نسخه فیزیکی

  • شهر کتاب مرکزی تهران – خیابان دکتر شریعتی – بالاتر از خیابان استاد مطهری – نبش کوچه کلاته – فروشگاه مرکزی شهر کتاب
  • شهر کتاب کاشانک نیاوران، کاشانک، نرسیده به سه راه آجودانیه
  • نشر ثالث خیابان کریم‌خان زند، بین خیابان ایرانشهر و ماهشهر، پلاک ۱۵۰
  • شهر کتاب سعادت آباد انتهای خیابان ایران‌زمین، جنب فرهنگسرای ابن‌سینا، شهر کتاب ابن‌سینا
شماره 41 جهان پرونده - پیوست جهان صفحه 142

جک دورسی، مدیر توییتر از آینده میگوید:

ما ماشین پخش رویدادهای زنده نیستیم

سال پیش هنگامی که سهام توییتر در حال افت قیمت بود، رشد کاربر کمتر شده بود و مدیران اجرایی این شرکت را ترک می‌کردند، هیات مدیریت توییتر تصمیم گرفت تا جک دورسی، یکی از بنیانگذاران توییتر را به عنوان مدیر معرفی کند.
ده ماه بعد تمام مشکلات مذکور پابرجا بودند ولی دورسی پیام روشن‌تری در مورد تغییرات و نحوه انجام این تغییرات انتقال داده بود. سرمایه‌گذاران به اینکه چه کسی و چه زمان توییتر را خریداری خواهد کرد، فکر می‌کنند ولی دورسی به چند سال بعد فکر می‌کند. او طی مصاحبه با بلومبرگ بیزینس‌ورک، به آینده اشاره می‌کند. آیا توییتر که اکنون آنچه را اتفاق می‌افتد نشان می‌دهد، خواهد توانست رویدادهای آینده را پیش‌بینی کند؟ آیا برنامه اصلی واقعیت جامعه است؟
دورسی می‌گوید نقش توییتر در دنیا هنوز گرد هم آوردن مردم از سراسر جهان برای مشاهده رویدادهای زنده در مناطقی است که اطلاعات با سرعت زیاد منتشر می‌شود. یک دهه پس از آغاز به کار توییتر، وی به جمعیت و توانایی آن در ارائه نظرات – برای مثال، ایجاد تعادل در سخنان نادرست دونالد ترامپ – اعتقاد دارد ولی از اهمیت امن ‌کردن توییتر و تبدیل آن به فضایی که بتوان بدون مزاحمت توسط دیگران حرف زد، سخن می‌گوید. در ادامه، متن گفت‌وگو با او ارائه می‌شود که اندکی ویرایش شده است.

جک دورسی: توییتر این توانایی خارق‌العاده را دارد که دنیا را کوچک‌تر جلوه دهد.

توییتر دقیقاً ۱۰ساله شده است و صرف‌ نظر از درستی این نظر، بسیاری معتقدند این برنامه در حال افول است. آیا فکر می‌کنید به این قضیه پی برده‌اید؟ آیا حس می‌کنید تغییرات، اثر کرده‌اند؟
خب هنوز زود است ولی به آینده توییتر امیدوارم. در طول ۱۰ سال اخیر، تاثیرگذاری توییتر بر دنیا را دیده‌ایم و وقایع بسیار حساسی با این سرویس اوج گرفته است.
همان‌طور که می‌دانید اولین موج استفاده از برنامه ما، افرادی بودند که زود با فناوری سازگار می‌شوند. موج دوم کاربران از روزنامه‌نگاران و نویسنده‌ها تشکیل می‌شد. در طول این ۱۰ سال، هر موج دارای کاربری جدید بود – مردم برای اظهارنظر، راه‌های جدیدی پیدا می‌کردند. توییتر در نظر افرادی که تازه ‌وارد این سرویس شده بودند، روشی بسیار سریع و آسان برای پی بردن به وقایع در زمینه‌های مورد توجه‌شان بود.
سال انتخابات همواره برای ما خوب بود: ۲۰۰۸ سال بسیار بزرگی برای ما بود. مردم به سرعت می‌توانند وارد سرویس شوند و نظرات افراد مختلف را در مورد نامزدها بخوانند. با افرادی که نمی‌شناسند یا قرار نیست با آنها ملاقات کنند، ارتباط می‌یابند. دیده‌ایم که به خاطر مسائل امنیت، استفاده از توییتر دچار مشکل شده است ولی فکر می‌کنم در ساختن ابزار بهتر برای مردم و همچنین تغییر خط ‌مشی در طول سال‌های متمادی، موفق بوده‌ایم.

