نسخه فیزیکی

  • شهر کتاب مرکزی تهران – خیابان دکتر شریعتی – بالاتر از خیابان استاد مطهری – نبش کوچه کلاته – فروشگاه مرکزی شهر کتاب
  • شهر کتاب کاشانک نیاوران، کاشانک، نرسیده به سه راه آجودانیه
  • نشر ثالث خیابان کریم‌خان زند، بین خیابان ایرانشهر و ماهشهر، پلاک ۱۵۰
  • شهر کتاب سعادت آباد انتهای خیابان ایران‌زمین، جنب فرهنگسرای ابن‌سینا، شهر کتاب ابن‌سینا
شماره 48 گزارش ماه پرونده - گزارش‌ماه صفحه 37

صنعت بازی‌سازی ایران، رویا یا واقعیت؟

بیش از ۱۰ سال است که شرکت‌های متعددی در ایران به بازی‌سازی مشغول‌اند، با این حال، هنوز به این پرسش که آیا ما در کشورمان دارای صنعت بازی‌سازی هستیم نمی‌توان به راحتی پاسخ داد. در ادامه این مطلب نیازمندی‌های یک صنعت به علاوه وضعیت تولید بازی‌های ویدئویی در کشورمان را بررسی می‌کنیم. صنعت بازی‌سازی از حداقل شش لایه تشکیل می‌شود که هر کدام نقش مهمی در چرخاندن چرخ صنعت و پایداری آن دارند.

سرمایه‌گذاری و ناشران

با شروع فعالیت‌های بازی‌سازی در کشورمان، عمده هزینه‌های بازی‌سازی توسط خود شرکت‌های بازی‌ساز تامین می‌شد. با روی کار آمدن بنیاد ملی بازی‌های رایانه‌ای، سرمایه‌گذاری در پروژه‌های در حال ساخت در دستور کار این نهاد قرار گرفت و بازی‌های متعددی با کمک مالی این نهاد تولید شدند، اما با تغییر مدیریت بنیاد ملی بازی‌های رایانه‌ای و در پنج سال گذشته، این نوع سرمایه‌گذاری متوقف و در حال حاضر، سرمایه‌گذاری برای تولید بازی‌های ویدئویی توسط تعداد اندکی از نهادهای دولتی یا خصوصی صورت می‌گیرد ولی حجم آن بسیار اندک است. نقش شرکت ناشر نیز همواره در این سال‌ها مورد نیاز بوده است، شرکتی که بتواند برای محصول از ابتدای تولید تا رساندن آن به دست مخاطب و دریافت بازخورد و بهینه کردن فرایندهای تولید بعدی برنامه‌ریزی کند.

محصول و متخصص

بازی‌سازی فعالیتی میان‌رشته‌ای است که از بخش‌های فنی، هنری و طراحی بازی به عنوان پلی بین این ‌دو تشکیل شده است. بی‌تجربگی بزرگ‌ترین مشکل بازی‌سازی در این سال‌ها بوده و بازی‌سازان همواره مجبور به آموختن تمام موارد مربوط به بازی‌سازی هستند. به علت ناپایداری تیم‌ها و خروج بسیاری از متخصصان از این صنعت، امروز با اطمینان نمی‌توان گفت متخصصانی با ۱۰ ‌سال سابقه کار در این رشته در ایران فعالیت می‌کنند و مشکل بی‌تجربگی همچنان گریبان‌گیر بازی‌سازان است.

ابزارها

تولید محصول نیازمند ابزارهای متعددی است و ابزارهای لازم برای بازی‌سازی عمدتاً نرم‌افزارهایی است که روی رایانه‌های شخصی نسبتاً معمولی اجرا می‌شوند. این نرم‌افزارها در حوزه‌های فنی و برنامه‌نویسی، هنری و گاهی موتورهای بازی‌سازی هستند. خوشبختانه در کشور ما امکان دسترسی به این نرم‌افزارها و سخت‌افزارهای لازم برای اجرا آنها وجود دارد، هر چند بعضاً امکان خرید این‌ نرم‌افزارها به صورت رسمی در کشور با توجه به تحریم‌ها وجود ندارد.

