نسخه فیزیکی

  • شهر کتاب مرکزی تهران – خیابان دکتر شریعتی – بالاتر از خیابان استاد مطهری – نبش کوچه کلاته – فروشگاه مرکزی شهر کتاب
  • شهر کتاب کاشانک نیاوران، کاشانک، نرسیده به سه راه آجودانیه
  • نشر ثالث خیابان کریم‌خان زند، بین خیابان ایرانشهر و ماهشهر، پلاک ۱۵۰
  • شهر کتاب سعادت آباد انتهای خیابان ایران‌زمین، جنب فرهنگسرای ابن‌سینا، شهر کتاب ابن‌سینا

ورودی

47
شماره 47 ورودی ورودی صفحه 16

دیروز، امروز، فردا

انگار همین دیروز بود که انتخابات ریاست جمهوری برگزار شد. در هوای سهیم شدن در این جنبش، از ستاد کاندیداها برنامه‌هایشان را در زمینه فاوا خواستیم. با پیگیری‌ها تنها یک جواب دریافت شد: مصطفی هاشمی طبا، نامزد بدون ستاد، برنامه خود را فرستاد. حزب مؤتلفه قدیمی‌ترین تشکل سیاسی ایران با بیش از نیم قرن سابقه است. اعضا و وابستگان حزب ریشه‌های عمیقی در بازار و تجارت دارند؛ در دهه‌های اخیر در صنایع نیز سرمایه‌گذاری کرده‌اند؛ در تجارت خارجی سهم عمده‌ای در صادرات محصولات کشاورزی و واردات کالا از آسیا دارند. مؤتلفه در شبکه خود هوادارانی در مدیران رده‌میانی کشور دارد و تنها حزب دارای ساختار در کشور است. نامزد این حزب برای ریاست جمهوری، مصطفی میرسلیم استاد دانشگاهی بود که در مناظره‌ها و همایش‌های انتخاباتی در تضاد آشکار دیدگاه‌های اقتصادی حزب، اقتصاد آزاد را نقد و نظرات شخصی خود را به عنوان برنامه مطرح کرد. حسن روحانی پس از پیروزی در انتخابات سال ۱۳۹۲ و در میان گزینه‌های وزارت، برای دوست دیپلمات خود کاریابی کرد و از آنجا که او روزی روزگاری در مخابرات دستی بر آتش داشته، خلعت صدارت بر تن محمود واعظی در این سرزمین افسانه‌های هزار و یک‌شب پوشانده شد. وزارت بدون برنامه چهار سال درگیر نزاع‌های

شماره 47 ورودی ورودی صفحه 16

یک عاشقانه آرام برای پایان تابستان

دوست داشتن پدیده غریبی است. شما می‌دانید که وقتی کسی را دوست دارید لاجرم کشاکشی دراماتیک در راه است. بعید است عشقی بدون بهایش به دست بشر برسد. سرشت دوست داشتن مبتنی بر انتظاری بی‌انتها، حسدی غیرقابل کنترل و تنهایی اغراق‌شده است که سبب می‌شود همواره از رابطه بیشتر بخواهید،‌ حضور غیر را برنتابید و از تصور تنها ماندن بدون یار بر خود بلرزید. دوستی میان صنف فناوری اطلاعات و وزارت ارتباطات هم از این کلیشه عاشقانه به دور نیست. داستان این عشق به بیش از چهار سال پیش بازمی‌گردد. هنگامی که بخش‌های بزرگی از این بازار تشنه تهدید‌زدایی، افزایش پهنای باند و بزرگ شدن کیک درآمدشان، امیدوار بودند با بازگشت تعقل، تخصص و اقتدار به وزارت ارتباطات این معشوق ابدی از کار درآید. در عمل هم یار کم و بیش محمود از آب درآمد: حصاری از آرامش دور بازار فناوری اطلاعات تنیده شد،‌ سرعت و گستره اینترنت به ویژه با اینترنت همراه گسترش پیدا کرد و بازار دست‌کم برای کسب و کارهای جدید بسیار بزرگ‌تر شد. اما صنف فناوری اطلاعات هنوز از این رابطه خرسند نیست. چرا که هیچ عاشقی از آنچه در ابتدا خواسته راضی نیست. صنف آی‌تی چه در روایت سازمان‌یافته‌اش یعنی سازمان نظام صنفی یارانه‌ای و