برخی افراد می‌گویند «توییتر باید فکری به حال افزایش ماهانه کاربران بکند» ولی برخی دیگر می‌گویند «توییتر باید به اندازه فعلی‌اش راضی باشد و راهبرد متحوای خود را متحول سازد». نظر شما در مورد نحوه تغییر توییتر چیست؟
به نظرم وقتی چیزی در حال رشد است، بیشتر به کاربرانی اهمیت می‌دهید که ندارید تا کاربرانی که دارید. ذهنیت ما این است که مطمئن شویم ابزار قدرتمندتری در اختیار کاربران کنونی قرار دهیم… وقتی تمرکز کنید و وقتی واقعاً به مشتریان خود گوش فرا دهید، سرویس شما گسترش می‌یابد.
در گذشته وقتی مردم در مورد توییتر می‌شنیدند، تصور می‌کردند نحوه استفاده از آن به این ترتیب است که باید در مورد چیزی توییت کنند. فکر می‌کنم مردم بیشتر و بیشتر پی می‌برند که «می‌توانم وقایع دنیا را ببینم، می‌توانم هر موضوع و رویدادی را دنبال کنم». هر چه سریع‌تر این فکر را وارد اذهان عمومی کنیم، مخاطبان روزانۀ هر رویداد خاص در جهان را افزایش داده‌ایم.
بنابراین کار ما این است که کاربران را به افرادی که می‌خواهند به صورت بلندمدت دنبال کنند، وصل کنیم و متقاعدشان کنیم که در واقع حرف بزنند و چیزی به اشتراک بگذارند. ما رسانه‌ای گفتمان‌محور در مورد رویدادهای زنده هستیم. ساده‌ترین راه برای توییتر همین است.
بنابراین بر تقویت این دیدگاه و تسهیل مسیر آن تمرکز کرده‌ایم.

آینده توییتر را تا کجا پیش‌بینی می‌کنید؟ ۱۰ سال بعد توییتر را چگونه تصور می‌کنید؟
مباحث زیادی در مورد واقعیت مجازی و واقعیت افزوده طرح می‌شود و توییتر در طول ۱۰ سال اخیر، واقعیت افزوده بوده است. هر بازی‌ای را که تماشا می‌کنید، هر رویداد زنده‌ای را که دنبال می‌کنید، هر بحث سیاسی‌ای را که می‌بینید، توییتر آن را جذاب‌تر، طنزآمیزتر و سرگرم‌کننده‌تر می‌کند. فکر می‌کنم پریسکوپ یک قدم جلوتر است زیرا همه این موارد را در یک صفحه‌نمایش می‌دهد. بنابراین اگر بخواهید بسیار متواضعانه، توییتر را چت‌روم در نظر بگیرید – چت‌روم جهانی – در این چت‌روم مردم دائم در مورد دنیا و رویدادهای آن صحبت می‌کنند.
بله، مساله بزرگی‌ است.
بنابراین فکر می‌کنم در آینده بتوانیم واقعیت افزوده را جذاب‌تر ادامه دهیم و گفت‌وگویی در مورد هر چیزی که در دنیا اتفاق می‌افتد، به وجود آوریم.
ولی فکر می‌کنم مهم‌ترین کاری که در هر رویداد زنده انجام می‌دهیم، سرعت و فوری بودن ارائه اطلاعات و نظرات و سرگرمی است. حتی می‌توانیم در مورد آنچه رخ خواهد داد نیز پیش‌بینی به عمل آوریم. مثلاً برنامه آب و هوا را در گوشی تلفن همراه خود باز می‌کنید، زمان حال را می‌بینید، آنچه در همین لحظه در دنیای بیرون رخ می‌دهد. آنچه در مورد برنامه‌های آب و هوایی جالب است، نشان دادن بخش کوچکی از رویدادهای آینده است. ممکن است پیش‌بینی‌ها درست نباشد ولی آنچه نمایش داده می‌شود، شما را برای روز آماده می‌کند.
می‌توان توییتر را در این جملات خلاصه کرد:«در اینجا آنچه را رخ داده است، می‌بینید؛ در اینجا آنچه را اکنون در حال وقوع است، می‌بینید و در اینجا آنچه را قرار است اتفاق بیفتد، مشاهده می‌کنید.» هر چه بیشتر بتوانیم افراد منحصربه‌فرد را شناسایی و به صورت زنده به مردم وصل کنیم، به احتمال زیاد می‌توانیم امر واقعاً جذاب را که قرار است اتفاق بیفتد، نشان دهیم.

