نسخه فیزیکی

  • شهر کتاب مرکزی تهران – خیابان دکتر شریعتی – بالاتر از خیابان استاد مطهری – نبش کوچه کلاته – فروشگاه مرکزی شهر کتاب
  • شهر کتاب کاشانک نیاوران، کاشانک، نرسیده به سه راه آجودانیه
  • نشر ثالث خیابان کریم‌خان زند، بین خیابان ایرانشهر و ماهشهر، پلاک ۱۵۰
  • شهر کتاب سعادت آباد انتهای خیابان ایران‌زمین، جنب فرهنگسرای ابن‌سینا، شهر کتاب ابن‌سینا

ورودی

38
شماره 38 ورودی ورودی صفحه 16

گاز ‌زدن آن سیب سپید

تلفن همراه در ایران فقط یک ابزار فناورانه نیست. آمارهای بالای گوشی‌های هوشمند در ایران و این حقیقت روزمره که شما همواره افرادی را می‌بینید که هرچند زندگی روزمره و حتی سر و وضعی معمولی دارند ولی باز هم گوشی‌هایی پیشرفته یا حتی فوق پیشرفته در کف گرفته‌اند، اثبات می‌کند این تحلیل پیش‌پا افتاده که تلفن همراه در ایران صرفاً یک ابزار لوکس برای خودنمایی است، چندان درست نیست. در بسیاری از بازارهای توسعه‌یافته جهان به ویژه اروپا یا استرالیا می‌بینید که طبقه متوسط به ابزارهای متوسط نیز متوسل شده است و برای همین بسیاری از نام‌های تجاری‌ای که این روزها در ایران کم و بیش با تحقیر نگاه‌شان می‌کنیم در آن سوی مرزها فروش‌هایی قابل توجه دارند در حالی که در ایران بازار اصلی بین دو یا سه برند تقسیم شده و دیگران به سختی نفس می‌کشند. در مقیاس جهانی بازار گوشی تلفن همراه هر کشوری تابعی است از مولفه‌های کم و بیش پیش‌بینی‌پذیر مانند تولید ناخالص داخلی و توان خرید عمومی، یا در دقیق‌ترین روایت گوشی‌ها امتدادی هستند از خدماتی که شبکه مخابراتی آن کشور ارائه می‌دهد. شنیدن این حقیقت که گوشی تلفن همراه خودش جزیی از شبکه مخابراتی است این روزها حتی در ایران هم عادی شده

شماره 38 ورودی ورودی صفحه 16

نشانی

اجرای دوباره طرحی که ۱۰ سال پیش به صورت کاملاً ناقص و با حاشیه‌های فراوان اجرا شد، طبیعتاً با واکنش مثبت مردم و فعالان بازار روبه‌رو نخواهد شد. به خصوص که باز هم اولین گام از ضعیف‌ترین حلقه این زنجیره، یعنی فروشندگان نهایی گوشی آغاز شد.هجوم به بازار فروش گوشی تلفن همراه در پایتخت و جمع‌آوری گوشی‌ها- آن هم در شرایطی که همگان می‌دانند بیش از ۹۰ درصد موجودی بازار، از قاچاق تامین شده- این حس را ایجاد کرد که قرار نیست نتیجه مهم و اساسی گرفته شود.واردکنندگان و فروشندگان گوشی و تبلت و لوازم جانبی، معتقدند قاچاق یک پدیده اقتصادی است و باید با آن به صورت اقتصادی برخورد کرد و روش‌های پلیسی در این زمینه، تنها به پیچیده‌تر شدن موضوع می‌انجامد. اما بیایید این نظر را نادیده بگیریم و بگوییم تنها باید از روش‌های پلیسی استفاده شود. حتی با وجود چنین فرضی باز هم در ثمربخشی آنچه تاکنون انجام شده، تردید وجود دارد.ایران کشوری است با هزاران کیلومتر مرزهای آبی و خاکی، در منطقه‌ای پرآشوب و بی‌نظم. کشورهای همسایه ایران در اغلب موارد آنچنان با مسائل امنیتی درگیرند که دیگر فرصتی برای مقابله با قاچاق کالا ندارند و حتی شاید ترجیح بدهند تنها راه تامین مالی بخشی از

