نسخه فیزیکی

  • شهر کتاب مرکزی تهران – خیابان دکتر شریعتی – بالاتر از خیابان استاد مطهری – نبش کوچه کلاته – فروشگاه مرکزی شهر کتاب
  • شهر کتاب کاشانک نیاوران، کاشانک، نرسیده به سه راه آجودانیه
  • نشر ثالث خیابان کریم‌خان زند، بین خیابان ایرانشهر و ماهشهر، پلاک ۱۵۰
  • شهر کتاب سعادت آباد انتهای خیابان ایران‌زمین، جنب فرهنگسرای ابن‌سینا، شهر کتاب ابن‌سینا
شماره 37 حقوق فناوری حقوق فناوری صفحه 94

نتایج یک پژوهش گسترده در سه قاره جهان نشان داد:

کاربران حریم خصوصی و امنیت را یکسان می‌دانند

پژوهشی که موسسه برونسویک اینسایت (Brunswick Insights) انجام داده نشان می‌دهد مشتریان دیدگاه جامعی در مورد امنیت و حریم خصوصی و نیز پاسخگو کردن نهادها برای حفاظت از اطلاعات دارند.
اگرچه خیلی به یکدیگر شبیه هستند اما امنیت اطلاعات و محافظت آنها از دسترسی با به دست آوردن حریم خصوصی دیتا نگرانی‌های حقوقی و رویه‌های کاملاً متفاوتی دارند ولی در چشم مشتریان آن دو با هم یکی هستند و شرکت‌ها، برای اجرای آنها پاسخگو هستند (یا باید باشند). این را پژوهشی نشان می‌دهد که با استفاده از پیمایش بیش از هفت هزار مشتری در آسیا، اروپا و آمریکا انجام شده است.

(091-102)-H

بسیاری از پاسخگویان حریم خصوصی اطلاعات را به محدودیت دسترسی به اطلاعات از پردازش یا استفاده در راه‌های محرمانه ترجمه کرده‌اند. کمی بیش از ۵۰ درصد آنها گفته‌اند حریم خصوصی اطلاعات به معنای این است که اطلاعات مورد استفاده قرار نخواهد گرفت یا مورد دسترسی افراد یا طرفینی که اجازه این کار را ندارند نخواهد بود، در برابر ۲۵ درصدی که گفته‌اند حریم خصوصی بدان معناست که اطلاعات فقط برای مقاصد مورد توافق استفاده خواهد شد. سیوبهان گورمن (Siobhan Gorman) مدیر گروه برونسویک می‌گوید:«وقتی مشتریان می‌شنوند که کسی، خواه شرکت باشد یا دولت، در خصوص امنیت سایبری صحبت می‌کند، فکر می‌کنند که این مساله در زمینه حریم خصوصی است. آنها انتظار دارند ابزارهای امنیت سایبری استفاده‌شده به وسیله شرکت‌ها نتیجه خود را در حفاظت از حریم خصوصی کاربران نشان دهد و من فکر می‌کنم که این دقیقاً یک انتظار منصفانه است.» اگر چه «این موضوع یک تفاوت بین دیدگاه‌های مخاطبان و آنچه در قانون و سیاستگذاری‌ها آمده را نشان می‌دهد. به خصوص در آمریکا قانون و مقررات تفاوت‌های روشنی میان امنیت اطلاعات و حفظ حریم خصوصی آنها بیان کرده‌اند».