جذب و حفظ افراد تاثیرگذار و مشهور که به نظر می‌رسد از توییتر به رسانه‌های بصری نظیر اینستاگرام و اسنپ‌چت می‌روند، تا چه اندازه مهم است؟
به نظر می‌رسد صرف ‌نظر از رسانه بصری، متن همواره در دنیا جایگاه دارد. فکر نمی‌کنم این قضیه از بین برود، وقتی در مورد افزایش علاقه به رسانه بصری حرف می‌زنیم، فکر می‌کنم باید به یاد داشته باشیم که متن همواره مهم و مفید بوده است.
قطعاً از بنیان‌گذاران و تاثیرگذاران بهره می‌بریم چرا که برای توییتر مفید هستند ولی آنچه واقعاً جذاب است، پیدا کردن صداهای جدید، پیدایش استعدادی جدید است. بارها این وضعیت را در توییتر مشاهده کرده‌ایم که در آن روزنامه‌نگاران، کمدین‌ها، منتقدان ورزشی و سایرین تلاش کرده‌اند در توییتر صدای خود را به همه برسانند.
ولی همان‌طور که در واین و پریسکوپ دیدیم، استعدادهای جدید که با افراد سرشناس، مشهور و مهم درمی‌آمیزند، توجه زیادی را به خود جلب می‌کنند. مخاطب امروزه به دنبال نوآوری و مسائل جدید و نو است، به دنبال صداهای متفاوت و منحصربه‌فرد است. و اغلب می‌بینیم که در توییتر آغاز به کار می‌کند.

شما اکنون توصیفی تک‌واژه‌ای از توییتر و ظرفیت آن دارید، و این واژه «زنده» است. چگونه به این توصیف رسیدید؟
وقتی به ۱۰ سال پیش نگاه می‌کنیم، اولین لحظه درک عمیق این حس که توییتر رسانه‌ای زنده است به زمین‌لرزه در سان‌‌فرانسیسکو برمی‌گردد. گوشی همراه من در اثر دریافت پیام لرزید و سپس زمین‌لرزه را حس کردم. در این مورد، فناوری سریع‌تر از زمین بود.

تلفن من لرزید و گفت: «زمین‌لرزه» و دوباره لرزید. مساله جذاب این بود که از نظر فیزیکی چیزهایی را حس می‌کردیم ولی می‌دانستیم که تنها نیستیم. درست است؟
توییتر این توانایی خارق‌العاده را دارد که دنیا را کوچک‌تر جلوه دهد، حتی وقتی از نظر فیزیکی در کنار کسی نیستند یا با افرادی که نمی‌بینید، تجربه مشترکی دارید. به نظر می‌رسد ارتباطی واقعی است.
فکر می‌کنم در گذشته خود را «عمومی»، «همزمان با واقعیت» و «گفتمانی» معرفی کرده‌ایم. ولی واژه «زنده» جایگزین بهتر و دوستانه‌تری برای «همزمان با واقعیت» است چرا که تداوم دارد.

مردم رسانه‌های زنده را دوست دارند. البته مشکلش این است که کمی ترسناک به نظر می‌رسد زیرا وقتی همه چیز خراب می‌شود، امنیت کمتری وجود دارد. و وقتی هیچ چیزی اتفاق نمی‌افتد…
همین مساله جالب است. الگوهای ۱۰ سال اخیر را نگاه کنید؛ زمانی که چیزی در دنیا اتفاق می‌افتد، ما عالی عمل می‌کنیم. مثلاً مایکل جکسون فوت کرد، یا حمله‌ای صورت گرفت، یا بحثی مطرح شد.
ولی وقتی هیچ اتفاقی رخ نمی‌دهد، اینترنت خودش تولید محتوا می‌کند. این لباس چه رنگی است؟ و همین مساله به رویداد زنده تبدیل می‌شود. حتی وقتی هیچ مساله قابل توجهی رخ نمی‌دهد، رویدادی خلق می‌شود. ما صرفاً ماشین پخش رویدادهای زنده نیستیم؛ گفت‌وگو هستیم.

و همچنین این حس را به مردم می‌دهید که گفت‌وگو در توییتر، امن است. در مورد امن کردن این محیط صحبت کرده‌اید. به نظر می‌رسد چالش دشواری است.
برای این ‌کار باید این حس را القا کنیم که توییتر کوچک است. در نتیجه حرف‌های خود را الزاماً به کل دنیا پخش نمی‌کنید، بلکه در مورد موضوعی حرف می‌زنید، در مورد رویداد پیش رو صحبت می‌کنید، واقعه‌ای را که اکنون در سنت‌لوییس رخ می‌دهد مطرح می‌کنید؛ حتی با اینکه اکنون در سان‌فرانسیسکو هستید.