شماره 38 ورودی ورودی صفحه 17

چه کسی مسئول است

وقتی وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات خبر صدور مسترکارت را داد، متعجب شدم. مگر می‌شود وزیر وزارتخانه‌ای که باید سوار بر فناوری اطلاعات باشد خبر یک سرویس بانکی بدهد و از تفاهم‌نامه یا قرارداد بین‌المللی در حوزه مبادلات پولی و بانکی صحبت کند. وقتی اعلام کرد مجوزهای لازم از سوی بانک مرکزی نیز اخذ شده شگفتی من به عنوان یک مخاطب حرفه‌ای این حوزه بیشتر شد. چرا چنین خبری را نباید شبکه بانکی اعلام کند. زمانی ‌که خبرنگاران این حوزه به دنبال کسب خبری از اتصال شبکه بانکی ایران به شبکه‌های بین‌الملل بودند چرا مدیران بانکی در رده‌های مختلف تصمیم‌گیری اجرایی کردن این تصمیم را بسیار سخت می‌دانستند؟ حال چطور ممکن است به صورت ناگهانی وزیر وزارتخانه‌ای دیگر در برنامه‌ای که به شبکه پستی کشور مربوط است خبر از ارائه یک سرویس بانکی دهد؟ جالب اینجاست که هیچ کدام از مدیران شبکه بانکی تا زمان نوشتن این مطلب و تقریباً پنج روز بعد از انتشار اولیه خبر به هیچ وجه به صورت رسمی این خبر را نه تایید کردند و نه تکذیب. در شرایطی که مدیران بانک مرکزی به صورت غیررسمی صدور چنین مجوزی را تکذیب می‌کردند مدیرعامل ویژن اعلام می‌کرد مجوزهای لازم را از بخش ارزی بانک مرکزی دریافت

مهرک محمودیدبیر تحریریه
شماره 38 ورودی ورودی صفحه 17

آیا متن‌باز ترسناک است

ماه گذشته دبیر شورای عالی فضای مجازی طی اظهار نظری یکی از دلایل راحتی نفوذ به حریم خصوصی در تلگرام را متن‌باز بودن آن بیان کرد. چنین اظهارنظرهایی درباره اپن‌سورس را حتی پیش از این هم شنیده بودیم. استدلال رایج این است که چون کد نرم‌افزارهای متن‌باز و آزاد در اختیار همه قرار دارد پس هر کس می‌تواند آنها را مشاهده کند و راه‌های نفوذ به سیستم باز است. چنین خطری همان‌قدر با عقل و منطق سازگار است که بگویید چون در فضای خارج از خانه احتمال حضور قاتل وجود دارد پس هرگز از خانه خارج نشویم. ماندن در خانه شاید ما را از قاتل‌های احتمالی محفوظ نگه دارد اما در برابر بسیاری از خطرهای دیگر آسیب‌پذیرترمان می‌کند. ممکن است با یک سرماخوردگی ساده یا عفونت بمیریم، ممکن است مسائل ایمنی‌ای که سال‌هاست رعایت می‌شود و ما از آن خبر نداریم جان‌مان را تهدید کند و اینها همه به خاطر این است که صورت مساله را اشتباه تعریف کرده‌ایم. ترس از کشته شدن توسط یک قاتل به خاطر خروج از خانه، به یک دلیل ساده اشتباه است؛ اینکه همیشه و در تمام جوامع آدم‌های خوب بیشتر از آدم‌های بد بوده‌اند. همین موضوع درباره چشم‌هایی که ناظر کدهای نرم‌افزار آزاد هستند

