نسخه فیزیکی

  • شهر کتاب مرکزی تهران – خیابان دکتر شریعتی – بالاتر از خیابان استاد مطهری – نبش کوچه کلاته – فروشگاه مرکزی شهر کتاب
  • شهر کتاب کاشانک نیاوران، کاشانک، نرسیده به سه راه آجودانیه
  • نشر ثالث خیابان کریم‌خان زند، بین خیابان ایرانشهر و ماهشهر، پلاک ۱۵۰
  • شهر کتاب سعادت آباد انتهای خیابان ایران‌زمین، جنب فرهنگسرای ابن‌سینا، شهر کتاب ابن‌سینا

ورودی

45
شماره 45 ورودی ورودی صفحه 16

#انتخاب

امسال را در حالی آغاز می‌کنیم که فناوری اطلاعات دیگر به جبهه نخست رقابت سیاسی تبدیل شده است. رئیس‌جمهور مسکوت پیشین اول اتحاد مثلی‌اش را روی توییتر اعلام کرد. جمعی از مدیران کانال‌های سیاسی تلگرام عید را در زندان گذراندند و وزارت کشور برای فعالیت انتخاباتی در فضای مجازی آیین‌نامه نوشته است. دیگر حتی یک کاندیدا هم نیست که روی شبکه‌‌های اجتماعی خودش یا ستادش صاحب حساب نباشند و سخت است کسی را پیدا کنید که خودجوش یا خودساخته صاحب هشتگ نباشد. در حالی که صدا و سیما در جانبداری یا دست‌کم مغضوب بودن برخی کاندیداها پرده‌پوشی نکرده، مردم برای آگاهی از همه صداها از تلویزیون‌ها به گوشی‌هایشان پناه برده‌اند و وقتی در این میانه، یک سرویس تماس تلفنی رمزنگاری‌شده ابتدا برای ایران رونمایی و ظرف چند ساعت بسته می‌شود، هیچ کس به گزینه «تصادف» فکر نمی‌کند. لیکن در این میان یک سوال همچنان خودنمایی می‌کند. چگونه وقتی فضای مجازی چنین ماهیت تعیین‌کننده‌ای در کشور ایفا می‌کند که دولت‌ها، منتقدان و طرفداران همگی بر استفاده موثر از آن هم‌داستان هستند، در باقی این چهار سال، انتخابات تا انتخابات، فناوری اطلاعات حتی در زمره ۱۰ اولویت هیچ دولتی یا دست‌کم در میان هسته اصلی شعارهای انتخاباتی هیچ کسی نیست. چطور حتی

شماره 45 ورودی ورودی صفحه 16

با اینترنت یا بدون آن

این روزها نمی‌توان خود را بی‌توجه به انتخابات نشان داد. حتی اگر در فضایی مشغول به کار باشید که هیچ ارتباطی با سیاست ندارد نادیده گرفتن انتخابات پیش‌ رو تقریباً غیرممکن است. اما جالب اینجاست که کاندیداهای ریاست جمهوری تا به امروز فضای مجازی را نادیده گرفته‌اند. اگر از شوخی سیل عظیم ثبت‌نام‌کنندگان انتخابات ریاست جمهوری بگذریم، اینکه تاکنون هیچ کاندیدای مطرحی برنامه کاملی برای دوره چهارساله ریاست جمهوری‌اش ارائه نکرده یکی دیگر از نگرانی‌هاست و سکوت تمامی آنها در مقابل فضای مجازی نگرانی اصلی‌تر. کنترل تورم، اشتغال‌زایی، توسعه روابط بین‌الملل و حقوق زنان بی‌شک سرفصل تمامی برنامه‌هایی است که کاندیداها سعی خواهند کرد برای خود بنویسند و روی آن در دوره تبلیغات انتخاباتی حرکت کنند، اما باید به این سرفصل‌ها، موضوع فضای مجازی و اینترنت اضافه شود. اگر روزی کاندیداها با یک نگرش کلی با آن برخورد می‌کردند و سعی می‌کردند بدون اینکه وارد جزئیات شوند از کنارش ساده بگذرند، امروز این امر محال به نظر می‌رسد. روزی به سادگی می‌توانستند بگویند:«اینترنت خوب است اما باید با برخی از مشکلات و بدرفتاری‌ها در آن برخورد کرد.» اما امروز شنیدن چنین چیزی از یک کاندیدا طنز به نظر می‌رسد، باید برنامه مشخص و مدونی برای پیشبرد آن تدوین کنند. اگر

