نسخه فیزیکی

  • شهر کتاب مرکزی تهران – خیابان دکتر شریعتی – بالاتر از خیابان استاد مطهری – نبش کوچه کلاته – فروشگاه مرکزی شهر کتاب
  • شهر کتاب کاشانک نیاوران، کاشانک، نرسیده به سه راه آجودانیه
  • نشر ثالث خیابان کریم‌خان زند، بین خیابان ایرانشهر و ماهشهر، پلاک ۱۵۰
  • شهر کتاب سعادت آباد انتهای خیابان ایران‌زمین، جنب فرهنگسرای ابن‌سینا، شهر کتاب ابن‌سینا
شماره 50 حقوق فناوری حقوق فناوری صفحه 101

قوانینی برای تلفن‌های اضطراری

روز اولی بود که در یک شرکت کار می‌کردم. همکاری داشتم که داخلی اتاقش ۱۲۵ بود. گوشی تلفن را برداشتم و شماره ۱۲۵ را گرفتم. غافل از اینکه خط مستقیم است و به آتش‌نشانی وصل شدم. آن روز نام من در لیست مزاحمان آتش‌نشانی ثبت شد آن هم به خاطر خطوط تلفن دردسر داخلی در محیط شرکت‌. با این حال فکر می‌کردم که این موضوع همیشه به شکل یک خاطره جالب برایم باقی خواهد ماند نه اینکه روزی ببینم ماجرایی شبیه به این زمینه‌ساز تصویب یک قانون در آمریکا شده است.

E-Commerce Times در مطلبی به نوشته سه نویسنده خود به قانونی تحت عنوان کری پرداخته که طی چند سال اخیر در محیط ارتباطات آمریکا تصویب شده است. به نوشته این گزارش سال ۲۰۱۳ بود که خانمی به نام کری هانت (Kari Hunt) در یک متل مورد اصابت ضربات چاقو از طرف همسر خشمگین خود قرار گرفت. فرزند سه‌ساله او یاد گرفته بود که هر وقت اتفاق خیلی بدی می‌افتد شماره ۹۱۱ را بگیرد تا بتواند به پلیس، آتش‌نشانی یا اورژانس متصل شود. او همین کار را کرد غافل از اینکه سیستم تلفن هتل یک سیستم داخلی است و او باید قبل از هر چیز برای یک تماس با بیرون از هتل عدد ۹ را شماره‌گیری کند. این مساله باعث شد نیروهای امدادی دیر به کمک مادر این بچه بیایند و او در متل جان خود را از دست بدهد.

این مساله باعث شد کمپینی در آمریکا برای اصلاح تلفن‌های اینچنینی که به آن MLTS گفته می‌شد به راه بیفتد. ابتدا ایالت تگزاس که این اتفاق در آن افتاده بود قانونی به نام قانون کری تصویب کرد و پس از آن هم این قانون در سه ایالت آمریکا اجرایی شد. از سوی دیگر در سطح فدرال نیز قانون ارتباطات اصلاح شد و بنا شد خطوط تلفنی که به این سبک وجود دارند زمینه ایجاد برقراری ارتباط مستقیم با شماره‌های اضطراری را فراهم کنند.

از سوی دیگر همین مساله درباره نسل جدید تلفن‌های اینترنتی یا مبتنی بر آی‌پی (VoIP) نیز دردسرساز شده است. شرکت Vonage که ارائه‌دهنده چنین خدماتی است موظف شده برای شماره‌های مجازی‌ای که در اختیار افراد قرار می‌دهد از آنها آدرس مطالبه کند تا این آدرس در سامانه ثبت شود و به محض تماس با یکی از سیستم‌های تلفن اضطراری این شماره به نهاد امدادی اعلام شود.

وضعیت تلفن‌های اضطراری در حقوق ایران

به این بهانه البته بد نخواهد بود اگر وضعیت قوانین و مقررات مربوط به شماره‌های اضطراری در ایران را بررسی کنیم. در حال حاضر تقریباً تمام کشور خدمات تلفن ثابت خود را از شرکت مخابرات دریافت می‌کنند. این شرکت در پروانه‌ای که سال ۱۳۸۶ از دولت دریافت کرده تعهدی در زمینه شماره‌های اضطراری داشته است. در بند ۸٫۶ پروانه آمده: «دارنده پروانه باید کلیه تماس‌هایی را که با استفاده از شبکه‌های موضوع پروانه برای ارتباط با نهادهای عمومی مسئول خدمات ذیل انجام می‌شود به صورت رایگان به مرکز خدمات اضطراری که نزدیک‌ترین مرکز به تماس‌گیرنده می‌باشد، متصل کند:

  • پلیس
  • اورژانس
  • آتش‌نشانی
  • امداد گاز
  • امداد آب
  • امداد برق

و هر سازمان مشابهی که در هر زمان توسط سازمان (تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی) به عنوان کمک‌رسانی به عموم در حالات اضطراری شناخته شود.»

سازمان تنظیم مقررات تا به حال حدود ۱۵ مصوبه در این خصوص داشته است که البته مصوبه مادر آن آیین‌نامه واگذاری کدهای خدماتی مصوبه کمیسیون تنظیم مقررات ارتباطات در جلسه شماره ۱۱۳ مورخ ۲۲/۳/۱۳۹۰ است.

این آیین‌نامه چهار دسته کد خدماتی را شناسایی کرده که عبارت‌ است از: کد خدماتی اضطراری (ملی)، کد خدماتی عمومی (ملی)، کد خدماتی عمومی (استانی) و کد خدماتی بین‌شهری. به تعریف آیین‌نامه کد خدماتی اضطراری (ملی) عبارت است از: «شماره‌ای سه‌رقمی که به صورت x11 ، x12 وx13 در سطح کلیه استان‌های کشور تعریف شده و به صورت یک‌طرفه از شبکه ارتباطی کشور قابل دسترسی است.» طبق ماده ۲ این مصوبه، در کد خدماتی اضطراری یا ملی سه شرط ضروری است: «تماس باید جنبه حیاتی و فوریت داشته باشد (نظیر اورژانس، آتش‌نشانی، پلیس و…)، مدت‌زمان مکالمه کوتاه باشد که معمولاً از میانگین مکالمات شبکه کشوری پایین‌تر است و خدمات‌رسانی در تمام کشور مورد نیاز باشد.» از سوی دیگر طبق ماده ۳، سه ویژگی باید در زمینه پوشش این کدهای خدماتی شناسایی شود. «کدهای خدماتی اضطراری (ملی) باید پوشش کشوری داشته باشد. تماس با این کدها می‌بایست به نزدیک‌ترین مرکز پاسخگویی در استان وصل شود و ارتباط مذکور برای کلیه کاربران اعم از کاربران شبکه تلفن همراه و ثابت بدون کد بین شهری امکان‌پذیر باشد.» با این حال هنوز در کشور ما مقرراتی از آن دست که در آمریکا وجود دارد موجود نیست. البته این ماجرا جای تعجب هم ندارد، چرا که کل عمر مقررات‌گذاری در زمینه تلفن‌های اضطراری یا کدهای خدماتی در ایران نزدیک به هشت سال است

نظر بگذارید

اولین نفری باشید که نظر میگذارد

اعلان برای
avatar
wpDiscuz