توزیع

توزیع بازی‌های ویدئویی به دو صورت فیزیکی و دیجیتالی صورت می‌گیرد. در سال‌های اخیر توزیع دیجیتالی (از طریق دانلود) در جهان رشد چشمگیری داشته است. رساندن محصول به بهترین و راحت‌ترین شکل به دست مخاطب از اساسی‌ترین نیازمندی‌های هر صنعت است.
در حال حاضر، در ایران امکانات خوبی برای توزیع دیجیتالی بازی‌های گوشی‌های همراه وجود دارد، اما هنوز توزیع دیجیتالی برای بازی‌های رایانه‌های شخصی فراگیر نشده است و روش‌های قدیمی‌تر پخش فیزیکی (روی دیسک) این محصولات نیز مشکلات جدی دارد که به نظر می‌رسد متولیان این صنعت مانند بنیاد ملی بازی‌های رایانه‌ای نیز نتوانسته‌اند این مشکل را برطرف کنند. البته اخیراً فعالیت‌های مثبتی در جهت راه‌اندازی بستر پخش دیجیتالی بازی‌های رایانه‌ای توسط بخش خصوصی در حال انجام است.

سخت‌افزارها

مخاطبان بازی‌ها نیازمند سخت‌افزاهایی برای اجرای این بازی‌هاست که شامل رایانه‌های شخصی، کنسول‌های بازی یا گوشی و دستگاه‌های همراه می‌شود. از این نظر جایگاه کشور ما بسیار مناسب است و جمعیت جوان بزرگی وجود دارد که دارای انواع سخت‌افزار لازم برای بازی‌‌های ویدئویی است و تمایل به بازی ‌‌کردن دارند.

کاربران

آخرین لایه لازم برای شکل‌گیری یک صنعت کاربران محصولات آن صنعت هستند، از این نظر کشور ما از بسیاری کشورهای دیگر که دارای صنعت بازی‌سازی هستند جایگاه بهتری دارد. با توجه به شش لایه بررسی‌شده در بالا به عنوان نیازمندی‌های صنعت بازی‌سازی،‌ مشخص می‌شود با توجه به تلاش‌ها در سال‌های اخیر در لایه‌های مختلف عامل اصلی سستی این صنعت در کشور ضعف در لایه‌های اول و دوم باشد که به ترتیب عبارت‌اند از: سرمایه‌گذار-ناشر و متخصصان-محصولات.
به نظر می‌رسد لایه سرمایه‌گذاری نیز به لایه محصول وابسته باشد، به طوری که مانند صنایع دیگر وجود محصولات خوب باعث توجه سرمایه‌گذاران به این صنعت می‌شود. بنابراین به نظر می‌رسد مشکل جدی صنعت ما عدم تولید محصولات مناسب باشد و دلیل آن نیز نبود تیم‌های توانمند و باتجربه. چالش‌ اصلی اینجاست که آیا تیم‌ها در این وضعیت نیمه‌صنعتی می‌توانند دوام بیاورند تا پس از چند سال کسب تجربه محصولات مناسب را تولید کنند؟ این چالش جدی است و شاید تنها راه کمک به آن حمایت‌های درست و مناسب نهادها باشد. نهادهایی که انتظار صرفه اقتصادی نداشته باشند و صرفاً به منظور کمک به دوام تولیدکنندگان و تقویت آنها این کار را انجام دهند. این نوع حمایت نیز کاری پرچالش است، زیرا حاشیه‌های خاص خود را دارد. دوره اول مدیریت بنیاد ملی‌های بازی‌های رایانه‌ای این حمایت‌ را آغاز کرد، اما شاید حاشیه‌های آن باعث شد در دوره دوم مدیریت بنیاد به جای اصلاح روش حمایتی و ادامه راه، سرفصل حمایت به کلی پاک شود، به طوری که سخت بتوان گفت از بازی‌سازی در پنج سال اخیر حمایتی شده است. حمایتی که در جهت تقویت جدی تولیدکننده باشد و به دوام آنها کمک کند تا آن محصولات عالی را تولید کنند و باعث شتاب گرفتن چرخ صنعت بازی‌سازی شوند.
در نبود این‌گونه حمایت، امید بازی‌سازان به خودشان است و اراده استوار آنها برای بقا در این اقیانوس پرتلاطم بازی‌سازی، به امید شکل‌گیری یک صنعت پایدار

نظر بگذارید

اولین نفری باشید که نظر میگذارد

اعلان برای
avatar
wpDiscuz