آیا انتظار شما از عضویت مردم برآورده شده است؟
فکر می‌کنم می‌توانیم بهتر شویم. رسانه داستان‌سرایی و وقتی مردم در واقع لحظه‌ای را توییت می‌کنند، فوق‌العاده بوده و فراتر از انتظارات ما ظاهر شده است. ولی فکر می‌کنیم می‌توانیم با همین دیدگاه، بهتر عمل کنیم و مخاطب را جذب کنیم.
می‌خواهیم مطمئن شویم وقتی مخاطب وارد توییتر می‌شود، مساله‌ای جذاب ببیند، ذهنش را مشغول کند و بخواهد ادامه داستان را بخواند. قطعاً می‌توانیم در این زمینه بهتر کار کنیم.

یعنی توییتر را شخصی‌تر می‌سازید؟
بله بله، قطعاً.

زنده‌تر؟
بله. زمانی توییتر به اوج خود می‌رسد که لحظه‌ای زنده پخش می‌شود. نمی‌دانم این رویدادها را دیده‌اید ولی علامت رعد و برق در کنار آن نمایش داده می‌شود. اگر دنبالش کنید وارد تایم‌لاین شما می‌شود. و این عالی است.
قطعاً بیش از پیش روی این مساله سرمایه‌گذاری می‌کنیم. ولی به همین دلیل است که جنبه زنده بودن این رسانه، مسیر شرکت را تعیین می‌کند – تمرکز بر چیزهایی که واقعاً حس زندگی را در هر بخش این برنامه ایجاد می‌کند؛ مثلاً جست‌وجو، یا تایم‌لاین، یا گفت‌وگوها، یا مثلاً جواب‌ دادن به توییت‌ها، همه چیز به واقع حس زنده بودن دارند.

می‌خواهم سوالی در مورد روحیه کنونی توییتر بپرسم. روشن است که توییتر با افول مواجه شده؛ دقیقاً چه برنامه‌ای دارید تا مطمئن شوید که مردم در این برنامه کار خواهند کرد و خواهند ماند؟
وقتی برگشتم احساسات، هدف و تمایل زیادی برای پیروزی دیدم، بنابراین تلاش می‌کنیم موانع را از سر راه این پیروزی برداریم. فکر می‌کنیم بیشتر موانع در گذشته به کاهش سرعت انتقال برمی‌گشت.
اولویت اول این است که مطمئن شویم بین واحدهای تجاری، همکاری به وجود آمده تا انتقال به نرمی و دقت صورت بگیرد. تغییر نقش آدام مسینجر و مسئول کردن وی برای مهندسی و طراحی محصول، بسیار مفید بوده است. این قضیه را می‌توانید در شش تا ۹ ماه اخیر مشاهده کنید.
مساله‌ای که هر کسی را در مورد کارش خوشحال می‌کند این است که بتواند بگوید «آن را انتقال دادم و مادرم از آن استفاده می‌کند». این کار حس بسیار خوشایندی دارد. یا «صدها میلیون نفر اکنون کار مرا می‌بینند». همین حس به مردم احساس اعتماد به نفس می‌دهد. این شرکت همواره خودشناسی، هدف، غرور، احساسات و مسئولیت داشته است. و فکر می‌کنم آنچه اخیراً بر سر راه پیشرفت توییتر مانع ایجاد کرده، توانایی انتقال با وجود اولویت‌های پایدار است.
قرار نیست همه چیز را تغییر دهیم. وقتی زمین سفتی دارید که روی آن راه بروید، می‌دانید چگونه حرکت می‌کنید، چگونه رشد می‌کنید و چگونه می‌سازید.
اکنون پس از آغاز سال نو و تعیین وضعیت درآمدها، به نظر می‌رسد هر هفته با ساختن همراه است. حس خوبی دارد. مهندسان ما حس خوبی دارند. طراحان ما احساس خوشحالی می‌کنند. خوب است که به صورت شفاف، اقدامات و ظاهر خود در انتهای سال و نحوه ساخت آن را می‌بینیم.