شماره 47 ورودی ورودی صفحه 17

رگولاتوری یک هنر است

کسب و کارهای جدید وارد فضای اقتصادی کشور شده‌اند، هر روز با سرعت بیشتری در مقایسه با روز قبل توسعه می‌یابند و تعدادشان بیشتر می‌شود. ایده‌های جدید از راه می‌رسند و خالقان این ایده‌ها عجله دارند که ایده‌شان را وارد بازار کسب و کار کنند و عایدی اقتصادی از آن داشته باشند. بسیاری از مواقع آنان فراموش می‌کنند هر فعالیتی برای حرکت و پایداری‌‌اش نیازمند رعایت قوانین خاصی است، قوانینی که چارچوبی را برای فعالیت هر شخص و هر کسب و کار تعیین می‌کند. اما مشکل اینجاست که سرعت تغییر فعالیت کسب و کارهای جدید به اندازه‌ای است که قانون‌گذار به پای آن نمی‌رسد، قانون‌گذار و رگولاتور نمی‌توانند برای فعالیتی که هنوز تبعات آن مشخص نیست و هنوز آن را نمی‌شناسند حدود و ثغور تعیین کنند. قانونی که تدوین می‌شود برای یک شب و دو شب نیست، عمری حداقل به اندازه یک دهه دارد. از همین رو قانون‌گذار باید به گونه‌ای آن را بنویسد که نیازمند تغییرات مدام نباشد و آینده‌نگری داشته باشد. تمامی این موارد موجب کند شدن حرکت تدوین قوانین می‌شود، موضوعی که اعتراض بسیاری از کسب و کارها را در پی دارد. در این شرایط حفظ تعادل هنر رگولاتور خواهد بود. هنر وی زمانی مشخص می‌شود که

مهرک محمودیدبیر تحریریه
شماره 47 ورودی ورودی صفحه 17

کس یک قدم از دایره بیرون ننهاد

وقتی موضوع پرونده این شماره مشخص شد، مهم‌ترین تصور ما همگرایی نظرات فعالان فاوا درباره عملکرد وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات و شخص وزیر بود. اما در خلال چندین ساعت گپ‌وگفت با فعالان این صنعت و کسانی که سال‌هاست قبض و بسط‌ها را تجربه کرده‌اند، مشخص شد باید میان وزیر و وزارتخانه تفاوت قائل شد. بسیاری از مدیران ارشد بخش‌های خصوصی و دولتی عملکرد شخص محمود واعظی را مثبت ارزیابی می‌کنند، اما در نظرسنجی‌ای که انجام شد- و نتایج آن را در این شماره می‌بینید- وزارت ICT به سختی توانست نمره قبولی دریافت کند. اکنون که هنوز دولت دوازدهم آغاز به کار نکرده، به نظر می‌رسد تحلیل این وضعیت حتی از گمانه‌زنی درباره وزیر آینده ICT نیز مهم‌تر است. این نوشته نیز تلاش دارد به پرسش چرایی تفاوت این دو پاسخ دهد. وزیر: برخلاف تصور عده‌ای حتی وزیر یک وزارتخانه فنی مانند ICT نیز باید بتواند لابی‌های سیاسی انجام دهد و گره‌های غیرفنی را باز کند. وزیر باید با مراکز پیدا و پنها قدرت به گونه‌ای رابطه داشته باشد که مشکلی بر سر راه برنامه‌های فنی ایجاد نشود. از این نظر می‌توان گفت محمود واعظی یک انتخاب مناسب برای وزارتخانه‌ای است که هر روز در معرض فشارهای سیاسی اجتماعی قرار

میثم قاسمیدبیر ویژه‌نامه‌ها
شماره 47 ورودی ورودی صفحه 18

*? Quo Vadis

«کجا میروی؟» آریای کوچک جلوی پنجره ماشین ایستاده و تا جایی که قدش یاری می‌کند به درون سرک می‌کشد. «مرا هم با خود می‌بری؟» می‌گویم باید از مادرش اجازه بگیرد. با تمام سادگی کودکانه‌اش «نه» مستتر در حرف مرا پیدا می‌کند و می‌گوید:«پس برایم بستنی بخر.» قبول می‌کنم و تا سفارشش بیشتر از این نشده خداحافظی می‌کنم و می‌روم. از آینه که نگاه می‌کنم برادر کوچک‌ترش با حسرت از اینکه به واقعه عبور من نرسیده به دور شدنم نگاه می‌کند. کوچه که تمام می‌شود به خیابان می‌رسم و با احتیاط دل به شلوغی بی‌سر و سامان آن می‌زنم و راه را بی‌هدف پی ‌می‌گیرم. به خودم که می‌آیم در ابتدای اتوبان هستم، راهی که به منطقه ییلاقی خارج شهر ختم می‌شود. هر وقت بی‌حوصله از خانه راه می‌افتم و هوس می‌کنم بی‌هدف با ماشین پرسه بزنم، خودم را همین‌جا می‌یابم. از یک غروب پنجشنبه کسالت‌بار به جاده پر از بهار پناه آورده‌ام، جایی که باغ‌های بی‌صاحب دو طرف جاده و بلال‌فروش‌های فریادزن فضا را کاملاً از شهر پرعجله پرکار متفاوت کرده‌ است. در هوای گرگ و میش غروب چند کیلومتری طی می‌کنم و با خودم می‌گویم تا ده انتهای جاده می‌روم و چند دقیقه در فضای بهاری امامزاده قدیمی می‌نشینم.

