نسخه فیزیکی

  • شهر کتاب مرکزی تهران – خیابان دکتر شریعتی – بالاتر از خیابان استاد مطهری – نبش کوچه کلاته – فروشگاه مرکزی شهر کتاب
  • شهر کتاب کاشانک نیاوران، کاشانک، نرسیده به سه راه آجودانیه
  • نشر ثالث خیابان کریم‌خان زند، بین خیابان ایرانشهر و ماهشهر، پلاک ۱۵۰
  • شهر کتاب سعادت آباد انتهای خیابان ایران‌زمین، جنب فرهنگسرای ابن‌سینا، شهر کتاب ابن‌سینا

ورودی

30
شماره 30 ورودی ورودی صفحه 16

سن که رسید به سی ماه

مقاطعی در سن است که می‌گویند ما آدم‌ها با رسیدن به آنها دچار احوالاتی می‌شویم. مثلاً سی سالگی که می‌گویند می‌توان حسی از بلوغ فکری را تجربه کرد و چهل سالگی  که احتمالاً خودش را. پس از آن هم می‌توانیم در انتظار بحران میانسالی باشیم. اما قطعاً فرمولی در میان نیست و اینها همه اعدادی هستند تجربی. شاید هم کسی هیچ گاه در زندگی‌اش احساس بلوغ فکری نکند، حتی اگر بالغ‌ترین باشد یا شاید هم کسی از بدو تولد دچار بحران میانسالی شده باشد و خودش نداند. اگر بخواهیم این مرزهای سنی را به فضای رسانه‌ای مثل ماهنامه نگاشت کنیم، طبعاً واحد سال قدری بلندپروازانه و برای کسی به سن من قطعاً احمقانه است. پس شاید این شماره که سی‌امین شماره‌مان هست، آنجایی است که می‌توان قاعدتاً احساس بلوغ به‌مان دست داده باشد. اینکه چقدر خروجی پیوست طی این شماره‌ها پخته‌تر شده که قضاوتش بی‌تردید با مخاطبان است اما شخصاً امید دارم خودمان چنین فکری نکنیم چون می‌تواند زمینه‌ساز بحران میانسالی در ادامه و حوالی شماره چهلم باشد و در بدترین حالت احساس فشارهایی در مرز رسیدن سن به پنجاه! اینکه فکر کنیم بهتر شده‌ایم امیدوارکننده است اما لبه دیگر این شمشیر موذی می‌تواند مغرورمان کند و به ظاهر بی‌نیاز

حمیدرضا نیکدلدبیر پیوست جهان
شماره 30 ورودی ورودی صفحه 14

چالش نوآوری

یکی از چالش‌های به پا شده در شبکه‌های اجتماعی این روزها چالش کارت ملی است. مردم عکس‌های چاپ شده روی کارت ملی خود را با دیگر عکس‌های فضای مجازی‌شان مقایسه می‌کنند و با دیگران به اشتراک می‌گذارند. هر چند شاید هدف طراحان اصلی این چالش اشاره به تفاوت زندگی افراد در فضای عمومی و شخصی‌شان باشد اما می‌توان به این نتیجه نیز رسید که امکان شناسایی افراد از طریق کارت ملی‌شان تقریباً غیر ممکن است. این در شرایطی است که در وضعیت فعلی تصویر کارت ملی و در نهایت شناسنامه تنها فاکتور شناسایی افراد برای دریافت خدمات عمومی دولتی یا هر خدمت دیگری به شمار می‌رود.از همین روست که طراحان و مجریان کارت ملی هوشمند به این نتیجه رسیده‌اند که برای شناسایی افراد تنها نمی‌توان به فاکتور عکس بسنده کرد و باید فاکتورهای دیگری برای شناسایی مانند فاکتور بیومتریک یا امضای دیجیتال را نیز به کارت افزود. تقریباً پروژه کارت ملی هوشمند به مراحل نهایی خود رسیده‌ است و به تدریج تمامی شهروندان در نوبت تعویض کارت ملی قرار خواهند گرفت. اما آیا امکان استفاده از تمامی مشخصه‌های پیش‌بینی‌شده روی کارت فراهم شده است؟ آیا دستگاه‌های مختلف دولتی می‌دانند برای کارایی بهتر از کارت باید چه زیرساختی فراهم کنند یا