مهرک محمودیدبیر تحریریه
شماره 45 ورودی ورودی صفحه 17

دست انتقام

شاید امسال اولین سالی بود که اپراتورهای تلفن همراه، آماری از پیامک‌های رد و بدل‌شده در نوروز ارائه نکردند. به نظر می‌رسد اتفاق قابل افتخاری رخ نداده است. بخش عمده پیام‌های تبریک نوروزی با استفاده از تلگرام ارسال شده‌اند. درآمد اپراتورهای تلفن همراه از محل پیامک‌های شخصی به شدت کاهش یافته و این موضوعی نیست که حتی اپراتورها انکارش کنند. با این حال، آنها همچنان به درآمد از محل تماس‌های صوتی و فروش دیتا دلخوش هستند، موضوعی که به نظر می‌رسد نمی‌توان چندان به آن امیدوار بود. همین چند روز پیش تلگرام تماس صوتی خود را عرضه کرد. واکنش اپراتورها به این اتفاق به صورت کاملاً غریزی، مقابله بود. در ساعت اولیه مشخص شد امکان برقراری تماس صوتی با تلگرام با استفاده از اینترنت همراه، ممکن نیست. دولت اعلام کرد نه محدودیتی برای این موضوع اعمال کرده و نه دستورالعملی داده است. اپراتورها اما توپ را به زمین شرکت زیرساخت انداختند و ساعتی بعد در شبکه‌های اجتماعی شایعه شد این ممنوعیت با دستور مقامات بالا! رخ داده است. عده‌ای نیز هجوم مردم برای استفاده از این امکان را موجب اختلال در سرورهای تلگرام خواندند. اما در نهایت، درخواست‌های مردمی آن‌قدر بالا رفت که هم سرورها از اختلال به درآمدند و

میثم قاسمیدبیر ویژه‌نامه‌ها
شماره 45 ورودی ورودی صفحه 17

نیست امید صلاحی ز فساد*

سازمان بین‌المللی شفافیت در جدیدترین رده‌بندی کشورهای جهان بر اساس شاخص ادراک فساد اعلام کرد رتبه ایران در جهان با یک پله نزول به رتبه ۱۳۱ رسیده است. شاخص ادراک فساد میزان فساد اداری و اقتصادی در کشورها را نشان می‌دهد و برای هر کشور نمره‌ای از صفر تا ۱۰۰ بر اساس این شاخص تعیین می‌شود. هرچه این نمره بیشتر باشد به این معنی است که فساد کمتر است. ایران در گزارش امسال سازمان بین‌المللی شفافیت نمره ۲۹ را به دست آورده است. نمره ایران در گزارش سال گذشته این سازمان ۲۷ اعلام شده بود و در سال ۲۰۱۳ نمره ۲۵ را به دست آورده بود. ایران از نظر شاخص‌های فساد مالی در هشت سال قبل از سال دولت یازدهم، ۵۶ رتبه سقوط داشته و از بین ۱۷۷ کشور، رتبه ۱۴۴ را به خود اختصاص داده بود و این رتبه فقط در سال ۹۱ به ۹۲، یازده پله سقوط کرده است. همین آمارها به اندازه کافی گویای وضعیت فساد در ایران است و شرایط بحرانی کشورمان را در این زمینه به درستی نشان می‌دهد. در سال‌های اخیر، به ویژه از زمان روی کار آمدن دولت یازدهم، بحث مفاسد اقتصادی بیش از گذشته مطرح شده و برخی از پرونده‌های دولت پیشین