سایر یافته‌های پژوهش

این پیمایش همچنین روشن کرده ۶۴ درصد از مشتریان بیش از هر چیز درباره هکرهایی نگران بودند که اطلاعات شخصی آنها را می‌دزدند یا بر سر آن معامله می‌کنند در حالی که ۳۲ درصد نگران هستند شرکت‌هایی، محل فعلی اقامت یا فعالیت آنلاین‌شان را ردیابی کند یا اطلاعات‌شان را به دیگر نهادها بفروشند یا با آنها به اشتراک بگذارند.
خانم گورمن می‌گوید این یافته می‌تواند مبنایی برای این فرض باشد که دزدی اطلاعات مشتریان ضرر بیشتری (از دزدی سایر اموال) به آنها می‌زند زیرا مشخص است که این دزدی به دلیلی کاملاً نابکارانه صورت گرفته است. او اضافه می‌کند که مشتریان با دیدی کاملاً شخصی به ماجرا نگاه می‌کنند و اگر چه ممکن است علاقه‌ای به موارد استفاده اطلاعات‌شان نزد شرکت‌ها نداشته باشند اما مهم این است که می‌دانند در نهایت قرار است چه استفاده‌ای از آن بشود و می‌دانند که قرار نیست اطلاعاتی که نزد شرکت‌ها دارند علیه خود آنها به کار گرفته شود.
با این حال زمانی که نقض اطلاعات شخصی صورت می‌گیرد، شرکت‌ها بیشتر بار سرزنش را بر دوش دارند. بیش از دوسوم (۶۹ درصد) از مشتریان سازمان‌ها را به خاطر دزدی اطلاعات مسئول می‌دانند در حالی که ۳۶ درصد گفته‌اند که مجرمان اینترنتی برای دزدی اطلاعات خود و ۱۵ درصد گفته‌اند خودشان یا دولت مسئول این وضعیت هستند.
با این حال میزان اعتماد به سازمان‌ها برای امن بودن اطلاعات شخصی در جهان به آرامی در حال کاهش است. در سال ۲۰۱۵، ۴۳ درصد گفته‌اند که به نهادها (شرکت‌ها و سازمان‌هایی که دیتا در اختیار دارند*) کمتر از سال ۲۰۱۴ اعتماد دارند و ۳۸ درصد گفته‌اند که میزان اعتمادشان بیشتر است. ۱۶ درصد هم گفته‌اند میزان اعتمادشان مانند سال قبل است و تغییری نکرده است.
نزدیک به دوسوم (۶۲ درصد) همچنین معتقدند شرکت‌ها اقدامات کافی را برای جلوگیری از نشت اطلاعات شخصی در پیش نمی‌گیرند و باید اقدامی مشخص برای امنیت خود انجام دهند. این میزان با ۳۳ درصدی قابل مقایسه است که می‌گویند اقدامات شرکت‌ها کافی است و اعتقاد دارند با در نظر داشتن حجم کسب و کارهایی که آنلاین انجام می‌شود و افزایش تهدیدات آنلاینی، نقض اطلاعات شخصی طبیعی است.
در این شرایط، نهادهایی که از یک نقض حریم اطلاعات مشتریان رنج می‌برند توسط بخش عمده‌ای از مشتریان رانده می‌شوند. اندکی بیش از ۵۰ درصد افرادی که در این پیمایش شرکت کردند، می‌گویند با شرکتی که اطلاعاتش نشت پیدا کرده، کسب و کار خود را تعطیل می‌کنند در حالی که ۴۲ درصد دیگران را هم به این کار تشویق می‌کنند. نزدیک به ۲۰ درصد نظرات منفی یا نظرات انتقادی خود در این مورد را در رسانه‌های اجتماعی یا به طور کلی در فضای مجازی اعلام می‌کنند.
گورمن معتقد است محافظت‌های سایبری در حال تبدیل شدن به نوعی مجوز فعالیت شده و برای این نظر خود به یک مطالعه جدید توسط وزارت تجارت آمریکا اشاره می‌کند که طبق آن، نگرانی‌های امنیتی سبب شده ۴۵ درصد مشتریان از انجام کسب و کار به صورت آنلاین دست بکشند.
شرکت‌ها در حال حرکت به سمت فهم این موضوع هستند که حرکت در راهی درست موجب می‌شود میزان درآمد آنها افزوده شود و همچنین به این سمت رفته‌اند که دریابند چگونه قدم‌هایی بردارند تا از اطلاعات مشتریان نگهداری و از حریم خصوصی آنها محافظت کنند و به قواعد قانون حریم خصوصی وفادار بمانند. آنها نباید به صورت ضروری خود را به این شکل چارچوب‌بندی کنند که ما به قواعد مربوط به حریم خصوصی احترام می‌گذاریم بلکه باید به جای این تاکید کنند که ما خودمان را به عنوان وکلایی خوب برای اطلاعاتی که نزدمان است معرفی کنیم و بگوییم این مجموعه‌ای از محافظت‌هایی است که در قبال آن انجام می‌دهیم.
گورمن همچنین توصیه می‌کند که شرکت‌ها باید سیاست حریم خصوصی خود را در راهی که مشتریان می‌توانند بفهمند و به صورت ایده‌آل -مدلی از اینکه شرکت چه اقداماتی برای حفاظت از حریم خصوصی می‌کند- در اختیار مشتریان خود قرار دهند.
آخرین نکته هم اینکه به شکل جالبی این پژوهش همچنین یافته است در سراسر دنیا مشتریان از نمایش اطلاعات شخصی خود بیش از سایر خطرات ترس دارند. نزدیک به ۸۶ درصد در خصوص امنیت و حریم خصوصی این اطلاعات نگران بودند در حالی که ۸۰ درصد درباره وضعیت اقتصاد و ۷۶ درصد در خصوص تروریسم یا جنگ. همچنین ۷۳ درصد تغییرات اقلیمی و ۵۸ درصد ثبات شغلی را به عنوان بالاترین نگرانی‌های خود اعلام کردند

نظر بگذارید

اولین نفری باشید که نظر میگذارد

اعلان برای
avatar
wpDiscuz