شماره 47 ورودی ورودی صفحه 18

سخن عکس‌ها

نمی‌خواهم  منکر حق آزادی افراد در نحوه استفاده از شبکه‌های اجتماعی شوم. کاربران این شبکه‌ها، سلایق و رفتار خاص خود را دارند. حتی گاهی در این مورد زمین تا آسمان با هم تفاوت دارند. مثلاً در اینستاگرام، عده‌ای ترجیح می‌دهند به نوعی متین و باوقار جلوه کنند و عکس پرسنلی بگذارند. زوج‌های تازه به‌هم‌رسیده تمایل شدیدی دارند تا عکس‌های حلقه ازدواج و سفره عقد خود را با دیگران به اشتراک بگذارند و آنهایی هم که میوه عشق‌شان را در آغوش گرفته‌اند، از هر فرصتی استفاده می‌کنند تا حالات مختلفی از خنده‌ها و شیطنت‌های نونهال‌شان را در محوریت پست‌های اینستاگرامی خود قرار ‌دهند. اساساً اینستاگرام قرار بود جایی برای به‌اشتراک‌گذاری عکس‌های روزمره ما از هر نوع و با هر سوژه‌ای باشد، تا از طریق آن بتوانیم با بقیه مردم ارتباط برقرار کنیم. با این حال گویی عده‌ای سر سازگاری با این وضعیت ندارند و محوریت عکس در این شبکه را به حاشیه می‌رانند. هرچند نمی‌توان انکار کرد که طراحان این برنامه چنین امکانی را در اختیار آنها گذاشته‌اند و نباید از کاربران گله‌مند بود. با آمدن شبکه‌های اجتماعی عکس‌محور دست‌کم خود من گمان می‌کردم زبان عکس‌ها و تصاویر می‌تواند بر جملات طولانی و خسته‌کننده‌ای که در سایر شبکه‌های اجتماعی، همچون فیس‌بوک،

شماره 47 ورودی ورودی صفحه 18

در چهار سال چه گذشت

شاید بهترین عملکرد وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات در چهار سال گذشته را در تغییر رویکرد حاکمان به پهنای باند و فرصت بودن فضای مجازی برای کارآفرینی و اشتغال دانست. زمانی که پهنای باند ۱۲۸ k برای مردم زیادی هم تشخیص داده می‌شد و برداشت از فضای مجازی فقط تلاش برای دستیابی به پورنوگرافی اعلام می‌شد، از این رو فرصتی برای اشتغال و کارآفرینی در این فضا برای کشور متصور نبود و هر نوع عملکردی منتج به پسرفت بود. خوشبختانه رهنمودهای مقام معظم رهبری در رابطه با فضای مجازی و بیان این عبارت با مضمون «من اگر رهبر نبودم مسئولیت راهبری را خود عهده‌دار می‌شدم» حجت را بر مسئولان تمام کرد و تابوی ایجادشده توسط عوامل ناآگاه را از بین برد و با بازنگری به رویکرد قبلی این امکان فراهم شد تا با همکاری مجلس مصوبه اختصاص منابع از محل درآمدهای وزارت، سازمان‌ها و شرکت‌های تابعه، سرمایه اولیه برای افزایش پهنای باند در بخش دولتی مهیا شود و به دنبال این اقدام فرصت‌های پی‌درپی برای بخش خصوصی و نوپاها برای حضور در این فضا و ایجاد اشتغال و کارآفرینی دانش‌بنیان و تغییر مشاغل و خدمات سنتی به مشاغل و خدمات بر پایه فناوری اطلاعات فراهم شود؛ برای نمونه تاکسی‌یاب‌های خصوصی

شماره 46
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47
شماره 48