شماره 45 ورودی ورودی صفحه 18

زن پشت دروازه

آقای مدیر باسابقه روبه‌روی ما که دو خبرنگار زن هستیم نشسته و از کارمندانش حرف می‌زند. در شرکت بیش از هزارنفری او زنان نقش کمرنگی دارند و غیر از یکی دو نفر در سطوح مدیریتی خبری از حضور زنان نیست. وقتی از نسبت جنسیتی در شرکتش می‌پرسیم لبخند می‌زند. می‌گوید نمی‌داند چرا چنین سوالی می‌پرسیم و او مخالفتی با حضور زنان در اجتماع و کار کردن آنها ندارد، اما فکر می‌کند زنان نباید زندگی خانوادگی را قربانی کار بیرون کنند. از سال‌های مناسب برای ازدواج و بچه‌دار شدن می‌گوید که تحت فشار کار و جنگیدن در فضای به گمان او مردانه هدر می‌روند. او می‌گوید زن‌ها نباید مادر بودن و زنانگی خود را فدای کار کنند و درست هم نیست کارهای مردانه را به زنان بسپاریم. وقتی از کارهای مردانه نام می‌برد، ناباورانه نگاهش‌می‌کنم. با خودم تکرار می‌کنم: کارهای مردانه! انگار مدیران قدیمی چیزی از «راه رفتن با کفش‌های پاشنه‌بلند» نمی‌دانند. انگار همه کارها برای مردان طراحی شده؛ برنامه‌نویسی مردانه‌ است، ریاضی مردانه است، نفت مردانه است، معدن، ساختمان‌سازی، سیاست… اصلاً ما این همه در خیابان‌ها و شرکت‌ها و سازمان‌ها چه‌ می‌کنیم؟ صنعت آی‌تی نسبت به صنایع سنتی‌تر بیشتر حضور زنان را به خود دیده و زنان هم نشان داده‌اند

شماره 45 ورودی ورودی صفحه 18

این خودکار را به من بفروش

«- اگر به تو بگویم این خودکار را به من بفروش، چطور این کار را می‌کنی؟ +می‌توانی اسمت را روی آن دستمال بنویسی؟ -خودکار ندارم! + بیا این خودکار!» این دیالوگ از فیلم گرگ وال‌استریت را شاید با قدری تسامح بتوان ساده‌ترین نمونه بازاریابی و (به تعبیر بهتر) بازارسازی تلقی کرد، دیالوگی که تاکید داشت با بازاریابی صحیح همه چیز را می‌توان فروخت، چون به نحوی برنامه‌ریزی شده است تا مخاطب به آن محصول احساس نیاز کند و مجبور به خرید آن شود. همین ویژگی، بسیاری از کسانی را که می‌خواهند پول‌دار شوند و دنبال راهی برای آن می‌گردند به سمت هنر بازاریابی برای ایده یا محصول‌شان می‌کشاند، هنری که به کمک آن نه تنها می‌توانند همه چیز را بفروشند بلکه اگر آن را به درستی فرا بگیرند و اجرا کنند از فروش هم بی‌نیاز می‌شوند. مدعیان بسیاری برای این هنر، که حالا با ابزارهای فناورانه متنوع‌تر هم شده است، وجود دارد. این مدعیان اغلب فراموش می‌کنند در نظم نوینی که ما را مجبور به دویدن در تمام ابعاد زندگی می‌کند، شیوه‌های کار قاعده‌مند و برنامه‌ریزی‌شده گذشته برای مدیریت دنیایی که با چنین سرعتی در حال تحول است کافی نیست. قدرت رسانه‌های جمعی رو به افول است و محدوده‌های اقتدار

شماره 44
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46
شماره 46