شماره 38 ورودی صندوق پستی صفحه 18

چرا زود دیر می‌شود

یکی از ویژگی‌های مدیران و مسئولان شرکت‌ها، سازمان‌ها و موسسات در مدت‌زمان مدیریت خود تحقق و به نتیجه رساندن طرح و پروژه‌های تدوین‌شده است. موقتاً این ویژگی مدیران را در ذهن خود نگه داریم و به معقوله طرح و پروژه‌ها بپردازیم تا شاید پاسخ «چرا زود دیر می‌شود» را پیدا کنیم. طرح‌ها و پروژه‌ها بر پایه زمان اجرا و تحقق آن به سه گروه «کوتاه‌مدت»، «میان‌مدت» و «بلندمدت» تفکیک می‌شوند؛ هر کدام از آنها به ترتیب یک تا دو سال، دو تا پنج سال و طرح‌های بلندمدت که تا ۲۰ سال نیز به طول می‌انجامند. بر اساس این تفکیک که در طرح‌ها و پروژه‌ها انجام شده، مدیران سازمان‌ها در مدت‌زمان تصدی‌گری خود، گرایش به اجرای طرح‌ها و پروژه‌ها پیدا می‌کنند که رابطه‌ مستقیمی به دوره مدیریت‌شان دارد. مدیرانی که مدت‌زمان طولانی‌تری را برای تصدی‌گری خود در سازمان متصورند طبیعتاً به سوی طرح‌ها و پروژه‌های بلندمدت گرایش پیدا می‌کنند و در غیر این صورت ذاتاً تمایل و گرایش به سوی طرح‌ها و پروژه‌های کوتاه‌مدت و نهایتاً میان‌مدت خواهند داشت. شاید ارائه یک تجربه شخصی که شاهد این‌گونه رفتارهای مدیریتی است، مناسب باشد و داستان را روشن‌تر کند. در سال‌های قبل اینجانب مسئول ایجاد یک سامانه نیروی انسانی در شرکت «الف» شدم

شماره 38 ورودی صندوق پستی صفحه 18

قصه چه زمانی به آخر خوبش می‌رسد؟

 مردم بانکداری الکترونیکی را با عابربانک می‌شناسند و اگر بخواهیم نمادپردازی بازی هم کنیم، عابربانک نماد خوبی از بانکداری الکترونیکی است. بر همین سیاق کارت و کارتخوان هم نماد پرداخت الکترونیکی است. مردم حوصله و وقت ندارند مثل کارشناس‌ها عمل کنند. آنها به جذاب‌ترین و تاثیرگذارترین نمونه که برمی‌خورند به‌صورت دسته‌جمعی آن را انتخاب می‌کنند و به ‌عنوان یک نماد پیش خودشان نگه می‌دارند. در نمودارهایی هم که برای نوآوری می‌کشند، نشان می‌دهند درصد کمی از مردم هستند که معمولاً حاضرند این نمادهایشان را رها کنند و به سراغ فناوری برهم‌زننده جدیدتری بروند؛ شاید زیر پنج درصد. همیشه در جمع‌ها کسانی که حاضرند پیش‌قدم شوند انگشت‌شمارند. در بین مردم نیز همه منتظر می‌مانند تا برخی بروند و از آخرین ابزار و فناوری استفاده کنند و بعد برای آنها تعریف کنند که چه شد. به‌ مرور سیل جمعیت به‌ سوی آن فناوری روانه می‌شوند و البته باید در نظر داشته باشیم در فراگیرترین فناوری‌ها و ابزارهای فناورانه هم جمعیتی هستند که بعد از همه به این سیل اضافه می‌شوند و حتی ممکن است کسانی باشند که با این تغییر همراهی نکنند. کسانی هم همین روزها هستند که مشکل مالی ندارند اما حاضر نیستند از تلفن‌های هوشمند استفاده کنند و هنوز از

شماره 37
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46
شماره 39