ولی هنوز هم تغییرات بزرگی انجام داده‌اید. به تغییر هیات مدیره خود فکر می‌کنید و استخدام را اولویت اصلی می‌دانید. فکر می‌کنید رهبران چگونه می‌توانند بهبود یابند؟
افراد زیادی را اضافه خواهیم کرد که دیدگاه و قدرت جدید با خود به همراه دارند. فکر می‌کنم هیات مدیره یک بخش است و رهبری بخشی دیگر. بنابراین افراد بزرگی را به کار خواهیم گرفت که توییتر را دوست دارند و جایگاه آن را در دنیا درک می‌کنند. افراد زیادی دوست دارند وارد توییتر شوند و به ما کمک کنند.

چند ماه است که دو شرکت عمومی را به صورت همزمان اداره می‌کنید. آیا این کار شما را خسته نمی‌کند؟ برای درست دیدن مسیر، چه کاری انجام می‌دهید؟
من از این دو شرکت، انرژی می‌گیرم و از ساختار واقعاً یکپارچه آنها قوت می‌گیرم. همین دیروز چهار تا پنج ساعت در یکی از گروه‌های رهبری در دو شرکت گفت‌وگو کردیم تا هفته را آغاز کنیم، سپس دو بار در طول هفته به مدت ۳۰ دقیقه گزارش داشتیم تا ببینیم امور چگونه پیش می‌روند. و مساله این است که به کارکنان اعتماد دارم که کار خوب را انجام خواهند داد. بیشتر زمان من صرف استخدام افراد و کار با گروه‌های تولید می‌شود.
فکر می‌کنم در حالتی هستیم که می‌توانیم فعال‌تر باشیم و آنچه را اتفاق می‌افتد، ببینیم. سپس همین ساختار منظم و یکپارچه به من اجازه می‌دهد به معنا و ارزشی که باید به توییتر اضافه شود، فکر کنم. گفت‌وگوی زیادی انجام می‌شود.
برای اینکه ذهن خود را آماده نگه دارم، صبح بسیار زود بیدار می‌شود. ورزش می‌کنم و به جنگجویان گولدن استیت نگاه می‌کنم. چیزهای زیادی از آنها و ساز و کار گروه‌شان یاد می‌گیرم.
به نظرم آنچه واقعاً برای من در مقام رهبری ضروری است، پی بردن به نحوه ساخت گروه بزرگ پویا به جای استخدام چند فرد حرفه‌ای و قهرمان است. مثلاً چگونه می‌توانیم گروهی بسازیم که اعضایش برای گروه، ارزش افزوده داشته باشند؟ و خلق گروهی مانند جنگجویان، یعنی کاملاً بر یک فرد متکی نباشد، و به طور جمعی معنادار باشند.

انتخابات دیوانه‌واری را پیش ‌رو داریم. نظرت چیست. ترامپ در توییتر. در جمع مشاهیر؟
فکر می‌کنم همیشه در جمع مشاهیر توییتر است. بله، منظورم این است که مردم از توییتر به عنوان میکروفن استفاده می‌کنند تا به جهان وصل شوند و پیام خود را برسانند. فکر می‌کنم نقش مهمی در تقویت گفت‌وگو در مورد مسائل واقعاً مهم، ایفا می‌کنیم، نه فقط در این کشور بلکه در کل دنیا.

مردم شاید استدلال کنند که ترامپ از توییتر برای نشر اطلاعات نادرست و نفرت‌پراکنی استفاده می‌کند. آیا این مساله شما را آزار نمی‌دهد؟
خب توییتر محلی است که مردم آن را اصلاح و نقد می‌کنند یا در مورد سخنانش نظر می‌دهند. بنابراین فکر می‌کنم مساله، ایجاد تعادل است. در کل دنیا در مورد مسائل دنیا بحث می‌شود. بنابراین هر طیفی از ایده و گفت‌وگو را در خود می‌گنجانیم. معتقدم که برای هر مساله‌ای مطرح می‌شود، همیشه نقطه مقابلی وجود دارد و همواره افرادی در میانه وجود دارند. و همیشه در دسترس مردم است.

می‌خواهم بدانم در سفری که به مسیوری داشتید، چه چیزی در مورد نقش توییتر در دنیا فهمیدید؛ در مورد مساله تظاهرات جنبش «جان سیاه‌پوستان مهم است»؟
حس زندگی داشت. حس می‌کنید تنها نیستید و من نسبت به آنچه توییتر خلق کرده است احساس غرور می‌کنم، چرا که ما این صداها را تقویت کردیم. خیلی لذت‌بخش است که ببینیم مردم به صورت زنده با هم در توییتر تعامل می‌کنند

نظر بگذارید

اولین نفری باشید که نظر میگذارد

اعلان برای
avatar
wpDiscuz