر این صورت در این میان طنابی است که پاره خواهد شد.