مهرک محمودیدبیر تحریریه
شماره 30 ورودی ورودی صفحه 15

آینده یا گذشته

۱ فرض کنید خبرگزاری‌های دنیا اعلام کنند فلان مدل خودرو که توسط شرکت تویوتا تولید می‌شود، به صورت ناگهانی درهایش قفل شده و آتش می‌گیرد. در چنین شرایطی چه اتفاقی خواهد افتاد؟ با توجه به روندهای موجود، پیش‌بینی چندان دشوار نیست. ارزش سهام تویوتا به سرعت پایین می‌آید. مدیرعامل تویوتا استعفا می‌دهد و احتمالاً خودکشی می‌کند. این شرکت از همه دارندگان آن مدل مخصوص می‌خواهد خودروهای خود را به نمایندگی‌های مجاز بدهند تا مشکل به صورت رایگان حل شود. ضمناً تویوتا به همه قربانیان این حادثه، غرامت خواهد داد.اما در ایران وضعیت فرق می‌کند. آتش گرفتن خودرو نه‌تنها تاثیری بر تولید آن ندارد، بلکه باعث افزایش قیمتش می‌شود! نه کسی عذرخواهی می‌کند و نه غرامتی می‌دهد. تعویض قطعات معیوب نیز با هزینه مشتریان انجام خواهد شد. همه اینها چرا رخ می‌دهد؟ پاسخ ساده است. انحصار بازار در اختیار کسانی است که مهم‌ترین نوآوری‌شان، گذاشتن موسیقی برای حالت دنده‌عقب وانت نیسان است.از همه این شرایط دردآورتر، زمانی است که دولت برای خروج از رکود دوباره به همین شرکت‌ها متوسل می‌شود و نشان می‌دهد همچنان معتقد است گرداندن چرخ خودروسازهای داخلی، موتور محرک اقتصاد به‌رکودنشسته کشور است. می‌گویند فعالیت هزار نفر در کارخانه‌های خودروسازی و صنایع وابسته به آن، چنین توجهی را

میثم قاسمیدبیر ویژه‌نامه‌ها
شماره 30 ورودی ورودی صفحه 15

رکود کاشتیم؛ الان درو می‌کنیم

بسیاری اوقات سرگذشت‌ها، نتایج و دستاوردها در زندگی تنها به عملکرد شخصی ما بازنمی‌گردد. اگر این روزها خانواده‌ای نتواند به اندازه کافی برای تحصیل فرزندش حتی اگر ضریب هوشی بسیار بالایی داشته باشد، در یک مدرسه استاندارد به لحاظ کیفیت آموزشی هزینه کند؛ مطمئناً خواسته زیادی است که بخواهند آینده‌ای درخشان برای او در این زمینه متصور شوند. یا وقتی در دوران کودکی مهارت‌هایی مثل یک یا چند رشته ورزشی، هنری یا زبان را کسب نکرده‌ایم و در دوران جوانی هم که استقلال بیشتری پیدا می‌کنیم به دلایل مختلف مثل کمبود زمان و درآمد نمی‌توانیم به علایق خود بپردازیم، سرنوشت‌‌مان را تنها خودمان رقم نزده‌ایم. وقتی محیط پیرامون ما اعم از خانواده، گروه هم‌سالان، گروه‌های مرجع و دولت، سرمایه‌گذاری قابل ارزشی روی نسل پس از خود نکنند، تصور آینده‌ای روشن برای آنها و کشورشان دور از انتظار است. حال همین اتفاق در مقیاس بزرگ‌تر در خصوص جوامع می‌افتد. وقتی دولتی در طول زمامداری خود تصمیماتی برخلاف خرد و عقلانیت اتخاذ می‌کند، مثل سنگی است که نادانی در چاه می‌اندازد و هزار دولت بعدی هم ممکن است نتوانند آن را بیرون بیاورند. سودای این روزهای وضعیت اقتصادی و فرهنگی ایران هم از این مثال‌ها دور نیست. اگر الان در رکود اقتصادی

مسعود شفیعی برزیعضو تحریریه
شماره 30 ورودی ورودی صفحه 14

به نام امنیت؛ به کام فناوری

چالش فناوری در میدان امنیت فراتر از یک تصفیه‌حساب ساده یا دعوا بر سر توزیع قدرت در کشور است. این روزها که ایران همچون جزیره‌ای از ثبات در دریایی از ترور و وحشت در منطقه یا حتی جهان خودنمایی می‌کند، باید نگاهی انسانی‌تر و بی‌طرفانه‌تر به رویارویی این دو مفهوم داشت و کشیده ‌شدن اتهامات و مجادلات به صف اول روزنامه‌ها و سخنرانی‌های سیاسی کشور بار دیگر مجالی است برای بازشناسی تعامل این دو مفهوم در فضای سیاست کلان کشور.امنیت در ذات خود همواره به دنبال سکون است. تشکیل حکومت قدرتمند مرکزی، پرهیز از هر گونه تغییر رادیکال سیاسی، اجتماعی یا حتی اقتصادی، پایش همه‌جانبه شئون اجتماعی یا حتی فردی شهروندان و تکیه بر عناصر سنتی فرهنگی و مذهبی به عنوان یک تکیه‌گاه مشترک همگی عواملی ثبات‌آفرین هستند. طی چهار دهه همین اصول توانسته حکومت و ملت جمهوری اسلامی ایران را به یکی از مستحکم‌ترین رژیم‌های سیاسی امنیتی منطقه تبدیل کند و در حالی که تمامی همسایگانش و حتی بازیگران از آمریکا و اروپا در آتش می‌سوزند، آن را حتی‌الامکان از دسترس کینه‌توزی‌های بنیادگرایانه دور کند. فناوری در بافت خود همیشه به دنبال انقلاب است. هرچند امروزه اغلب جریانات کم و بیش ناکام بهار عربی را به انقلاب‌های سیاسی برآمده

شماره 29
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46
شماره 31